ஆயுத எழுத்து .லண்டன் .நூல் விமர்சனம் சாம் பிரதீபன்

ஆயுத எழுத்து கனடா .ஒலி ஒளிப்பதிவு

ஆயுத எழுத்து கனடா .ஒலி ஒளிப்பதிவு

அருளினியனின் பதிவு

 
அருளினியனின் பதிவு

 Aruliniyan Mahalingam 

சாத்திரி எழுதிய 'ஆயுத எழுத்து' நாவலின் இறுதி எடிட்டிங்கை நான் செய்தேன். எடிட்டிங் செய்த அந்த காலப்பகுதியில் குறிப்பிடத்தக்களவு மன உளைச்சலுக்கு உள்ளானேன். சாத்திரி எழுத்திலே வடித்தவை காட்சி விம்பங்களாகி என்னை மிகவும் தொந்தரவு செய்தன. ஈழப் போராட்டம் சம்பந்தமாக நான் புரிந்து வைத்திருந்த பலவற்றை 'ஆயுத எழுத்து' கேள்வி கேட்டது. ஆயுத எழுத்தைப் பற்றி பொதுவெளியில் இது வரை ஒரு வரி கூட எழுதவில்லை. எழுதவும் தோணவில்லை. ஆனால், 'ஆயுத எழுத்து' சம்பந்தமாக எனது பதிவு அவசியம் என்பதனால் இதை எழுதுகிறேன். நான் பிறந்த காலப்பகுதியில் ஈழப் போர் உச்சத்தில் இருந்தது.

 நான் பிறந்திருந்த முதல் வாரத்தில், எமது குடும்பத்தையே இந்தியன் ஆமிக்காரன் கொல்ல வந்ததாகவும், பச்சைக் குழந்தையாக இருந்த என்னைக் காட்டி எனது அம்மாச்சி அவர்களிடம் உயிர்பிச்சை கேட்டதாகவும் சொல்வார்கள். எனது 20 வது வயது வரை ஈழப்போரானது எனது வாழ்வின் ஒரு அங்கமாக இருந்தது. எனக்குத் தெரிந்து விடுதலைப் புலிகள் என்ற ஒரே ஒரு அமைப்பு மட்டும்தான் தனி நாட்டிற்காகப் போராடினார்கள். ஒரே தலைவர் அவர் பிரபாகரன். அவர் எங்களின் மீட்புனர். ஒரே விடுதலை இயக்கம் அவர்கள்தான் விடுதலைப் புலிகள். 'புக்காரா' குண்டுவீச்சுக் கிடையிலும், கடுமையான 'ஷெல்'அடிக்கிடையிலும் பிறந்து வளர்ந்ததால், எனது ஈழ வாழ்க்கையை, ஈழப் போராட்டத்தை மையப்படுத்தி, கொஞ்சம் பயத்துடனும், கொஞ்சம் நம்பிக்கையீனத்துடனும்தான் என்னால் நினைவு கூற முடியும்.

 ஈழப் போராட்டம் சம்பந்தமாக என்னளவில் பல நம்பிக்கைகள் இருந்தன. ஆயுத எழுத்து நாவல் என்னளவிலும் முக்கியமானது. ஏனென்றால் ஈழப் போராட்டம் சம்பந்தமான எனது பல நம்பிக்கைகளை இந்த நாவல் உடைத்தெறிந்தது. ஆயுத எழுத்தைப் பற்றி சொல்வதற்கு முதல் சாத்திரியைப் பற்றி சொல்வது அவசியம். சாத்திரியார் எனக்கு அறிமுகமாகி சுமார் இரண்டு வருடங்கள் இருக்கலாம். நான் அவருக்கு முதன் முறையாக தொலைபேசிய போது தி.நகரில் இருந்தார் 'தம்பி, மனிசியோட புடவை எடுக்க வந்தனான்' 'எப்ப கோடம்பாக்கம் வருவியள் அண்ண' 'போற போக்கைப் பாத்தால் ரெண்டு நாள் ஆகும் போல' என்றார். அன்றே தி.நகர் சென்று அவரைச் சந்தித்தேன். பார்த்தவுடன் சிலரை சிலருக்குப் பிடித்து விடும். இல்லையா...? சாத்திரிக்கு என்னையும், என்னை சாத்திரிக்கும் பரஸ்பரம் பிடித்துவிட்டது. இன்றும் கூட ஒரு அண்ணன் ஸ்தானத்தில் வைத்து அவரை நான் மதிக்கிறேன். சந்தித்த முதல் நாளே, ஒரு விஸ்கியுடன் தனது வாழ்க்கையை சொல்ல ஆரம்பித்தார். போராட்டத்தில் சேர்ந்தது, மாற்று இயக்கங்களைப் போட வேண்டி வந்தது, நண்பனுக்கெதிராக துப்பாக்கியை தூக்கிய நொடி, ஆயுதக் கடத்தல், போதைப் பொருள் கடத்தல், பெண் சகவாசம், என எல்லாவற்றையும் எந்த சலனமும் இல்லாமல் சொல்லிக் கொண்டே வந்தார். குரலின் எந்த நொடியிலும் ஒரு துளி குற்ற உணர்ச்சியையும் நான் காணவில்லை. கொலைகளை அவர் விபரித்தவிதம் ஏதோ பெரிய சகாசக்காரன் தனது சகாசத்தை விபரிப்பதுபோல இருந்தது.

 இவர் மனிதனா...? என எண்ணிக் கொண்டிருந்தேன். தனது மகளைப் பற்றி சொல்ல ஆரம்பித்தார். கண் கலங்கினார், போதை பெரிதும் ஏறாமலேயே அழுதார். 'எளியவனா இருந்தேன் தம்பி. ரத்தமும் சதையுமா மகளைக் கையில தந்த நொடிதான் மனிதனாக மாறினேன்' என்றார். அது சம்பந்தமாக பல கதைகள் சொன்னார். அவற்றை இங்கே எழுதக் கூடாது. நம்பிக்கை சம்பந்தப்பட்டவை. சாதாரண மனிதத் தன்மையுட சாத்திரி போன்றவர்களை, போராட்டம் எந்த அளவிற்கு மாற்றி இருக்கிறது என உணர்ந்த நொடி அவரைப் பேட்டி எடுக்க வேண்டும் எனத் தீர்மானித்தேன். நான் சாத்திரியை எடுத்த பேட்டிகள் 'சாத்திரி பேசுகிறேன்' என்ற பெயரில் எனது வலைத்தளத்தில் பதிவாகி உலக அளவில் பெரும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தின.

வழமைபோல சில நண்பர்கள் என்னைத் துரோகி என்றார்கள். சிலர் தொலை பேசியிலும் மிரட்டினார்கள். அந்த பேட்டியில் சாத்திரி எவ்வளவு தூரம் மனம் திறந்து பேசியிருந்தாரோ, அதே அளவு இந்த நாவலிலும் பேசி இருக்கிறார். 'ஆயுத எழுத்'தை நாவல் என சொல்வது எவ்வளவு தூரம் சரியாக இருக்கும் என எனக்குத் தெரியவில்லை. சம்பவங்களின் தொகுப்பை நாவல் எனலாம் என்றால் இதுவும் ஒரு நாவல். எப்படி இருந்தாலும் ஆயுத எழுத்து மிகவும் முக்கியமான ஒரு ஆவணம். பேரினவாதத்திற்கு எதிராக பழி வாங்கும் உணர்ச்சியுடன் ஆயுதம் எடுத்த ஒரு சாதாரண 'மாணவ'னின் வாழ்க்கை எப்படி அலைக்கழிக்கப்பட்டது என்பதற்கு இந்த நாவல் சாட்சியமாகிறது. விடுதலை என்ற பெயரில் கொலைகளை, மனித உரிமை மீறல்களை, போர்க் குற்றங்களை எல்லாம் எப்படி நாம் இலகுவாக நியாயப் படுத்தினோம் என்பதை இந்த நாவல் பேசுகிறது. வாசிப்பவனைக் பல கேள்விகள் கேட்க வைக்கிறது.

 நாவலில் எனக்குத் தென்பட்ட ஒரு சில குறைகள், சாத்திரியார் எனக்கு எப்படி தனது வாழக்கையை சொன்னாரோ அதேபோல ஒரு சகாசக் காரனின் மன நிலையில் தான் பல அத்தியாயங்களைக் கடந்து போகிறார். இப்படியான மொழி நடை சிலவேளைகளில் வாசிப்பவனின் மனதில் நாவலின் உண்மைத் தன்மை சம்பந்தமாக சந்தேகத்தை ஏற்படுத்தும். காமம் சம்பந்தமாக சாத்திரி விபரிக்கும் பகுதிகளில் அவரின் மொழியில் அவதானம் தேவை என்பது எனது கருத்து. இன்னொரு மனக்குறையும் வந்து போனது, சாத்திரி தனது வாழ்க்கை அனுபவங்களாக 'ஆயுத எழுத்'தில் விபரித்தவற்றை வைத்து குறைந்தது பத்து நாவல்களாவது எழுதி இருக்கலாம். ஷோபா சக்தியாக இருந்திருந்தால் குறைந்தது ஆயிரம் சிறு கதையாவது எழுதியிருப்பார் என நம்புகிறேன். எது எப்படியோ, ஈழப்போராட்டத்தைக் கவனிக்கும் அனைவரும் நிச்சயம் படிக்க வேண்டிய நாவல் 'ஆயுத எழுத்து' என்பதில் மாற்றுக் கருத்தேதும் இல்லை.

நான் நடந்து வந்த பாதை(யில்) ஆயுத எழுத்து

நான் நடந்து வந்த பாதை(யில்) ஆயுத எழுத்து

நான் நடந்து வந்த பாதை(யில்) ஆயுத எழுத்து:
இரு நூல்கள் ஒரு அறிமுகம்
ஈழவிடுதலைப் போராட்டத்தில் பங்குபற்றியவர்கள் இருவரின் நூல் வெளியீட்டு நிகழ்விற்கு சென்றிருந்தேன். ஒரு நூல் போராளி ஒருவரின் நினைவுக்குறிப்புகள். மற்ற நூல் “சிப்பாய் ஒருவரின்” நினைவுக் குறிப்புகளைக் கொண்ட நாவல்(?). இவ்வாறு குறிப்பிடுவதற்கு காரணம் உள்ளது.
சாத்திரி என்ற கௌரிபால் சிறி எழுதிய ஆயுத எழுத்து நூல் வெளியீடும் அறிமுக நிகழ்வும் ரொரன்டோவில் நடைபெற்றது. மதியம் 1.30 மணிக்கு ஆரம்பமாகும் என அறிவித்திருந்தார்கள். மதிய உணவு நேரம் யாராவாது கூட்டத்தை ஆரம்பிப்பார்களா என்ற எரிச்சல் மனதில் இருந்தாலும் நிச்சயமாக மேற்குறிப்பிட்ட நேரத்திற்கு ஆரம்பிக்க மாட்டார்கள் என்ற நம்பிக்கையுடன் 2 மணிக்குச் செல்வது எனத் தீர்மானித்தேன். இந்த நேரத்திற்கு செல்வதற்கே பல வாதப்பிரதிவாதங்கள் செய்து உடன்பாடு காணவேண்டி இருந்தது. ஏனெனில் கடந்த கால அனுபவங்கள் அப்படி. வழமையாக எந்த நிகழ்வுகளுக்கும் குறிப்பிட்ட நேரத்திற்கு போக வேண்டும் என நினைப்பதுடன் நிகழ்வுகள் குறிப்பிட்ட நேரத்திற்கு ஆரம்பிக்கவும் வேண்டும் என விரும்புபவன். ஆனால் நிகழ்வுகளை நடாத்துகின்றவர்கள் குறிப்பிட்ட நேரத்திற்கு ஆரம்பிப்பதில்லை. இதனால் நமக்குள் பிர்ச்சனை உருவாகும். ஆகவே ஒரளவு மதிப்பிட்டு அரை மணித்தியாலம் தாமதமாக சென்றாலும் நிகழ்வு ஆரம்பிக்காது. இது எனக்கு மேலும் பிரச்சனையை உருவாக்கும். மேலும் யார் எந்த நிகழ்வு நடத்தினாலும் சமூக அரசியல் விடயங்கள் சார்ந்தது எனின் எனக்கு ஆர்வமானது எனின் நிச்சயமாக செல்வேன். யார் ஒழுங்கு செய்கின்றார்கள் எனப் பார்த்து முடிவெடுப்பதல்ல எனது தெரிவு. ஆனால் இங்கு பலர் அப்படித்தான் செய்கின்றார்கள். இதனால் ஒவ்வொரு நிகழ்விற்கும் குறிப்பிட்ட நிகழ்வை ஒழுங்கு செய்பவர்களின் நண்பர்களில் சிலர் மட்டுமே வருகின்றனர். ஆகவே இவ்வாறான நிகழ்வுகள் பயனுள்ளவையா என்ற கேள்வியும் உள்ளது.
ஆயுத எழுத்து நூல் அறிமுக நிகழ்வு இவ்வாறான அசாதாரணமான நேரத்திற்கு அறிவித்தது மட்டுமல்ல இடமும் வழமைக்கு மாறாக புதியதொரு இடம். அதுவும் இடத்தின் பெயர் மட்டுமே குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. விலாசம் இல்லை. இது கூட்டத்திற்கு வருகின்றவர்களுக்கு பல சங்கடங்களை ஏற்படுத்தியது என்பதை அறியக்கூடியதாக இருந்தது. இப்படி பல காரணங்களால் நிகழ்வு இரண்டரை மூன்று மணியளில் ஆரம்பமானது. இந்த நிகழ்வை சமவுரிமை இயக்கத்தின் கனடா கிளை ஒழுங்கு செய்திருந்தது.
தர்சன் அவர்கள் நிகழ்விற்குத் தலைமை தாங்கி சிறப்பானதொரு விமர்சன உரையை நிகழ்த்தினார். இந்த நூல் ஒரு போராளியின் படைப்பு அல்ல எனவும் மாறாக ஒரு சிப்பாயின் நினைவுக்குறிப்புகள் என இவர் குறிப்பிட்டார். ஏனெனில் ஒரு போராளிக்கு சமூக உணர்வும் பொறுப்பும் இருக்கும். தனக்கு என்ற ஒரு சுய சிந்தனை மதிப்பீடு இருக்கும். இந்த அடிப்படைகளிலையே தனது தலைமையுடன் இணைந்து பங்களிப்பார். ஆனால் ஒரு சிப்பாய்க்கு இவை எதுவும் இருக்காது. மேலிடம் என்ன சொல்கின்றதோ அதை எந்தக் கேள்விகளும் இல்லாமல் பின்பற்றுவதும் நிறைவேற்றுவதுமாகும். அவ்வாறான ஒரு பாத்திரமே ஆயுத எழுத்தில் வருகின்ற அவன் என்கின்ற பாத்திரம். மேலும் ஹொலிவூட் ரக சாகாச கதாநாயகன் போன்ற ஒருவராகவே இப் பாத்திரம் படைக்கப்பட்டிருக்கின்றது. இந்த நூல் ஒருவகையில் முக்கியமானது. அதாவது சமூகத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்திய ஆணாதிக்க மேல் மற்றும் மத்திய வர்க்க மற்றும் சாதிகளின் கருத்துக்களே ஈழவிடுதலைப் போராட்டத்திலும் மேலோங்கி இருந்தன என்பதற்கு இந்த நூல் சாட்சியாக இருக்கின்றது என்றார். (இந்த உரையை விரைவில் தர்சன் அவர்கள் பொதுத் தளம் ஒன்றில் பகிர்வார் என நம்புகின்றேன்).
முன்னால் வைகறை ஆசிரியர் ரவி அவர்கள் தனது அனுபவங்கள் மற்றும் தான் அறிந்த தனக்குத் தெரிந்த தகவல்களுடன் எவ்வாறு இந்த நூல் முரண்படுகின்றது என்பதைக் குறிப்பிட்டார். ஈபிஆர்எல்எவ் இயக்கத்தின் மீதான தாக்குதல் கற்பனை கதையாக கட்டப்பட்டிருக்கின்றது. புலிகளே திட்டமிட்டு ஈபி முகாம்களின் மீது இறுதித் தாக்குதலை தொடுத்தனர். இத் தாக்குதல் நடப்பதற்கு முதல் இரு பகுதிகளுக்கும் இடையில் மோதல் ஒன்று இடம்பெற்றது. இதில் கொல்லப்பட்ட போராளிகளின் உடல்களை நாடுகடந்த தமிழ் ஈழ அரசின் பிரதமர் உருத்திரகுமாரின் தந்தையின் தலைமையில் யாழ் பல்கலைக்கழத்தில் பரிமாற்றம் செய்யப்பட்டது. அப்பொழுது புலிப்போராளிகளின் உடல்களை மிகுந்த மரியாதையுடன் நன்றாக உடைகள் அணிவித்து அன்றைய ஈபியின் மக்கள் இராணுவத்தின் தளபதி தேவானந்தா அவர்கள் கொடுத்தார். ஆனால் புலிகள் இயக்கத்தினர் அந்த உடல்களுக்கு எந்த மரியாதையும் செய்யாது அவமதித்ததுடன் பொறுப்பற்ற முறையில் கையளித்தனர் என்றார். இந்த இடத்தில் தேவானந்தா தொடர்பாக இன்னுமொரு குறிப்பையும் குறிப்பிடலாம். பொன்னுத்துரை (குமரன்) அவர்களும் புளொட் ஈபி இயக்க மோதலின் மோதும் தேவானந்தா அவர்கள் மிகவும் பண்புடனும் தோழமையுடனும் செயற்பாட்டார் எனத் தனது நூலில் குறிப்பிடுகின்றார். (இன்று டக்ளஸ் தேவானந்தா அவர்கள் எடுத்துள்ள அரசியல் நிலைப்பாடு கடுமையான விமர்சனத்திற்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டியது ஒன்றானாலும் அக் காலத்தில் இவ்வாறான பண்புடன் செயற்பட்டுள்ளார் என்பதை நாம் புறக்கணிக்க கூடாது).
சாம் சிவதாசன் அவர்கள் தனக்கு இயக்க அனுபவங்கள் மற்றும் சார்புகள் இல்லை என்பதால் தனது பார்வை பொதுமக்கள் சார்ந்த ஒன்றாக இருக்கும் என்றார். இவ்வாறு பலரும் தம் அனுபவங்களை எழுதும் பொழுதே நாம் உண்மையான ஒரு வரலாற்றை இவற்றிலிருந்து தொகுத்துப் பெறலாம். இந்தவகையில் இந்த நூல் வரவேற்கத்தக்கது என்றார். நிகழ்விற்கு வந்திருந்த அனைவரும் இவ்வாறான நூல்களின் வரவுகள் அவசியமானதும் முக்கியமானதும் என்பதில் முரண்படவில்லை. ஓவியர் ஜீவன் அவர்களை உரையாற்ற அழைத்தபோது அந்த அழைப்பை மறுத்து கலந்துரையாடலில் தனது கருத்துக்களை கூறுவதாக குறிப்பிட்டார். உரையாடலின் போது டெலி மற்றும் டெலா இயக்கங்களின் தலைவர்களை புலிகளின் தலைமை திட்டமிட்டே அழித்ததாக குறிப்பிட்டார். இவர்கள் இருவரும் புலிகளின் தலைவர் பிரபாகரனைப்போல நினைத்ததை சாதிக்க கூடியவர்களாகவும் சாகாச செயற்பாடுகளில் ஆர்வமுள்ளவர்களாகவும் இருந்தமை புலிகளின் தலைமைக்கு சவாலானதாக இருந்திருக்கலாம் எனக் குறிப்பிட்டார். இதனாலையே வஞ்சகமான சூழ்ச்சியூடாக அவர்கள் கொல்லப்பட்டார்கள். மேலும் இது ஒரு நாவலுக்கான தரத்தைக் கொண்டிருக்கவில்லை என்றும் வாசிக்கும் பொழுது எந்தவிதமான பாதிப்பை ஏற்படுத்தவில்லை என்றார். ஆனால் தனித் தனிப் பதிவுகளாக வாசித்தபோது இருந்த பாதிப்பு நாவலாக்கியபோது மறைந்து போனது என்றார். அதேவேளை த.அகிலனின் மரணத்தின் வாசனை என்றை சிறுகதைத் தொகுப்பு தனக்கு ஒரு நாவல் வாசித்த உணர்வைத் தந்ததாகவும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தியதாகவும் குறிப்பிட்டார்.
மேலும் இந்த நிகழ்வில் கலந்து கொண்டிருந்த பலர் தமது கருத்துக்களைக் கூறினர். குறிப்பு எடுக்காது நினைவிலிருந்து எழுதுவதால் பல நினைவிலிருந்து மங்கிப்போய்விட்டன. புலிகள் இயக்கத்தைத் தவிர்த்து மற்ற எல்லா இயக்கங்களையும் நக்கலடிக்கவும் மலினப்படுத்தவும் இந்த நூல் தவறவில்லை எனக் கூறினேன். இவர் இவர்களது நேர்மறைப் பாத்திரங்களை மறந்தும் குறிப்பிடவில்லை. மேலும் இது ஒரு நாவலே இல்லை. மாறாக ஒருவரின் அனுபவக் குறிப்புகள். இதற்கு நாவல் வடிவம் கொடுப்பதற்கு தன்னைப் பாதுகாக்கின்ற ஒன்றே காரணமாக இருக்கலாம். ஆனால் இவ்வாறு தன்னைப் பாதுகாப்பாதில் இருக்கின்ற அக்கறை மற்றவர்களின் பாதுகாப்பு தொடர்பாக இல்லாமல் இருப்பது இதிலுள்ள பல குறைகளில் ஒரு குறை. முக்கியமாக திலகர் அவர்களின் இன்றைய நிலை தொடர்பாக ஒருவரும் ஒன்றும் அறியாத நிலையில் அவருக்கு எதிரான குற்றச்சாட்டுகளை முன்வைப்பது அறமல்ல. இதுபோல சுவிஸ் பொறுப்பாளர் மற்றும் தென் ஆபிரிக்க வைத்தியர் தொடர்பாக இலகுவில் அடையாளப்படுத்தக் கூடியவகையில் தெரிவித்திருப்பதும் அறமல்ல. இதேபோல் யோ.கர்ணன் அவர்களும் தனது நூல் ஒன்றில் எழிளனை வெளிப்படையாக அடையாளப்படுதியிருந்தார். இவர்களது வாழ்வு கேள்விக்குறியாக இருக்கின்ற இக் காலங்களில் இவ்வாறு செய்வது அறமல்ல.
சாத்திரியின் (பாத்திரத்தின்) பார்வை பெண்கள் தொடர்பாக மிகவும் மலினமான பார்வையாக உள்ளது. ஏற்கனவே நண்பர்கள் குறிப்பிட்டதுபோல ஹொலிவூட் காதாநாயகன் ஒருவன் எவ்வாறு பெண்களை ஒரு போகப் பொருளாகப் பார்ப்பானோ பயன்படுத்துவானோ அவ்வாறே இவரும் (அல்லது இவரது கதாநாயகனும்) பார்க்கின்றார். அதுவும் அரசியல் தலைமைகளின் தவறுகளால் பாதிக்கப்பட்டு பழிவாங்கும் உணர்ச்சிகள் மேலிட அரசிடம் சென்று பணிபுரிந்த ஈபிஆர்எல்எவின் பெண் ஒருவர் தொடர்பாக மிகவும் மோசமாகக் குறிப்பிடுவதுடன் அவரது மரணத்தில் ஆனந்தமடைவது நமது போராட்டத்தின் எதிர்மறை விளைவுகளால் ஏற்பட்ட ஒரு இழி நிலை எனலாம். அ.முத்துலிங்கம் அவர்கள் எழுதிய பேய்க் கதைக்கு எந்தவிதத்திலும் குறைந்ததில்லை இது.
இந்த நூலில் மகிழக் கூடிய ஒரு விடயம் முஸ்லிம்களின் வெளியேற்றம் தொடர்பான குறிப்பு. இவ்வாறான ஒரு குறிப்பை இதுவரை யாரும் தமிழில் எழுதி நான் வாசித்ததில்லை. அதுவும் புலிகளிலிருந்து வந்த ஒருவர் எழுதியது ஆச்சரியமானதே. எல்லாம் காலத்தின் மாறுதலேயல்லாமல் மன மாறுதலோ அரசியல் அடிப்படையிலான புரிதலோ அல்ல என்பது வெளிப்படை. அதனால்தான் எல்லாவற்றையும் குறிப்பிட்ட இவர் கந்தன் கருணையும் ராஜினியையும் இலகுவாக மறந்துவிட்டார். அல்லது தவிர்த்து விட்டார். மேலும் கேசாயினி இந்த நூல் தொடர்பான தனது விமர்சனக் குறிப்பில் வடக்கையும் மலையகத்தையும் இவர் மறந்துவிட்டார் எனக் குறிப்பிடுகின்றார். இதற்கு காரணம் ஆரம்பத்தில் குறிப்பிட்டதுபோல் இவருக்குள் இருக்கின்ற ஆதிக்க கருத்தியல் தான் என்றால் தவறல்ல. மேலும் இவர் முகநூலில் தான் மலையகத்திற்கும் கிழக்குப் பகுதிக்கும் பயணம் செய்யவில்லை ஆகவே எழுதவில்லை என்கின்றார். இதுவே போதும் இது ஒரு நாவலல்ல வெறும் நினைவுகளின் குறிப்பே என கூறுவதற்கு. ஏனெனில் ஆகக் குறைந்தது கிழக்கு மாகாணத்தின் முக்கியத்துவதை ஏதாவது ஒருவகையில் பதிவு செய்திருக்க வேண்டும். அவ்வாறான ஒரு பதிவு இது ஒரு படைப்பாக இருந்திருந்தால் மட்டுமே சாத்தியமாகியிருக்கும். இந்த நூலின் கதாநாயகனான “அவனுக்கு” அரசியல் மற்றும் விடுதலைப் போராட்டம் என்பது ஆயுதங்களுடனும் பெண்களுடனும் நடைபெறும் ஒரு சாகாசப் பயணம். அவ்வளவுதான்.
,,,,,,,,,,,,,,,………,,,,,,,,
குமரன் என அழைக்கப்பட்ட பொன்னுத்துரை அவர்களின் நினைவுக் குறிப்புகளான நான் நடந்து வந்த பாதை என்ற நூலின் அறிமுகம நிகழ்வை தேடகம் அமைப்பினர் ஒழுங்கு செய்தனர். இதில் தேடகம் குமரன், பரதன் மற்றும் ரகுமான் ஜான் ஆகியோர் உரையாற்றினர். பரதன் அவர்கள் தனது கழக மற்றும் உமாவுடனான உறவு தொடர்பான அனுபவங்களைப் பகிர்ந்தார்.
ரகுமான் ஜான் உரையாற்றும் பொழுது நாம் ஏன் தோற்றுப்போனோம் என்ற வினாவை எழுப்பினார். ஒவ்வொருவரும் மற்றவர் முட்டாள் எனவும். தான் அனைவரையும் திறமையாக வெட்டி ஆளுகின்றேன் எனவும் நினைப்பதுண்டு. இவ்வாறு தான் மற்றவரும் நினைக்கின்றார் என்பதை ஒருத்தரும் புரிந்துகொள்வதில்லை. இது சமூகத்திலிருக்கின்ற குட்டி பூர்சுவா சிந்தனையின் வெளிப்பாடாகும். இந்த சிந்தனை மட்டுப்படுத்தப்பட்டதாகும். ஏனெனில் இது எந்தவிதமான சமூக ஆய்வுகள் மற்றும் வரலாறு தொடர்பான புரிதல்கள் எதுவும் இல்லாமலே வெளிப்படும் கருத்தியலாகும். ஆகவே நடைமுறை பிரச்சனைகளுக்கான தீர்வுகளை எதிர்வினையாகவும் உடனடி முடிவுகளை முன்வைப்பதாகவுமே இருக்கும். இது பிரச்சனைகள் தீர்க்கப்படுவது மற்றும் முன்னேறுவது போன்ற தோற்றப்பாடுகளைத் தரும். ஆனால் இது முன்னேற்றமல்ல. இதுவே நமது போராட்டத்திற்கும் நடந்தது. இதன் பின் கலந்துரையாடல் நடைபெற்றது. பலர் தமது அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டனர். சிலர் தமது சந்தேகங்களைக் கேட்டனர்.
இந்த நூல் சிறிலங்கா அரசுக்கு எதிரான தமது செயற்பாடுகளை பற்றியது அல்ல.  மாறாக தான் செயற்பட்ட இயக்கத்திற்குள் இருந்த அதிகாரத்துவத்திற்கு எதிரான போராட்டத்திற்கான செயற்பாடுகள் தொடர்பானது என்றால் தவறல்ல. போராட்டத்தை சரியா பாதையில் கொண்டு செல்ல பல போராட்டங்களை நடத்த வேண்டியிருந்தது. ஆனால் இறுதியில் வென்றது அதிகாரத்து ஆயுதப் போராட்டமே. ஈழவிடுதலைப் போராட்டதை அழித்ததுவும் அதுவே.
சாத்திரி அவர்களின் ஆயுத எழுத்திற்கும் பொன்னுத்துரை (குமரன்) அவர்களின் நான் நடந்து வந்த பாதைக்கும் இடையில் அடிப்படையான வேறுபாடு உள்ளது. முதலாவது சமூகத்தில் நிலவும் ஆதிக்க சிந்தனைகளின் அடிப்படையிலான ஆயுத மோகமும் சாகாச செயற்பாடுகளில் ஆர்வமும் கொண்ட பணிக்கப்பட்ட கட்டளைகளை மறு கேள்வி இல்லாமல் பின்பற்றுகின்ற ஒரு சிப்பாயினது நினைவுக் குறிப்புகள். இங்கு ஆயுதமே முனைப்பானதாக இருக்கின்றது. இரண்டாவது சமூக விடுதலைக்காக தன்னை அர்ப்பணித்த, எதிர்த்து கேள்வி கேட்கின்ற, மக்கள் மற்றும் போராளிகள் மீது அக்கறை கொண்ட பொறுப்புணர்வுள்ள ஒரு போராளியின் மன உளைச்சலே இந்த நினைவுக் குறிப்புகள். இப் போராளியின் நினைவுகளை இவ்வாறு எழுதவைத்தது இவர்களை ஆதிக்கம் செலுத்திய ஆயுதங்களே. இருப்பினும் இங்கு முனைப்பு பெற்றிருப்பது அரசியலும் அடக்குமுறைகளுக்கு எதிரான மக்களின் விடுதலையும் என்றால் மிகையல்ல.
இவர்கள் நடந்து வந்த பாதைகளில் எல்லாம் ஆதிக்கம் செய்தது ஆயுதமே. ஆகவேதான் நான் நடந்து வந்த பாதை(யில்) ஆயுத எழுத்து எனத் தலைப்பிட்டுள்ளேன்.
மீராபாரதி

ஆயுத எழுத்து - என் பார்வையில்.... Keshayine Edmund

வீணாகானம்

நல்லதோர் வீணை செய்து - அதை நலங்கெட புழுதியில் எறிவதுண்டோ? சொல்லடி சிவசக்தி....

Thursday, March 19, 2015

ஆயுத எழுத்து - என் பார்வையில்....

விமர்சனங்கள் என்பது இப்போதெல்லாம் கட்டணங்கள் இல்லா விளம்பரங்கள்! ‘ஆயுத எழுத்து” குறித்த பல விமர்சனங்கள் தான் ஒரு வகையில் இந்த புத்தகத்தினை எப்படியாவது வாசித்து விட வேண்டும் என்கின்ற எண்ணத்தினை உருவாக்கியிருந்தது.

பாடசாலைப் பருவத்தில் தமிழீழ விடுதலைப்புலிகள் அமைப்பில் இணைந்து பதினேழு வருடங்கள் கள போராளியாக பணியாற்றிய முன்னாள் போராளியான சாத்திரி என்கின்ற புனைப்பெயர் கொண்ட கௌரிபால் சிறி எழுதி திலீபன் பதிப்பகத்தின் வெளியீடாக வெளிவந்துள்ள இந்த புத்தகம் கையில் கிடைத்தது முதல் இரவு பகலாக 391 + 1 பக்கத்தினை இரு நாட்களிலேயே வாசித்து முடித்து விட்டிருந்தாலும் ஏறத்தாழ இரு வாரங்களின் பின்னர் தான் இந்த விமர்சன பதிவினை எழுத ஆரம்பித்தேன். என்னுள் நிழலாக படிந்திருந்த ஏனையவர்களின்   விமர்சனங்களின் சாயல் மறைந்த பின்னர் தான் எழுத வேண்டும் என்கின்றதே இதற்கான முக்கிய காரணம். என் விமர்சனங்களை வரைய தொடங்குகின்றேன்… 

இந்த நூலின் ஆசிரியர் “என்னுரை”யில் குறிப்பிட்டுள்ளதன் படி 1983 ஆம் ஆண்டு காலப்பகுதியினை தொடக்கமாக வைத்து தான் கேட்ட, அறிந்த, நேரடியாக தொடர்புபட்ட முக்கிய விடயங்களை உள்ளடக்கியிருப்பதாலோ என்னவோ “அவன்” என்கின்ற பெயரற்ற உயர்தரம் படிக்கின்ற இளைஞனின் பாத்திரமாக ஆரம்பித்து அவனை போராளியாக்கி வெளிநாட்டு கட்டமைப்பில் பணியாற்றுபவனாக்கி இறுதிவரை “அவன்” ஆகவே நகர்த்தி முடித்திருக்கின்றார். ஓரெழுத்து பெயர் தானும் வைத்திருந்தால் “அவன்” யாராவது ஒருவரது சாயலாகவோ அல்லது அடையாளமாகவோ ஆகியிருப்பான் என்று சாமர்த்தியமாக நகர்த்தியிருக்கின்ற சாத்திரிக்கு சபாஷ் சொல்லியே ஆகவேண்டும்.  ஆனால் தொடர்ந்து “அவன்” ஐ தொடர்ந்தால்  “அவன்” இந்து சமயத்தவன், யாழ்ப்பாணத்தவன், உயர்சாதிக்காரன், படித்த குடும்பத்திலிருந்து வந்தவன் என்கின்ற அடையாளங்களை நாம் குறித்துக்கொள்ளலாம்.

சராசரி குடும்பத்தின் அதிகாலை நிகழ்வுகளுடன் ஆரம்பிக்கின்ற முதல் அத்தியாயம் 83 இன் தமிழ் சமூகத்தின் அன்றாடம் போலவே அடுத்த அத்தியாயத்திலேயே “கண்ணிவெடி”க்கு இலக்கான அவலமொன்றுக்கு போய் நின்றுவிடுகின்றது. கூடவே இத்தகைய வன்முறைகள் இளைஞர்களிடம் தோற்றுவித்திருந்த சிந்தனை விதைப்பினை பின்வரும் வரிகளில் கொடுத்து விடுகின்றார் சாத்திரி. அந்த விதை “அவன்” உள்ளும் விழுந்து விடுகின்றது.

..அது மாகியம்பதியுடன் மட்டுமே முடிந்துவிட்ட துயரக்குரல் அல்ல. தமிழர்கள் வாழும் பகுதிகள் எங்குமிருந்து ஒலிக்க ஆரம்பித்தது. அது முடிவு இல்லாத மரணக்குரலாக நீண்டு கொண்டிருந்தது. எல்லாக் காலங்களிலும், எல்லா இடங்களிலிருந்தும் மரணக்குரல்கள் எழுந்தன. கொழும்பிலிருந்து மரணச்செய்திகள் வந்தன. மலையகம், அநுராதபுரம் என எல்லா இடங்களிலிருந்தும் படுகொலைச்செய்திகள் வந்தன. மரணம் மட்டுமே செய்தியானது…….. இவையெல்லாம் என்ன தடுக்க முடியாதா? அடிக்கிறவனைத் திருப்பி அடிக்க முடியாதா? …. முடியும் என்றனர் ஊரிலுள்ள சில இளைஞர்கள். “நீங்களும் எங்களோடை சேருங்கோ கட்டாயம் திருப்பி அடிக்கலாம். அப்பத்தான் அவங்களுக்குப் புத்தி வரும்” என்றனர். அவனும் முடிவெடுத்தான் இயக்கத்தில் சேரலாம் என.

அடுத்த அத்தியாயங்களில் “அவன்” இன் அண்ணன் வீட்டுக்கு வரவில்லை என்டு வீடு கலங்கிவிடுகின்றது. இறுதியில் இயக்கமொன்றில் சேர்ந்து விட்டிருக்கும் தகவலும் கிடைக்கின்றது. அந்த அத்தியாயத்தில்
“எல்லாம் உன்ர பிள்ளை வளர்க்கின்ற விறுத்தம்” என அப்பா அந்த ரணகளத்திலும் புறுபுறுத்துக்கொண்டிருந்தார். எனும் வரிகள் அன்றைய.. இன்றைய என்றைய நிலையிலும் ஒரு தமிழ்க் குடும்பத்தில் “பிள்ளை வளர்ப்பு” என்கின்றது எப்படி ஒரு தாயை மட்டும் சார்ந்து விடுகின்றது என்பதையும் சுட்டி நிற்கின்றது.

பின்வந்த பக்கங்களில் குடும்பத்திலிருந்து சமூகத்திற்கு பாய்ந்து விடுகின்றது வரிகள்… அல்லது “அவன்” ஐ நகர்த்த வேண்டிய தேவை கருதி பயணிக்கின்றது.

அன்றைய காலகட்டத்தில் புளொட் அமைப்புக்கே இளைஞர்கள் அள்ளுப்பட்டுப் போய்க்கொண்டிருந்தனர். அதற்கு முக்கிய காரணம் யாழ்ப்பாணச் சமூகம். அது எப்போதும் சாதி, கல்வி இரண்டையும் அடிப்படையாக வைத்தே மற்றைய அனைத்தையும் எடை போடும். அதன்படி புளொட் அமைப்பின் தலைவர் உயர்சாதிக்காரனாகவும், கல்வி கற்றவராகவும் இருந்தார். (பக்கம் - 25)

வரிகளிலேயே “யாழ்ப்பாணச் சமூகம்” குறித்து ஆழமாகவும் அர்த்தமாகவும் சொல்லிவிடுகின்றார் நூலாசிரியர். “ஈழபோராட்டம்” என்பது பெரும்பான்மை – சிறுபான்மை இரண்டுக்குமிடையிலானது மட்டுமல்ல சாதிகளுக்கும் இடையிலானதும் கூட என்றும் ஆக யாழ்ப்பாணத்தவருக்கு விடுதலை உணர்வு என்பதும் கூட சாதியடிப்படையிலானதொன்றானதாக தான் இருந்திருக்கின்றது என்பதை நிறுவிவிட்டிருக்கின்றார் சாத்திரி.

“பெண்ணுரிமை” குறித்து பேசும் போது “புலிப்பெண்கள்” குறித்து பேசாதவர்கள் இல்லை எனலாம். ஆனால் ரெலோவில் இணைய வந்த பெண்களை தமிழ்நாட்டில் இடைநடுவே விட்டுவிட்டு ரெலோ ஓடிவிட விடுதலைப்புலிகள் அடேல் தலைமையில் பராமரித்து பயிற்சியளித்திருக்கின்றார்கள் என்கின்ற விடயம் எனக்கு புதியதொன்று. கூடவே புலிகளின் உறுப்பினர் காட்டிய பாலின வேறுபாட்டினையும் மேற்கோள் காட்டியிருக்கின்றார் ஆசிரியர் வரும் வரிகளில்……

…இவன் யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து மன்னாரில் இறங்கிய போது, இந்தியாவிலிருந்து பெண்கள் அணியினர் பயிற்சி முடித்து கடல் வழியாக மன்னாரில் இறங்கியிருந்தார்கள்…… இயக்கத்தின் முதலாவது ஆயுதப்பயிற்சி பெற்ற பெண்கள் அணி அது………. மன்னாரில் பெண்கள் பயிற்சி முடித்துக் களத்திற்கு வந்த போதும், யாழ்ப்பாணத்தில் அவனது பொறுப்பாளர் பெண்களை இயக்கத்தில் எடுக்க அவ்வளவாக அக்கறை காட்டாதது அவனுக்கு ஏன் என்று விளங்கவில்லை. அவர் பொறுப்பாக இருந்த காலத்தில் பெண்கள் மருத்துவம் போன்ற பணிகளுக்குத்தான் எடுக்கப்பட்டனர். பின்னர் தீப்பொறி குழவினரின் கைக்குண்டு தாக்குதலில் பொறுப்பாளர் காயமடைந்து இந்தியா சென்ற பின்னர் தான் பெண்கள் யாழ்ப்பாணத்தில் சேர்க்கப்பட்டனர்.

அடுத்தடுத்து திலீபனின் அஹிம்சை போராட்டம்….. வாசிக்கின்ற ஒவ்வொருவர் முன்னும் அந்த வீரனையும் இறுதிக்கணங்களையும் நிறுத்தித்தான் கடந்து போகின்றது…..

“இந்தியாவிற்கு அஹிம்சையைப் பற்றி யாரும் படிப்பிக்கத் தேவையில்லை” என, பரணி ஒருநாள் உறுதியாக சொன்னான். அவன் சொன்னதை கேட்க, நம்பும்படியாகத்தான் இருந்தது. ஆனால் நடந்தது வேறு திலீபனின் உயிர் பிரிந்தது. எல்லோரும் அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனார்கள். அதைவிட ஆற்றாமை பெருகியிருந்தது. …. திலீபனை அநேகமாக எல்லோருக்கும் பிடிக்கும். மெல்லிய…. கலைந்த தலையுடனான அந்த உருவம் நீண்ட நாட்களுக்கு இவனது கண்களின் முன் நடமாடி திரிந்தது.

“ஈழப்போராட்டம்” எப்பவும் “இந்தியர்களை” மறக்காது. ஆசிரியரும் சர்மாவை மறக்கவில்லை.

……சர்மாவின் கட்டளைகளின் படி இந்திய இராணுவம் தமிழர் பகுதிகளில் பல அழிவுகளைக் கொடுத்தபடியே முன்னேறியது. அசைந்த பொருள்களான நாய்,பூனை, ஆடு, மாடு, மனிதர்களை எல்லாம் காலாட்படை சுட்டுத்தள்ள அசையாது நின்ற கட்டடங்கள், மரம் செடி எல்லாவற்றையும் டாங்கிகள் தகர்த்தப்படி முன்னேறின.

இந்திய இராணுவத்தின் வருகை குறித்து விபரித்திருக்கின்ற சாத்திரி பெரிதாக வரிகளில் அழுத்தம் கொடுக்கவில்லை அல்லது கொடுக்க விரும்பவில்லை என்பது என் கருத்து. துரோகம் என்றால் “கருணா” என்று சொல்லித்திரிகின்றவர்களுக்கும் அதன் வெறுப்புணர்வை “கிழக்கிற்கு” கொடுத்திருப்பவர்களுக்கும் பின்வரும் வரிகளை சமர்ப்பித்து “துரோகம்” என்பதன் வரைவிலக்கணம் ஏன் கிழக்கிற்கு மட்டும் கொடுக்கப்பட்டது? என்கின்ற வினாவினையும் சாத்திரியின் வரிகளூடாக முன்வைக்கின்றேன். ஒருவன் துரோகம் தான் கிழக்கிற்கான முத்திரையாக வைத்த… வைக்கின்ற தகுதி வடக்கிற்கு உண்டா?

புலிகளால் தடைசெய்யப்பட்ட இயக்கங்களிலிருந்து தப்பியோடி வெளிநாடுகளுக்கு போக முடியாமல் இந்தியாவிலும் கொழும்பிலும் தங்கியிருந்த மாற்று இயக்ககாரர்களை உள்ளடக்கிய “3 ஸ்டார்” அமைப்பை இந்திய உளவுப்பிரிவினர் உருவாக்கினார்கள்…..ஈ.என்.டி.எல்.எஃப் , ரெலோ, ஈ.பி.ஆர்.எல்.எஃப் ஆகியவற்றினை ஒன்றிணைத்து….. யாழிலும் கிளிநொச்சியிலும் மட்டக்களப்பிலும் கொண்டு வந்து இறக்கினார்கள்.

மண் என்பதற்கானது தான் இப்போராட்டம் என்றால் “வடக்கு” மண்ணில் முஸ்லீம்களுக்கும் பங்கில்லையா? என்பது என்னுள்ளான கேள்விகளுள் ஒன்று. சாத்திரியின் “அவன்” உம் என் கேள்விக்குள் விழுந்து பயணிக்கின்றான். ஆசிரியர் ஒருவேளை “முஸ்லீம்களின் வெளியேற்றம்” குறித்தும் பேசவேண்டும் அல்லது 83 இல் ஆரம்பித்த பயணம் இடைநடுவே நின்று விடுமோ என்று நினைத்திருப்பார் போலும். அடுத்தடுத்த இரு பந்திகளில் கேள்வியும் விடையும் ஆக மேற்கோள் காட்டியிருக்கின்றேன். ஆனால் ஆசிரியர் என்னளவில் சரியாக பதிலளிக்கவில்லை என்றே தோன்றுகின்றது. (இவ்விரு பந்திகளும் வெவ்வேறு அத்தியாயங்களிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவை)

…..சொல்லி முடித்த நலீமா கண்ணீர் வழிந்த விழிகளைத் துடைத்த படியே, “இப்ப சொல்லு எதுக்காக எங்களை வெளியேத்தவேனும்? எங்களுக்கும் கிழக்கு முஸ்லீம்களுக்கும் கூட வியாபார தொடர்போ, உறவோ எதுவும் பெயரளவில் இல்லை. முஸ்லீம்கள் என்ற ஓர் அடையாளத்திற்காகவே வெளியேற்றப்பட்டோமோ? ஏதாவது சொல்லன்” என்றாள். அவனிடம் பதில் எதுவும் இல்லை தொண்டை அடைப்பது போல் இருந்தது.

எங்கடை ஊர் மல்வத்தைச் சோனகரும் சிங்களரும் எங்கடை ஊருக்கே புகுந்து அட்டகாசம் பண்ணி வெட்டி கொத்தி எல்டீலாரையும் திரத்திட்டாங்கள்………அதிலை என்டை அம்மாவும் செத்துப்போனா. அதுதான் அவங்களுக்கு ஏதாவது செய்யவேணும் என்டு இயக்கத்திலை சேர்ந்தன். அதுவும் சும்மா சண்டையிலை செத்துப்போக விருப்பம் இல்லை. சாகிறதென்டால் ஏதாவது பெரிசா செய்திட்டு சாகவேணும். அத தான் கரும்புலிக்கு போக விரும்பினன்.” என்று விட்டு அவனையே அசையாது பார்த்தபடி நின்றாள்.

“ஆயுத எழுத்து” இல் என்னுள் பாரிய தாக்கத்தினை ஏற்படுத்தியிருந்ததொரு பாத்திரம் “ரெஜினா” சிங்கள தந்தைக்கும் தமிழ் தாய்க்கும் பிறந்தவள். தன் சொந்த அவலத்தின் பழியுணர்வினால் கரும்புலியில் இணைந்தவள். “அவன்” ஆல் தெரிவுசெய்யப்பட்டு இலங்கையின் தெற்கிற்கு பயணிக்கின்றாள். முக்கிய அதிகாரிகளுடன் பழகவிடப்படுகின்றாள். கடைசியில் தற்கொலை குண்டுதாரியாகி “பச்சைக்கட்சி வேட்பாளரோடு அவரது கட்சியின் முக்கிய உறுப்பினர்களும் கொல்லப்பட்டனர்” என்கின்ற தலைப்புச் செய்தியின் நாயகியாகிப்போய்விடுகின்றாள். இங்கே “பெண்ணுடல்” என்பது போரில் மட்டும் மரணிக்கவில்லை. சிலரது “படுக்கையிலும் மரணித்திருக்கின்றது” என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. “கற்பு, ஒழுக்கம்” பேசிய அதேயவர்கள் தான் “பெண்” ஐ பயன்படுத்தியிருக்கின்றார்கள் என்பதையும் அதை “போர் வியூகம்” என்று நியாயப்படுத்தி விடுகின்றார்கள் என்று நினைக்கும் போதும் “போரில் முதல் நிலையில் பாதிக்கப்படுபவளும் பெண் இரண்டாம் நிலையில் பாதிக்கப்படுபவளும் பெண்” என்கின்ற வாசகம் தான் என் சிந்தையில் தோன்றுகின்றது.  “ரெஜினா” ஏதோவொரு புள்ளியில் இன்றும் என்னுள் வலித்துக்கொண்டிருக்கின்றாள்.

அடுத்த கட்டமாக “அவன்” நாடு கடக்கின்றான். கடல்களை தாண்டுகின்றான். “அவன்” க்கு முகம் கொடுக்க விரும்பாத ஆசிரியர் அவன் சந்திக்கின்றவர்களது முகங்களை தெளிவாகவே காட்டுகின்றமை ஆசிரியருக்கு ஏதும் தனிப்பட்ட பகையிருக்குமோ என்கின்ற ஐயத்தினை ஏற்படுத்துகின்றது. சுயம் பற்றி நான் அலச விரும்பாததாலும் எப்பவும் “ஒரு நாள் கள்ளன் தான் மாட்டுவான் பல நாள் கள்ளன் எப்படியும் தப்பித்துக்கொள்வான்” என்கின்ற என் தனிப்பட்ட மனவாசகத்தினாலும் நபர்கள் குறித்த ஆசிரியரின் அலசலை என் எழுத்தில் இணைக்க விரும்பவில்லை. ஆனாலும் நான் மதிக்கின்ற தலைவர்களுள் ஒருவரான பிரபாகரன் அவர்கள் “புலம்பெயர் சமூகத்திடம்” ஒப்படைத்துள்ள போராட்டம் பற்றிய விமர்சனங்களை விவாதிக்க வேண்டிய தேவை இன்று உள்ளதாலும் சாத்திரியின் பின்வரும் வரிகளை மேற்கோள் காட்ட விரும்புகின்றேன்.

80 களில் ஊரில் இயக்கங்களின் தோற்றத்தின் போது வெளிநாடுகளிலும் அவர்களுக்கு உதவுவதற்காகச் சிலர் ஒவ்வோர் இயக்கத்தின் சார்பிலும் நிதி சேகரிப்புகள் செய்து அனுப்பினார்கள். ஆனால் அதில் பாதி அங்கும் மீதி இவர்கள் பைக்குள்ளும் போய்க்கொண்டிருந்தன. பின்னர் மற்ற இயக்கங்கள் அழிக்கப்பட்டு புலிகள் மட்டும் நிலைத்த போது ஃபிரான்ஸில் புலிகளுக்காக நிதிசேகரிப்பு செய்தவர்களில்….. அதேநேரம் புலிகள் அமைப்புக்காகப் போதைப்பொருள் கடத்தலில் ஈடுபட்டுச் சிறையில் இருந்த… ஒருவர்…….. இவர்கள் நிதியைச் சேகரித்துப் புலிகளுக்கு அனுப்புவார்கள். எவ்வளவு சேகரித்தார்கள். எவ்வளவு அனுப்பினார்கள் என்ற கணக்கெல்லாம் யாருக்கும் தெரியாது…… அன்றைய காலங்களில் வெளிநாடுகளில் புலிகள் சார்பாக வேலை செய்த அனைவருமே செய்த செயல் தான். பலர் சேகரிக்கப்பட்ட நிதியோடு வேறு நாட்டுக்கு தப்பியோடி வாழ்கின்றார்கள்…… இப்படியான நிதி மோசடிகளை ஒரு முடிவுக்கு கொண்டு வருவதற்காக கிட்டு ஐரோப்பாவிற்கு வந்திருந்த காலங்களில் கவனஞ்செலுத்தியதோடு, ….. 70 சதவீதத்தை இயக்கத்திற்கு அனுப்பச் சொல்லி கட்டளையிட்டிருந்தார்…… ஆனால் கிட்டு ஐரோப்பாவை விட்டுப் போனதும் மீண்டும் நிலைமை தலைகீழாக மாறியிருந்தது.
…. போடுவதன் மூலம் மூன்று விஷயங்களை நிறைவேற்றலாம் எனப் புலிகளின் புலனாய்வுப்பிரிவு கணக்குப்போட்டது.
1.    இந்த விஷயத்தை இயக்கத்தின் வெளிநாட்டு அனைத்துலகப் பிரிவு பொறுப்பாளர்களிடம் கசியவிட்டு இயக்கத்தின் நிதியை கையாடல் செய்பவர்களுக்கு ஓர் எச்சரிக்கையைக் கொடுப்பது.
2.    சாதாரண புலம்பெயர் தமிழர்களிடம் இந்தக்கொலை புலம்பெயர் தமிழர்களிடம் இந்தக்கொலை இலங்கை புலனாய்வாளர்களால் செய்யப்பட்டது என ஓர் அனுதாப அலையை உருவாக்குதல்
3.    ….ஏற்படுத்தப்பட்ட அனுதாப அலையை வைத்து உணர்ச்சி தளத்திலுள்ள மக்களிடம் மேலதிகமாக நிதி சேகரிப்பை செய்வது.

59 அத்தியாயங்கள் வரை போராளியாக பயணித்த “அவன்” தனக்கு வருகின்ற
…….. “டேய் எங்கடை கட்டமைப்பைக் கலைச்சிட்டு எல்லாரும் ஏதாவது நாடுகளிலை தங்கடை சொந்த வாழ்க்கைக்கு போகலாம்.. என்று தலைமை அறிவிச்சிருக்கு என்று வசனங்களை நிறுத்திப் பேசினார்…… என்கின்ற அழைப்பினூடாக நிறுத்தப்படுகின்றான். அடுத்ததும் இறுதியானதுமான 60 வது அத்தியாயத்தில்…..

நள்ளிரவைத் தாண்டி நண்பனிடம் விடைபெற்றான். இவனைக் கொண்டு வந்து வீட்டில் விடுவதாக நண்பன் சொன்னான். இவன் மறுத்த விட்டான். தள்ளாடிய படி வந்து காரில் ஏறினான். “ கல்லறைகள் விடை திறக்கும்…..ஒரு பாடலை எழுதிடும் இரவு” சாந்தன் பாடிக்கொண்டிருந்தார்…….. வளைந்த மலைச்சரிவுகளில் கார் வேகமெடுக்கத் தொடங்கியது……. தொலைபேசி அலறியது. பார்த்தான் அது யூலியா அதனை எடுத்துக் காதில் வைத்து ஹலோ என்ற போது, நழுவி விழுந்து விட அதைக்குனிந்து எடுத்தபடி நிமிர்ந்தான். எதிரே பெரிய வீதி வளைவு……. வீதிப் பாதுகாப்புச் சுவரை உடைத்துக்கொண்டு பள்ளத்தாக்கில் உருளத்தொடங்கியிருந்தது.

“அவன்” ஐ முற்றுப்புள்ளி அல்லது அரைக்காற்புள்ளி ஆக்கிவிட்டார் ஆசிரியர். 59 வரை சீராக வந்த வளைவு மாதிரியான “அவன்” கதை திடீரென 90 பாகையில் சரிந்து நின்றுவிட்டது போன்றதொரு உணர்வு எனக்குள். சாத்திரி தன் முன்னுரையில் “கிழக்கு சம்பவங்களை சரிபார்க்க” பத்திரிகையாளர்களான இரா.துரை, நிராஜ் டேவிட் உதவியதாக குறிப்பிட்டிருந்தார். ஆனால் எண்ணிப் பத்து தடவை கூட “கிழக்கு” குறித்து “ஆயுத எழுத்து” இல் பேசப்படவில்லை. ஏன் உலகம் சுற்றியளவிற்கு கூட சாத்திரியின் “அவன்” கிழக்கிற்கோ மலையகத்திற்கோ பயணிக்கவில்லை. வழமை  போன்று மறக்கப்பட்டதா? மறைக்கப்பட்டதா? அல்லது வடக்கிலிருந்து வேறு இடங்களுக்கு பயணிக்க விரும்பவில்லையா? என்கின்ற என் கேள்விக்கான பதிலை சாத்திரியிடம் எதிர்பார்க்கின்றேன். 

கூடவே நாணயத்தின் ஒரு பக்கத்தினை எழுதியுள்ள “ஆயுத எழுத்து” என்பது எனக்கடுத்த தலைமுறைக்கு ஒரு காவியமாக மாறிட கூடாது என்பதால் மறுபக்கத்தினை வரைய வேண்டிய தேவை, இந்திய துரோகங்களை பட்டியலிட வேண்டிய தேவை நிச்சயம் இன்னுமொரு எழுத்தாளனுக்கு உருவாக வேண்டும். எனினும் பலர் உடைக்க முடியாமல் திணருகின்ற கட்டுக்களை உடைத்து “ஆயத எழுத்து” எழுதியிருக்கின்ற சாத்திரியையும் அவரது தைரியத்தையும் வாழ்த்தாமலும் என்னால் இருக்க முடியவில்லை. 

தன்னுடைய அனுபவத்தில் 40 வீதம் மட்டும் பதிவு செய்துள்ள சாத்திரி ஒருவேளை “அவன்” ஐ படுகாயங்களுடன் மீட்டு “ஆயுத எழுத்து பாகம் - 02” எழுதினால் “அவன்” கிழக்கின் வாகரைக்கும் புல்லுமலைக்கும் மலையகத்தின் பகுதிகளுக்கும் பயணிக்க வேண்டும். அதிக போராளிகளை மண்ணுக்கு விதையாக்கி விட்டு பீத்திக்கொள்ளாமல் அல்லது அழுது பிச்சையெடுக்காமல் இருக்கின்ற கிழக்கு மக்களை சாத்திரியின் “அவன்” சந்திக்க வேண்டும். இனம் தாண்டி பிராபாகரனை நேசிக்கின்ற கிழக்கின் காத்தான்குடியில் அல்லது ஏறாவூரில் சாத்திரியின் “அவன்” நோன்புக் கஞ்சி குடிக்கனும். “ஆயுதம்” என்னவென்றே தெரியாமல் சுமந்து இராணுவத்தினால் அழிக்கப்பட்ட ஆதிவாசிகளான வேடர்களிடம் “அவன்” சூட்டிறைச்சி சாப்பிடனும். லயத்தில் வாழ்கின்ற மலையக மக்களிடமும் “அவன்” பேசட்டும். மீதி 60 ஆவது “பேசப்படாத போராட்டம்” குறித்து பேசட்டும். இது ஒரு மட்டக்களப்பாளினுடைய வேண்டுகோளும் கூட…

நேர்காணல் ..கருணாகரன்

சாத்திரி என்றால் சோதிடர் என்று சொல்வார்கள். இந்தச் சாத்திரி சோதிடர் அல்ல. படைப்பாளி. கலகக்காரன். 1983 இல் விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பில் இணைந்து செயற்பட்ட அந்த அமைப்பின் உறுப்பினர் அல்லது ஈழப்போராளி. இன்னொரு வகையில் சொன்னால், புலம்பெயர்ந்து ஐரோப்பாவில் – பிரான்ஸில் வாழ்கின்ற அகதி. ஒரு காலம் தான் பிரதிநிதித்துவம் செய்த அமைப்புக்காகவே எதையும் செய்த, எல்லாவற்றையும் செய்ய முனைந்த சாத்திரி இப்பொழுது அவற்றையெல்லாம் மீளாய்வு செய்து கொண்டிருக்கிறார்.
போராட்டம் வெற்றியடைந்திருந்தால் என்னுடைய இந்தப் பார்வை கூட வேறுபட்டிருக்கும். ஆனால் இன்று போராட்டம் தோல்வியடைந்து, புலிகள் அமைப்பும் வீழ்ந்து விட்டது. எனவே இப்பொழுது நாம்
எல்லாவற்றையும் மீளாய்வு செய்தே ஆகவேண்டும். வீழ்ந்தாலும் எழவேண்டும்.. அதுவேளை வெறும் கற்பனைகளிலும் குருட்டுத்தனமான நம்பிக்கைகளிலும் தொடர்ந்தும் இருந்து விட முடியாது என்று சொல்லும் சாத்திரிக்கு தமிழ்ச் சூழலில் எதிர்ப்பும் விமர்சனங்களும் உண்டு.

இதனால் சாத்திரியின் எழுத்துகள் கடும் சர்ச்சைகளை உண்டு பண்ணி வருகின்றன. ஆனாலும் அவர் பின்வாங்கவேயில்லை. அண்மையில் (2015 ஜனவரியில்) தான் எழுதிய “ஆயுத எழுத்து“ என்ற புதிய நாவல் ஒன்றைச் சாத்திரி சென்னையில் வெளியிட்டார். அந்த வெளியீட்டு நிகழ்வே பல எதிர்ப்புகளின் மத்தியில்தான் நடந்தது. இந்த வெளியீட்டுக்காக சென்னை வந்திருந்த சாத்திரியிடம் பேசினேன்.
- கருணாகரன்
——————————————————————————————————————————————————————————————————————-
1-உங்களுடைய நாவல் ஆயுத எழுத்தை சென்னையில் வெளியீடு செய்வதற்கு எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளில் ஒரு அமைப்பினர் ஈடுபட்டிருந்தார்கள். இறுதியில் சேப்பாக்கத்தில் காவல்துறையினரின் பாதுகாப்போடு நிகழ்வு நடந்ததை பார்த்தேன் .இந்த நாவலை எதிர்க்கும் அளவுக்கு என்ன முக்கியமான விடயங்கள் என்ன இதில் உண்டு ? யார் எதிர்க்கிறார்கள்?

இந்த நாவலை நான் எழுதி வெளியிட தீர்மானித்த போதே அதுக்கான எதிர்ப்புகள் கிளம்பும் என எதிர்பார்த்ததுதான். பொதுவாகவே விமர்சனம் என்கிற ஒன்றை ஏற்றுக்கொள்ளாத அல்லது விரும்பாதபெரும்பாலானவர்களை கொண்ட ஒரு சமூகமாகத்தான் தமிழ் சமூகம் உள்ளது.தவறுகளை தட்டிக் கேட்காமலும் அதை மழுப்பி மறைத்து விட பழக்கப் பட்டவர்களாகவே நாம் வளர்த்தெடுக்கப் பட்டுள்ளோம்.இந்த மன உணர்வு தான் எனது நாவலையும் எதிர்க்கத் தூண்டி யிருக்கலாம்.
காரணம் முப்பதாண்டு கால ஆயுதப்போராட்டத்தில் நடந்த சில தவறான சம்பவங்களை – தவறான விடயங்களை – எனது நாவலில் பதிவு செய்துள்ளேன் . அந்தச் சம்பவங்கள் – அந்த விடயங்கள் – வெளியே வந்துவிடக் கூடாது அவைகளை மீள் விமர்சனத்துக்கு உட்படுத்தப்படக் கூடாது என்பதில் தமிழகத்தை சேர்ந்த தீவிர தமிழ் தேசிய வாதிகளாக காட்டிக் கொள்ளும் சிலர் முனைப்புடன் செயற்படுகின்றனர் .அவர்களே எனது நாவல் வெளியீட்டையும் தடுக்க முயன்றனர்.ஆனால் நான் வெளியீட்டு மண்டபத்துக்கு செல்லுமுன்னரே தகவல் அறிந்த காவல்துறையினர் அங்கு எந்த அசம்பாவிதங்களும் நடந்து விடாமல் தடுப்பதற்காக பாதுகாப்பை பலப்படுத்தியதோடு நிகழ்வு எந்தவித இடையூ றும் இன்றி நடக்க உதவினார்கள் .
2 – வெளியீட்டில் கலந்து கொள்வதாகத் தெரிவித்திருந்த பேச்சாளர்கள், திரைப்பட இயக்குனர் வீ.சேகரும் திராவிடர் கழகத்தை சேர்ந்த அருள்மொழியும் பங்கெடுக்காது விட்டதன் காரணம் என்ன?

வீ . சேகர் நிகழ்வு நடப்பதற்கு சில நாட்களுக்கு முன்னர் என்னோடு சில விடயங்கள் தனியாக பேசவேண்டும் என வீட்டிற்கு அழைத்திருந்தார்.அவரது வீடிற்கு சென்றிருந்தேன். எனது நாவல் வெளியீட்டில் கலந்துகொள்ளவேண்டாம் என பழ .நெடுமாறனும் இயக்குனர் கௌதமனும் அழுத்தம் தருவதாகவும் தான் நாவலை முழுமையாக படித்துவிட்டேன் அதில் தனக்கு சங்கடமான விடயங்கள் எதுவும் இல்லை ஆனால் நாவலை படிக்காமலேயே இவர்கள் ஏன் அப்படியொரு அழுத்தத்தினை தன்மீது பிரயோகிக்கின்றார்கள் என்று புரியவில்லை என்று கூறியவர், தான் இப்போ இயக்குனர் சங்கத்தில் முக்கிய பொறுப்பில் இருப்பதாலும் திரைத்துறையில் அடிவாங்கி நீண்ட காலமாக எழுந்திருக்க முடியாமல் சிரமப்பட்டு இப்போதான் தனது மகனை வைத்து ஒரு படம் பண்ணிக்கொண்டிருப்பதால் தமிழ்நாட்டில் யாரையும் பகைத்துக்கொள்ள விருப்பம் இல்லை. தனது நிலையை புரிந்துகொள்ளுமாறு என் கைகளை பிடித்து கேட்டுக் கொண்டார்.சுமார் இரண்டு மணிநேரம் அவரோடு பேசிய பின்னர் அவரது நிலை புரிந்தது. நிகழ்வுக்கு அவர் வராது விடுவதால் எனக்கு எந்த வருத்தமும் இல்லை என்று தெரிவித்து விட்டு வந்துவிட்டேன்.அதன்பின்னர் எனது நிகழ்வை வீ.சேகர் புறக்கணித்தார் என்றொரு அறிக்கையை இயக்குனர் கௌதமன் வெளியிட்டதாக புலம்பெயர் தேசத்து இணையத்தளம் ஒன்று செய்தி வெளியிட்டிருந்தது .
அடுத்ததாக அருள்மொழி அவர்கள் தான் கலந்து கொள்ளாத காரணத்தை தனது முகப்புத்தகத்திலேயே குறிப்பிட்டுள்ளார். அவர் சொன்ன காரணம் என்னவெனில் எனது நிகழ்வில் பங்கெடுக்க சம்மதம் தெரிவித்திருந்தாலும் அதில் பங்கெடுக்கும் மற்றவர்கள் பெயர்களை அழைப்பிதழில் சரியாக கவனிக்கவில்லை என்றும் நிகழ்வுக்கு கேர்னல் ஹரிகரன் வருவதால் ஒரு இந்திய இராணுவ அதிகாரியோடு ஒரே மேடையில் அமர்ந்து நிகழ்வில் கலந்துகொள்வது தனது கட்சி சார்ந்து பல சர்ச்சைகளை கிளப்பும்.அவற்றை தவிர்க்கவே நிகழ்வில் கலந்து கொள்ளவில்லை.இது தவிர தனக்கு வேறு அழுத்தங்களோ பிரச்சனைகளோ இல்லை என்று தெரிவித்திருந்தார் .இதுதான் நடந்தவை.
3 -புத்தக கண்காட்சியில் ஆயுத எழுத்தை விற்பனை செய்யக் கூடாது என்று சிலர் புத்தக கடைகளில் வந்து விற்பனையாளர்களை அச்சுறுத்தியிருந்தார்கள் .இது பெருமாள் முருகனுக்கு ஏற்பட்டதைப்போல கருத்து சுதந்திரத்தை மீறும் செயல் என்று நீங்கள் எதிர்ப்புக்காட்டமல் விட்டது ஏன்?
சென்னை புத்தக கண்காட்சியில் எனது நாவலை சுமார் பதின்மூன்று கடைகளில் விற்பனைக்காக கொடுத்திருந்தேன்.அதில் நான்கு கடைகளில் மட்டுமே சிலர் வந்து மிரட்டிவிட்டுப் போயிருந்தனர் .மிரட்டப்பட்டவர்கள் புத்தகங்களை மறைத்து வைத்து விற்பனை செய்தார்கள்.ஆனால் பெருமாள்முருகனுக்கு நடந்த அளவுக்கு எனக்கு உயிர் அச்சுறுத்தல் இருந்திருக்கவில்லை என்பது மட்டுமல்லாது இது போன்ற பல பூசாண்டி விளையாட்டுக்கள் எனக்கு பழகிப்போன ஒன்று என்பதால் நான் சிறு பிள்ளைத்தனமான இந்த செயல்களை கண்டுகொள்ளவில்லை .
4 -ஆயுத எழுத்து நாவலை புலம்பெயர் தமிழர்கள் சிலரும் எதிர்க்கிறார்கள்.இந்த எதிர்ப்பின் அடிப்படை என்ன ? இதனை எப்படி எதிர்கொள்ளப் போகிறீர்கள் ?

இங்கு எனது நாவலை எதிர்க்கும் புலம் பெயர் தமிழர் பற்றி இங்கு சொல்லியே ஆகவேண்டும்.391 பக்கங்களை கொண்ட ஒரு நாவலின் அட்டைப் படத்தினை மட்டும் இணையத்தில் பார்த்துவிட்டு அதன் உள்ளே என்ன எழுதப்பட்டிருகின்றது என்பதை தீர்மானிக்கும் தீர்க்கதரிசிகளாக அவர்கள் இருக்கிறார்கள்.இவர்களின் தூரநோக்கு சிந்தனைகளை பாராட்டாமல் இருக்க முடியவில்லை .இவர்களின் எதிர்ப்பினை சமாளிக்க ஐ.நா சபைக்கு நடந்துபோய் ஒரு மனு கொடுக்கலாமா என யோசிக்கவ முடியும்?
5-புலிகள் அமைப்பில் செயல்பட்ட நீங்கள் அந்த அமைப்பின் வீழ்ச்சிக்கு பின்னர் இப்படியான விமர்சனங்களை முன் வைப்பது நல்லதல்ல என்பது சிலரின் கருத்தாக உள்ளது.இது தொடர்பாக உங்கள் பதில் என்ன?
ஆம் , இது போன்ற கருத்தினை முன் வைப்பவர்கள் யார் என்று பார்த்தால் தமிழகத்திலும் புலம்பெயர் தேசத்திலும் வாழ்ந்துகொண்டு தலைவர் வருவார் தமிழீழம் வாங்கி வருவார் அல்லது இணையத்தில் ஈழம் பிடிக்கலாம் என்கிற கற்பனையில் வாழும் சிலரே புலிகளின் வீழ்ச்சிக்கு பின்னர் இயக்கம் மீது விமர்சனம் வைக்க வேண்டாம் என்கின்றனர் .2009 ம் ஆண்டுக்கு பின்னர் புலிகள் அமைப்பின் இறுதிக்கால செயற்பாடுகளை விமர்சிக்கும் படைப்புகள் அல்லது கட்டுரைகளை எழுதிய .நிலாந்தன் , கருணாகரன், தமிழ்க்கவி ,யோ.கர்ணன் போன்றவர்கள் மீதும் இதே கருத்து வைக்கப் பட்டது மட்டுமல்லாது அவர்களை துரோகிகள் பட்டியலில் இணைத்து அவதூறுகளும் அள்ளி வீசப்பட்டது.அதேதான் எனக்கும் நடக்கின்றது.
ஆனால் புலிகள் இல்லாத காலத்தில் தான் நான் அவர்கள்மீது விமர்சனம் வைக்கிறேன் என்பது தவறு.புலிகள் இருந்தபோதும் அமைப்பில் இருந்தபடியே உள்ளே நான் விமர்சனங்களை வைத்திருக்கிறேன் .எனது விமர்சனம் என்பது பிரபாகரன் திருமணத்தில் இருந்து தொடங்குகிறது மேலும் பல விடயங்களை நாவலில் பதிவு செய்துள்ளேன். அப்போது ஒரு கட்டமைப்பு இருந்தது. நிருவாக பிரிவுகள் அதற்கான பொறுப்பாளர்கள் இருந்தார்கள். ஆகவே எனது விமர்சனங்கள் கருத்துக்களை நேரடியாக பிரபகரனிடமோ அல்லது நிருவாக பொறுப்பாளரிடமோ தெரிவித்து அதற்கான தீர்வுகளும் கண்டிருக்கிறேன் .ஆனால் இன்று புலிகள் அமைப்பும் அதன் தலைமையும் இல்லாது போய் விட்டபின்னர் விமர்சனங்களை பொதுவெளியில் மட்டுமே வைக்க முடியும்.ஏனெனில் இப்போ புலிகளின் பிரதிநிதி என்று யாரும் இல்லை.
6. நீங்களும் பிறரைக் கடுமையான முறையில்தானே விமர்சிக்கிறீர்கள். விமர்சனத்துக்கு அப்பாலான முறையில் தனிநபர் மீதான தாக்குதல்களில் எல்லாம் ஈடுபட்டிருக்கிறீர்கள் என்று ஒரு குற்றச்சாட்டும் உண்டு. அதைப்போல ஒரு காலத்தில் நீங்களும் மாற்றுக்கருத்தாளர்களை மதிக்காமல் நடந்தவர் என்ற அபிப்பிராயமும் உள்ளதே?

விமர்சனம் என்றால் அது கடுமையாகத்தான் இருக்கும்.அப்படி இருந்தால்தான் அது விமர்சனம் ஆகும்.கடுமை இல்லையேல் தடவிக்கொடுதல் ஆகிவிடும்.அடுத்தது தனி நபர் தாக்குதலில் ஈடுபடிருந்தேன் என்பது உண்மைதான்.அதனை நான் மறுக்கவில்லை.அதற்கு பின்னாலான காரண காரியங்களும் இருந்திருக்கின்றது. அவற்றையெல்லாம் சொல்லி என்னை நான் நியாயப்படுத்திக்கொள்ள விரும்பவில்லை.காரணம் அன்று பாடப் புத்தகங்களை தூக்கி வீசி விட்டு ஒரு நோக்கத்துக்காக துப்பாக்கிகளை சுமந்தபடி இடையில் எதிரே வரும் எதையும் பற்றிக் கவலைப்படாமல் தட்டித் தள்ளி விட்டபடி விவேகமற்ற வேகத்தோடு இலட்சியத்தை மட்டும் இலக்காக வைத்து நடந்து கொண்டிருந்தோம்.
அதிலிருந்து அப்படியே எழுத்துக்கு வந்த நானும் கையில் துப்பாக்கியோடு நடக்கின்றதைப்போலவே எதைப்பற்றியும் கவலைப்படாதவனாய் பத்திரிகை ,சஞ்சிகை எனப் பொது வெளியில் எழுதிக்கொண்டிருந்தேன்.இலக்கை நோக்கி நடக்கும்போது இடையில் தடக்குப்படுபவை எல்லாம் ஒரு பொருட்டு அல்ல என்பதே எனது நினைப்பாக இருந்தது.இலக்கு சூனியமாகிவிட்ட பின்னர் அந்த சூனிய வெளியில் நின்று திரும்பிப் பார்க்கும்போது வலிக்கத்தான் செய்கிறது.எமது தோல்விக்கு இவைகளும் ஒரு காரணமோ என எண்ணி எல்லாவற்றையும் மறு பரிசீலனை செய்யத் தோன்றுகிறது.ஒரு வேளை இலக்கை அடைந்திருந்தால் இந்த வலி இல்லாது போயிருந்திருக்கும்.
அடுத்ததாக மாற்றுக் கருத்தாளர்களை நான் மதிக்கவில்லை என்கிற கேள்விக்கு பதில் சொல்ல முன்பு ஒரு விடயம் என்னைப்பொறுத்தவரை மாற்றுக் கருத்தாளர் என்று யாரும் கிடையாது. எல்லோருமே கருத்தாளர்கள் தான்.பலரின் கருத்துக்களோடு எனக்கு உடன்பாடு இல்லாவிட்டாலும் அவர்களோடு உரையாடுவதிலும் நட்பு பாராட்டுவதிலும் எனக்கு எந்தவித தயக்கமும் இல்லை. ஆனால் ஐரோப்பவில் ஒரு சிலர் தங்களை தாங்களே மாற்றுக் கருத்தாளர்கள் என அடையாளப்படுத்திக்கொண்டு தங்களுக்கென எந்தவித அரசியலோ நோக்கமோ இலக்கோ எதுவுமின்றி எல்லாக்காலத்திலும் எல்லா இடத்திலும் தங்களை முன்னிலைப் படுத்துவதே நோக்கமாக இயங்கிக் கொண்டிருகிறார்கள்.எதுக்கும் யாருக்குமே பிரயோசனமற்று வெறும் கருத்துக் கந்தசாமிகளாக வாழும் சிலரை நான் மதிக்கவேண்டிய தேவை எதுவும் இல்லை என்றே கருதுகிறேன் .
7-இந்த நாவலில் சொல்லப்படும் விடயங்களும் அதில் வரும் பெயர்களும் உண்மையானவைகளாக இருக்கின்றது.இப்படி நீங்கள் உண்மை சம்பவங்களை பதிவுசெய்து விட்டு அதனை ஒரு புனைவு என்று எப்படி சொல்லமுடியும்?
உங்கள் கேள்வி நியாயமானதுதான் ஈழத்தின் போரியல் நாவல்கள் எல்லாமே அனேகமாக உண்மைச்சம்பவங்களின் பதிவுகளாகத்தான் வெளிவந்துள்ளது.அண்மையில் வெளியான தமிழ்க்கவியின் ஊழிக்காலம் .யோ கர்ணனின் கொலம்பஸின் வரைபடங்கள்,குணா கவியழகனின் நண்சுண்டகாடு என்பனவும் உண்மைச்சம்பவங்களின் தொகுப்பை சிறிது புனைவு கலந்து நாவல் வடிவில் கொடுத்துள்ளனர் .எனது ஆயுத எழுத்தும் அதேபோன்று சிறிது புனைவுகள் ஊடாக பல உண்மைச்சம்பவங்களை பதிவுசெய்துள்ளது.முழுக்க முழுக்க உண்மைச்சம்பவங்களின் தொகுப்பாக வெளிவந்தால் அது ஒரு ஆவணமாக மாறிவிடுவதோடு நாம் சொல்லவந்த விடயம் பலரையும் சென்றடையாது போய்விடும்.அடுத்ததாக அது சட்டச் சிக்கல்களையும் ஏற்படுத்தும் என்பதால் உண்மைச்சம்பவங்கள் நாவல் வடிவில் எழுதப்படுவது தேவையாக இருக்கின்றது.
8-ஆயுத எழுத்தில் விடுதலைப்புலிகளுக்கும் ஏனைய இயக்கங்களுக்கும் இடையிலான மோதல்கள் பற்றிய விபரங்களை பதிவாக்கியிருக்கியிருக்கிறீர்கள் இதனை உங்கள் சாட்சியமாக கொள்ளமுடியுமா ?அல்லது உங்கள் தரப்பில் இருந்து சொல்லப் படும் நியாயமாக கொள்ளமுடியுமா ?
எனது சாட்சியமாகவும் எனது தரப்பு நியாயமாகவும் இரண்டு வகையிலும் எடுத்துக் கொள்ளலாம் .
9 -அடுத்ததாக எதாவது நாவல் எழுதும் திட்டம் ஏதும் உள்ளதா?
நிச்சயமாக.. .என்னுடைய அனுபவங்களில் ஏறக்குறைய நாற்பது சதவிகிதம் மட்டுமே இந் நூலில் பதிவு பெற்றுள்ளது. .ஆயுத எழுத்து நாவலில் விடுபட்டுப்போன பல விடயங்கள் உள்ளது அவற்றை வைத்து அடுத்த நாவலை விரைவில் எழுதுவேன். எதிர்ப்புகள் தீவிரமாக செயற்பட வைக்கின்றன..
10 -சென்னை புத்தக கண்காட்சியில் ஈழத்துப் படைப்புகள், புலம்பெயர் தமிழர் படைப்புகள் பற்றி உங்கள் பார்வை என்ன?

இந்தத் தடவையும் சென்னை புத்தக கண்காட்சியில் ஈழத்து மற்றும் புலம்பெயர் படைப்பாளிகளின் படைப்புக்கள் நிறையவே வந்திருந்தது மகிழ்ச்சி.ஆனால் தங்கள் படைப்புக்களை சந்தைப்படுத்தும் விடயத்தில் சிலரே வெற்றி பெற்றிருக்கிறார்கள். ஒரு நாவல் சந்தைப்படுத்தலில் வெற்றி பெற்று பலரது கைகளையும் அது சென்றடையும் போது தான் அந்த படைப்பே வெற்றி பெறுகிறது.இல்லாவிட்டால் நானும் ஒரு நாவல் எழுதினேன் என்கிற நின்மதியோடு அந்தப் படைப்பாளி காணமல் போய் விடுவான் .எனது நாவல் எல்லோரிடமும் கொண்டு சேர்க்கப்பட வேண்டும் என்பதில் நான் கண்ணாக இருக்கிறேன். இது எனக்கு ஒரு புதிய அனுபவம்தான்.
11-நாவல் தவிர்ந்த எழுத்துகளிலும் நீங்கள் ஈடுபட்டு வருகிறீர்கள். ஆயுத எழுத்தைப்போல அந்தக் கதைகளிலும் உண்மைச் சம்பவங்களை ஆதாரமாகக் கொண்ட விடயங்கள் பேசப்படுகின்றன. இவையெல்லாவற்றுக்கும் மறுப்பாக – எதிர்க்குரல்கள் எழுந்திருக்கின்றன. இதில் எது உண்மை என்று எப்படி வாசகர்கள் தீர்மானிப்பது ?
இங்கு ஒரு விடயத்தினை சொல்ல விரும்புகிறேன் நான் எனது எழுத்துக்களால் இந்த உலகத்தையோ சமூகத்தையோ திருத்தவந்த மகான் அல்ல.எனக்கு தெரிந்த பார்த்த பல சம்பவங்களை புனைவுகளோடு பதிவாக்குகிறேன்.எனது படைப்புகள் பொது வெளிக்கு வந்தபின்னர் அது எனக்கு சொந்தமானது அல்ல.அதைப் படிப்பவர்கள் எதிக்கலாம் .மறுக்கலாம்.பாராட்டலாம் அது அவரவர் விருப்பம்.ஒரு வாசகன் எனது படைப்பை எப்படி தீர்மானிக்கவேண்டும் என்பதை நான் தீர்மானிக்க முடியாது .
12-தமிழ்ச்சூழலில் விமர்சன மரபை எப்படி உருவாக்கமுடியும் ? விமர்சனம் என்ற பெயரில் நடக்கின்ற அவதூறுகளை நாம் அனுமதிக்க முடியாது என்று ஒரு தரப்பினர் சொல்வதில் நியாயம் இல்லை என்கிறீர்களா ? அவர்களுடைய நியாயத்தை எப்படி மறுக்கிறீர்கள் ?

தமிழ்ச்சூழலில் விமர்சன மரபை உருவாக்கத் தேவையில்லை.அளவில் குறைவானதாக இருந்தாலும் ஒரு நாகரிகமான விமர்சன சூழல் கடந்த தலைமுறைவரை நல்லதொரு நிலையிலேயே இருந்திருக்கின்றது.ஆனாலும் விமர்சனமே தேவையில்லை அல்லது விமர்சனம் வைக்கவே கூடாது என்கிறவர்களையும்.விமர்சனம் என்கிற பெயரில் விசமங்களை வைக்கும் பெரும்பான்மையை கொண்ட சமூகமாகத்தான் எமது சமூகம் இருக்கின்றது.இதற்கு வளர்ந்துவிட்ட தகவல்தொழில்நுட்பமும் சமூகவலைத்தளங்களும் பெரிதும் துணையாக இருக்கின்றது.அவதூறுகளை அனுமதிக்க முடியாதுதான். ஆனால் முகமூடிகள் அதிகரித்துவிட்ட இன்றைய காலகட்டத்தில் அவதூறுகளுக்கெல்லாம் நின்று நிதானித்து பதில் சொல்லிக் கொண்டிருப்பது நேரவிரயமாகவே நான் கருதுகிறேன்.இவைகளுக்கெல்லாம் பேசாமல் கடந்துபோவதே புத்திசாலித்தனம் என நினைக்கிறன் .
13-உங்கள் எழுத்துகளை புலிகள் அமைப்பில் செயற்பட்ட ஒரு போராளியின் சாட்சியங்கள் என்று கொள்ளப்படுவதா ? அல்லது புலிகளை எதிர்க்கும் ஒருவருடைய விமர்சனங்கள் என்று பார்க்கப்பட வேண்டுமா ? அல்லது ஒரு வரலாற்றை காய்தல் உவத்தல் இன்றிப் பார்க்க முனையும் படைப்பாளியின் மனவெளிப்பாடுகள் என்று கவனிக்க வேண்டுமா ? அல்லது ஈழவிடுதலைப்போராட்டத்தின் வீழ்ச்சிக்கும் தோல்விக்கும் காரணமான விடயங்களை மீள்பார்வைக்குட்படுத்தும் ஒருவனின் செயல்கள் என்று கொள்ள வேண்டுமா ?
இந்தக்கேள்விக்கான பதில் ஏற்கனவே சொன்னதுதான். என்னை புலி என்பார்கள்.. நான் புலியில்லை என்பார்கள் . என்னை எழுத்தாளன் என்பார்கள் , இன்னும் சிலர் விமர்சன எழுத்து என்பார்கள். எனக்குத் தெரிந்தது நான் எழுதுகிறேன் படிப்பவர்கள் எப்படி வேண்டுமானாலும் எடுத்துக்கொள்ளலாம்.
14-உங்கள் நாவலில் மற்ற இயக்கங்களை நீங்கள் சித்தரிக்கும் பார்வையில் அந்த இயக்கங்களை சார்ந்தவர்களுக்கு உங்கள் கருத்துக்கள் மீது கடுமையான விமர்சனங்கள் எழுவது தவிர்க்க முடியாததல்லவா?
யார் வேண்டுமானாலும் எந்த இயக்கத்தை சேர்ந்தவரானாலும் தாரளமாகத் தங்கள் விமர்சனங்களை வைக்கலாம். இனிமேலும் விமர்சனங்களை வைக்கக்கூடாது என்றோ அல்லது வைக்கப்படும் விமர்சனங்களை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது என்கிற சமூகமாகவோ நாம் தொடர்ந்து பயணிக்க முடியாது.விமர்சனங்களை வைக்காமல் எனக்கேன் வம்பு என்று பலர் ஒதுங்கிப் போனதும் வைக்கப்பட்ட விமர்சனங்களும் அடக்கி ஒடுக்கப்பட்டதும் எமது தோல்விகளுக்கு ஒரு காரணம் என்று கருதுகிறேன் .
ஆனால் இந்த நாவலை படித்த இரண்டு பேர் எனக்கு வேறுவிதமான அனுபவங்களைக் கொடுத்தார்கள்.ஒருவர் ரெலோ அமைப்பு போராளி.சுவிஸ் நாட்டில் வசிக்கும் அவர் தொடர்புகொண்டு என்னிடம் சொன்னது என்னவெனில் சிறிசபாரத்தினத்தின் இறுதிக்கண ங்களை தங்கள் அமைப்பைச் சேர்ந்த எவருமே இதுவரை பதிவு செய்திருக்கவில்லை. அதனைப் பதிவாக்கியதுக்கு நன்றி என்றார். இன்னொருவர் தமிழகத்தில் வசிக்கும் ஈ .பி .ஆர் .எல் .எப் . நண்பர். எனது நாவலில் ஈ .பி .ஆர். எல் .எப் பற்றிய பகுதி வரும்போது ஒரு புலிப்போராளி பொறுப்பாளரிடம் போய் ஈ .பி அமைப்பை எப்போ தடை செய்யப்போகிறோம் எனக் கேட்பார். அதற்குப் பொறுப்பாளர் சும்மா இருக்கிற பல்லியை அடித்து பாவத்தை தேடக் கூடாது. கொஞ்சநாள் பொறுப்போம் என்று சொல்வார் . அந்த வசனத்தைச் சுட்டிக் காட்டிய நண்பர் சிரித்தபடியே உங்களுக்கெல்லாம் அந்த நேரம் எங்களைப் பார்த்தால் பல்லி போலவா இருந்தது? என்று கேட்டார் .
முழுக்க முழுக்க ஆயுத பாணிகளாக இருந்த புலிகள் அமைப்பு பெரும் பலத்தோடு இருந்த ரெலோ அமைப்பை அழித்து முடித்த இறுமாப்பில் இருந்த நேரம் பெருமளவு ஆயுதங்கள் இல்லாதிருந்த மற்றைய இயக்கங்கள் எல்லாமே அவர்களுக்கு பல்லிதான். இது புலிகள் அமைப்பில் இருந்த ஒவ்வொருவரினதும் மனநிலையாக இருந்தது. அது தவிர்க்க முடியததாகவும் இருந்தது என்பதே எனது பதில். இதுவரை இப்படியான கருத்துக்கள்தான் வந்திருக்கிறது. இனிவரும் காலத்தில் கடுமையான விமர்சனங்கள் வரலாம் .வரவேண்டும்.
15-நீங்கள் எழுதுகின்ற போது, பெண்களை உடல்சார்ந்து அதிகமாக எழுதுகிறீர்களே. இதுவொரு கண்டனத்திற்குரிய பார்வை இல்லையா?

இங்கு ஒரு விடயத்தினை குறிப்பிட விரும்புகிறேன். நான் முற்றும் துறந்த முனிவனோ உணர்வுகள் அற்றுப்போன சடமோ அல்ல. அதே நேரம் ஊருக்காக ரொம்ப நல்லவன் வேடம் போடவேண்டிய தேவையும் எனக்கில்லை. நான் இயற்கையாகவே இருக்க விரும்புகிறேன். என்னைப்பொறுத்தவரை . ஒவ்வொரு பெண்ணிடமும் ஒவ்வொரு அழகு உள்ளது. அதை நான் ரசிக்கிறேன். அதை அப்படியே எழுதுகிறேன். அவ்வளவுதான். அப்படி ரசிக்காவிட்டால், எழுதாவிட்டால் நான் நல்லவன் என்று அர்த்தம் கிடையாது. என்னில் எதோ குறைபாடு உள்ளது என்றுதான் அர்த்தம் .
பாலியல் வன்முறை, சிறுவர் துஸ்பிரயோகம், பிள்ளைவரம் வேண்டி கோவிலுக்கும் சாமியர்களிடமும் போகும் அறிவியல் அற்ற, நேர்மையற்ற, ஒழுக்கமற்ற பெரும்பான்மையினரை கொண்ட சமூகமாகத்தான் நாம் இருக்கிறோம் .. அதேநேரம் பழைய இலக்கியங்களில் எழுதிவிடாத எதையும் நான் புதிதாக எழுதவில்லை. அவைகளோடு ஒப்பிடும்போது நான் எழுதுபவைகள் ஒன்றுமே அதிகப்படியானவை இல்லை.
16-விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் அழித்தொழிக்கப்படாது இருந்தால் இந் நேரம் நீங்கள் என்ன நிலைப்பாட்டில் இருப்பீர்கள்? இப்படியான எழுத்துக்களை எழுதி இருப்பது சாத்தியமா?
விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் இல்லாது போன பின்னர் நான் எழுதவரவில்லை. அதற்கு முன்பிருந்தே எழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன். விடுதலைப் புலிகள் இருந்தாலும் தமிழீழம் கிடைத்திருந்தலும் எழுதிக்கொண்டுதான் இருந்திருப்பேன். நான் முன்னரே சொன்னதுபோல புலிகள் அமைப்பின் குறைகளையும் விமர்சனங்களையும் சம்பந்தப்பட்ட பொறுப்பாளர்களிடம் வைத்துவிட்டு எனக்கு சரியென்று பட்டதை எழுதிக்கொண்டிருப்பேன் .
17-பிரான்ஸில் தமிழ் இலக்கியத்தின் முக்கியமான ஆளுமைகள் நிறையப்பேர் உள்ளனர். அதற்கேற்ற மாதிரி பல நிலைப்பாடுகளும் அணிகளும் உள்ளன. கி.பி. அரவிந்தன், ஷோபாசக்தி தொடக்கம் இன்றைய ஆக்காட்டி அணியினர் வரையில். இலக்கியத்தில் இவர்களின் முக்கியத்தும், ஐக்கியம், செயற்பாடுகள் பற்றிச் சொல்லுங்கள்.
வாசிப்புத் தன்மையை அதிகமாக கொண்ட நாடக பிரான்ஸ் இன்னமும் இருக்கின்றது. நவீன தொழில் நுட்பத்தின் வளர்ச்சியால் பெரும்பாலானவர்கள் கணணிக்குள்ளும் கைத்தொலைபேசிக்குள்ளும் தொலைந்து போய்க்கொண்டிருக்கும் காலகட்டத்திலும் பயணங்களின்போதும் பூங்காக்களிலும் இன்னமும் கையில் சஞ்சிகையோ புத்தகமோ படிப்பவர்களைப் பெரும்பாலாக இங்கு காணமுடியும். அதே பழக்கம் தமிழர்களிடமும் இங்கு இருப்பது மகிழ்ச்சியான விடயம் .ஆனால் தமிழ்ப்படைப்பாளிகள் பெரும்பாலும் தனித் தனித் தீவுகளாகவே பிரிந்து கிடக்கிறார்கள் ஒரு பொதுநிகழ்வில் கூட பலரை ஒன்றாக பார்க்கமுடியாது என்பது மட்டுமல்ல மறைந்துவிட்ட ஒரு படைப்பாளியின் அஞ்சலி நிகழ்வு கூட பல பிரிவுகளாக நடாத்தப்படும் நிலைதான் இங்குள்ளது.
அடுத்ததாக இரண்டு பெயர்களை நீங்கள் நேரடியாக குறிப்பிட்டு கேட்டதால் அவர்கள் பற்றியும் சொல்லி விடுகிறேன் .கி .பி . அரவிந்தன் அவரது தனிப்பட்ட சில காரணங்களால் எழுத்துலகில் இருந்தும் பொதுவெளியில் இருந்தும் ஒதுங்கி பல வருடங்கள் ஆகிவிட்டது. அடுத்தது ஷோபாசக்தி. இவர் நல்லதொரு கதைசொல்லி. அதில் எனக்கு எந்த மாற்றுக் கருத்தும் இல்லை. ஆனால் ஒரு குழப்பவாதி. தன்னுடையது மட்டுமே எழுத்துக்கள் , மற்றயவை எல்லாம் கழிவறைச் சுவரில் இருக்கும் கிறுக்கல்கள் என்பதுபோலவே மற்றைய படைப்பாளிகளின் படைப்புகள் மீதான இவரது விமர்சனம் இருக்கும். மற்றைய படைப்பாளிகளின் படைப்புகளை விமர்சிக்காது படைப்பாளிகளை விமர்சிப்பவராக இருக்கிறார்.அதனாலேயே இலங்கை இந்தியப் படைப்பாளிகள் என்கிற பேதமின்றி பெரும்பாலானவர்களை அவர் பகைத்துக்கொண்டுள்ளார். இது அவருக்கு ஆரோக்கியமானதல்ல. இதே நிலை தொடருமானால் அவர் தனிமைப்படுத்தப்பட்டு காணாமல் போய் விடக் கூடும். ஆனால் வயதும் அனுபவங்களும் மாற்றத்தைக் கொண்டுவரலாம் என எதிர்பார்க்கிறேன் .
இறுதியாக… பிரான்ஸ் நாட்டில் இதுவரை பல சஞ்சிகைகள் பத்திரிகைகள் தோன்றி காணாமல் போய்விட்டன. சில தொடர்ந்தும் வெளிவருகின்றன. அதேபோலத்தான் அண்மையில் ஆட்காட்டி சஞ்சிகை மட்டுமல்ல முகடு என்றொரு சஞ்சிகையும் சில இளையோரால் வெளியிடப்படுகின்றது. இது வரவேற்கப் படவேண்டிய விடயம். ஆனால் குறிப்பிட்ட சிலரே அதில் தொடர்ந்து எழுதி ஒரு குழுவாத சஞ்சிகையாக மாறிவிடாது பரந்துபட்ட எழுத்தாளர்களை ஊக்குவித்து தொடர்ச்சியாக வெளிவருவதே சஞ்சிகையின் வெற்றியாகும். பொறுத்திருந்து பார்க்கலாம் .
00

ஆயுத எழுத்து நாவல் விமர்சனம் . அம்ருதா இதழில் ..கோமகன்

 என் பார்வையில் ஃ ( ஆயுத எழுத்து )

உண்மைகள் அதன் எதிர்வினைகள் என்றுமே வலிமிகுந்தவை. அந்த வலிகளை எத்தனைபேர் ஜீரணிக்கத் தயாராக இருக்கின்றோம் ??? என்று ஓர் கேள்வியை நான் எழுதிய " சின்னாட்டி " என்ற சிறுகதையில் எழுப்பியிருந்தேன். நாங்கள் எப்பொழுதுமே  உண்மையைவிடக்  கற்பனையில்  மிகுந்த ஆர்வம் காட்டிக்கொண்டிருக்கின்றோம் . உண்மையைவிடப் பொய்தான்  மிகவும்  உண்மையாகத் எங்களுக்குத் தெரிகிறது. கற்பனைகள் என்றுமே  பலவகைகளில்  எங்களுக்கு திருப்தியைக் கொடுக்கின்றன .எங்களுடைய கற்பனைகள்  எங்கள் அகங்காரத்திற்கு  திருப்தியை  அளித்துக் கொண்டிருகின்றது. இன்றைய இலக்கிய  வெளியில் பெரும்பாலானவர்கள் உண்மைகளை பேசாது விடுகின்றனர். உண்மை பேசுவோர் பேசுவது உண்மை என்று தெரிந்திரிந்தும், இந்தப் பெரும்பாலானவர்கள் வெறும் கற்பனை வடிவங்களுக்கே   முண்டு கொடுக்கின்றனர் .

இவர்கள் உண்மைகளைப் பேசுவோரை கள்ளத்தனமாக ரசித்து அவர்களை  ஓர் செப்படிவித்தைக்காரர்கள் போல் பார்க்கின்றார்கள். ஆனால் உண்மை பேசுவோரை ஓர் பேசுபொருளாக இவர்கள் அங்கீகாரம் கொடுக்கத்தயாரில்லை. இந்த உண்மைகள் பேசுவோரை பெரும்பாலானவர்கள் இழிசனங்களாக, தீட்டுப்பட்டோராக கருதுகின்ற வேளையில், பிரான்ஸின் தென்கிழக்கு மூலையில் இருந்து உண்மைகளின் சத்தியாவேசம் ஆயுத எழுத்தாகப் பீறிட்டுப் பாய்கின்றது. உலகாளாகிய அளவில் ஆயுத மொழிக்கு ஒரேயொரு மொழி தான் உண்டு. அதுதான் கொலை. ஆயுத மொழிகள் என்றுமே கொலைகளுக்கான காரண காரியங்களை பொதுவெளிகளில் ஆராய முற்படுவதில்லை .ஆனால் காலம் எப்பொழுதுமே ஒரே திசையிலும் ஒரே நேர் கோட்டிலும் பயணம் செய்வதில்லை .

அதன் சுழற்சியில் அகப்பட்ட ஆயுத மொழிகள் கடந்து வந்த பாதையில் இருந்த உண்மைகளை பேச ஆரம்பிக்கின்றன. அதன் தொடர்ச்சியே சாத்திரி எழுதிய ஆயுத எழுத்து என்று எண்ண இடமுண்டு.
எமது இனம் கடந்து வந்த விடுதலைப் பாதையில் யாழ்ப்பாணியம் தனது வசதிக்கேற்ப ஏறத்தாழ 35 க்கும் மேற்பட்ட போராளிக்குழுக்களை உருவாக்கியிருந்தது. ஆரம்பத்தில் பல கணக்குத்தீர்ப்புகளின் பின்னர்  அவன் சார்ந்த போராளி அமைப்பே தமிழினத்தின் விடுதலைக்காக ஏகபோக உரிமையை எடுத்துக்கொண்டது.   இந்த  அமைப்பின் போராளிகள் தாய் மண்ணிலும் உலகின் பல பாகங்களிலும் நீக்கமறக் கலந்து இருந்தனர். இவர்கள் விட்ட தவறுகள், சீர்கேடுகள் சகலதும் எவ்வாறு  அதன் தலைவரை மட்டுமல்ல, தமிழ் இனத்தின் தலைவிதியை தமிழின் இறுதி எழுத்தான அகேனத்துக்கு  கொண்டு சென்றது என்பதை சல்லடை போட்டு விபரிக்கின்றது ஆயுத எழுத்து. இந்த நாவலை இரண்டு பாகங்களாகப் பிரிக்கலாம்.

01 தாயகத்தில் நடைபெற்ற ஆரம்பகால நடவடிக்கைகளும், அதன் தொடர்ச்சிகளும்.
02 சர்வதேச வலைப்பின்னலில் நடைபெற்ற இரத்தத்தை உறைய வைக்கும் சம்பவங்கள் .
முதல் பகுதியில்  தாயகத்தில் இருந்த போராளிகள்  எவ்வாறு சனங்களுடன் நடந்து கொண்டார்கள் ?? சனங்கள் எவ்வாறு அவர்களுக்கு ஆதாரசுருதியாக இருந்தார்கள்??  பின்னர் அதே சனங்கள் எப்படி அவர்களுக்கெதிராகத் திசை மாறினார்கள் ?? என்பதைக் குறிப்பாக இஸ்லாமியர்களது "ஓர் இரவு புலப் பெயர்வு" உரைகல்லாக நாவலில் ஓடுகின்றது. அந்த பகுதி மனத்தைக் கனக்க வைக்கின்றது. நாங்கள் எப்படியெல்லாம் நடந்து கொண்டிருக்கின்றோம் என்று என்மீதே எரிச்சல் பட வைத்தது. அன்றைய புலப்பெயர்வு தங்களுக்கும் வருங்காலத்தில் நடைபெறும் என்பதையும்,  போராளிகளின் இந்த நடவடிக்கைக்கு முண்டு கொடுத்துக்கொண்டும் அந்த அப்பாவி  இஸ்லாமியர்களை வேடிக்கை பார்த்த அந்த சனங்கள் அறிந்திருக்கவில்லை என்பதை நாவல் மறைமுகமாகச்  சுட்டி நிற்கின்றது.

மேலும் இந்திய அமைதிப்படை வருகையும் அதனுடனான முறுகல் நிலையும்,  அதனுடைய  செயற்பாடுகள் பற்றியும் வரும் பகுதியானது நாவலுடன் ஒட்டாது கட்டுரைத்தனமையாக துருத்திக்கொண்டு இருக்கின்றது.  இருந்த போதிலும் , " ஈழத்தில் பல்லாயிரம் குடும்பங்கள் யாரோ ஒருவரை இழந்து கதறினார்கள். எங்கள் கதறல்கள் யாவுமே அவர்களின் தேசத்தின் காற்றிலேயே  கரைந்து போனது ; யார் காதிலும் விழவில்லை. " (பக்கம் 182) என்று  இந்திய அமைதிப்படையின் செயற்பாடுகளைப்  நாவலாசிரியர் ரத்தினச் சுருக்கமாக வாசகர் மனதில் பதியவிட்டிருப்பது நாவலாசிரியரின் சொல்லாட்சியை படம் பிடித்துக்கட்டுகின்றது.

நான் ஏலவே கூறிய முதல் பகுதியில், யதார்த்தங்களை அறியாது ஆயுத மனநோய் பிடித்த நிலையில் இயக்க முரண்பாடுகள் எவ்வாறு  போராளிகளால் கணக்குத் தீர்க்கப்பட்டது என்பதை விபரிக்கின்ற இடத்தில் என்னையறியாது கண்கள் கலங்குவது தவிர்க்க முடியாது போகின்றது. அதிலும் ஓர் இடம் என்னை மிகவும் பாதித்தது. அந்த இடம் பின்வருமாறு நாவலில் விரிகின்றது,
" அதுவரை அவன் கிச்சானின் செய்கைகளை உற்றுப்பார்த்து கொண்டிருந்தவன் அவனது பேச்சு ,சுட்டித்தனம் ,எதையாவது சொன்னால் பட்டென்று பதில் சொல்லும் திறமை பிடித்திருந்தது .சைகைமூலம் ஜும்கலியிடம் "யாரது" ? என்று கேட்டான் .  அவனின் பெயர் இஸ்மாயில் .அப்பா ஆரோ பாக்கிஸ்தான் வியாபாரியாம். இவன் பிறந்ததோடை அவன் விடுட்டுப்போய்விட்டான் ?அவன்ரை அம்மா வேறை கலியாணம் கட்டிப் போயிட்டாளாம் .இவனைத் துரத்தி விட்டுட்டாங்கள் .இவன் போய் ஒரு தேத்தண்ணிக்கடையில் வேலைக்குச் சேர்ந்திருக்கிறான் .ஒருநாள் இவன்ரை குளப்படி தாங்காமல் முதலாளிக்காரன் இவனுக்குப் பிடரியிலை ஒண்டு போட,இவனும் சுடுதண்ணியாலை முதலாளிக்கு எத்தி போட்டு  ஓடியந்து எங்களோடை வந்து சேந்திட்டான் .இப்பதான் 11 வயதாகுது டிரெயினிங்குக்கும் அனுப்பேலை இங்கே முகாமிலை வேலையள் செய்யட்டும் எண்டு விட்டிருக்கிறன் .நல்ல கெட்டிக்காரப் பெடியன் .அதை விட நல்லாய் டீ போடுவான் .இங்கேயிருந்தே படிக்கிறான் " என்று சொல்லி முடித்தான் ஜும்கலி .

பக்கம் ( 289 - 290 ).
சில விசையங்களைக் கதைத்துவிட்டு ஜும்கலி புறப்படும் போதுதான் அவனுக்குக் கிச்சானின் ஞாபகம் வந்ததால் அதைப்பற்றி விசாரித்தான் " அது வேறை கதையடா !" என்றபடி தொடங்கினவன் , தெரியும்தானே மச்சான் .இயக்கம் உள்ளை ஜிகாத் புகுந்துட்டுதெண்டு எல்லா சோனகரையும் களையெடுப்பு நடத்தினது .அண்டைக்கு கரிகாலன் முகாமுக்கு வந்தவன். அவனுக்கு கிச்சான் டீ கொண்டு போய் குடுத்தவன் " என்று சொல்லத் தொடங்கினான் .

டீ யை வாங்கிய கரிகாலன் அவனை உற்றுப் பார்த்திட்டு " டேய் நீ துலுக்கன் தானே ?" கிச்சான் பேசாமல் தலையை குனிந்தபடி நிக்க , முகாம் பொறுப்பாளராக இருந்த குமணனை கூப்பிட்ட கரிகாலன் , டேய் இவனை கொண்டு போ ........... கொண்டுபோய் போடு " என்று கத்தினான் .
அவன் தயங்கியபடி " அண்ணை கிச்சான் சின்ன வயசிலை இஞ்சை வந்துட்டான். அதைவிட அவன் இஞ்சை வந்ததிலை இருந்து வெளியாலை ஊருக்குள்ளை போறேல்லை .இவனுக்கும் ஜிகாத்துக்கும் தொடர்பு ஒண்டும் இருக்காது எண்டு எங்களுக்கு நல்லாய் தெரியும் .அதுதான் அவனை ஒண்டும் செய்யேலை .பாவம் சின்னப் பெடியன் .வேணுமெண்டால் அவனை வெளியாலை அனுப்பி விடலாம்" என்றான்.

கோபத்தில் கரிகாலன் " டேய் நான் சொன்னதை செய் என்று கத்தினான்.
ஆனால், குமணன் கிச்சானுக்காக  மீண்டும் வாதாடிப்பார்த்தான் .ஒரு பிரயோசனமும் இல்லை ." அவனைக் கொண்டு போய் கிடங்கு வெட்டச் சொல்லு , நானே வந்து போடுறன் " என்று கரிகாலன் கறாராகச் சொல்லி அனுப்பி விட்டான் .அதுவரை பேசாமல் தலையைத் தொங்கப் போட்டபடி நின்று கொண்டிருந்த  கிச்சான் ,பேசாமல் குமணனுக்கு பின்னாலை நடந்து போனான் . பிக்கானையும் மண்வெட்டியையும் எடுத்த குமணன் முகாமுக்குப் பின்புறம் இருந்த பற்றைப் பகுதியில் கிச்சானிடம் கிடங்கை வெட்டச் சொன்னவன் , அவனுக்கு உதவியாக இன்னொருவனையும் அழைத்து கிடங்கை வெட்டச் சொன்னான். கிடங்கை வெட்டி முடித்த வியர்வையோடு மூச்சு வாங்க குமணனை கிச்சான் பார்க்க, மௌனமாக நின்ற குமணன், கரிகாலனை அழைத்துவரப் புறப்படும்போது, “அண்ணோய் ..!” கிச்சானின் குரல் கேட்டுத் திரும்பியவனிடம், “அண்ணே... எனக்கு அப்பா யாரெண்டே தெரியாது. அம்மாவும் துரத்திவிட்டா.

பிறகு எங்கேயெல்லாமே அலைஞ்சு திரிஞ்சன். ஆனா, நான் இஞ்சை வந்தாப் பிறகு உங்களைத்தான் ஒரு சகோதரமா நினைச்சு பழகியிருக்கிறன். சரியான தாகமா இருக்கு. கடைசியா உங்கடை கையாலை கொஞ்சம் தண்ணி தாங்கண்ணே” என்றதும் குமணன் கொண்டுவந்து கொடுத்த தண்ணீரை வாங்கிக் குடித்தவன், ‘‘அண்ணே, நான் இங்கே வந்தபிறகு தொழுறதைக்கூடக் கைவிட்டிட்டன். நான் ஒரு முஸ்லிம் எண்டதைக்கூட மறந்தேபோயிற்றுது. அதாலைதான் இது அல்லா தந்த தண்டனையா இருக்கும். நான் தொழுகை நடத்துறன். அண்ணே, நீங்கள் போய்க் கரிகாலன் அண்ணையைக் கூட்டி வாங்கோ" என்றுவிட்டுக் கிடங்கின் முன்னால் முழந்தாளிட்டுத் தொழுகை நடத்தத் தொடங்கினான். குமணன் கரிகாலனிடம் போய் விஷயத்தைச் சொன்னதும், அங்கு வந்த கரிகாலனின் பிஸ்டல் தொழுகைநடத்திவிட்டு நிமிர்ந்த கிச்சானின் பிடரியில் அழுத்தியது. கிச்சானின் கண்கள்  மூடிக்கொள்ளத் துப்பாக்கி குண்டைத் துப்புகின்றது. கிச்சான் கிடங்கினுள்  தலைகுப்புற விழுந்தான்."  ( பக்கம் 320 - 321 ).

இந்தப் பகுதி நாங்கள் நிறையவே வினைகளை விதைத்திருக்கின்றோம் என்பதை அப்பட்டமாகக் காட்டி நிற்கின்றது. இன்று அரபு தேசங்களில் ஜிகாதிகள் மேற்கொள்ளும் கொடுமைகளை காணொளிகளில் கண்டு மனம் பதறியும், இறுதி யுத்தத்தில் இலங்கை ராணுவம் அவன் சார்ந்த நிறுவனத்தின் தலைவரின் அதேவயதையொத்த சிறுவயது மகனைக் கொன்ற பொழுது பொங்கி எழுந்த சனங்கள்  எமது தாயகத்தில் பல கிச்சான்கள் காரணமின்றி ஆயுத மொழிக்கு இரையான பொழுது கள்ள மௌனம் சாதித்ததை நாவல் எள்ளி நகையாடுகின்றது. மொத்தத்தில் முதலாவது பகுதி எனக்கு கிளீன் எஸ்ட் வூட்டின் " கௌபோய் " படங்களையே நினைவு படுத்தியது.
இரண்டாவது பாகம் பிரபல கொலிவூட் படமான ஜேம்ஸ் பொண்ட் தொடர்களையே நினைவு படுத்தியது.இரண்டாவது பாகத்தில்,  இரத்தத்தை உறைய வைக்கும் கணக்குத்தீர்க்கும் காட்சிகளும், சர்வதேச ஆயுதப் பேரங்களும் ,அதனூடாக படுக்கையறைக் காட்சிகளும் தாராளமாகவே அள்ளித்தெளிக்கின்றது.

இந்த கதை சொல்லும் உத்தியானது முதல் பாகத்தில் கட்டுரைகளை வாசித்த வாசகர்களின் மனநிலையை மாற்றியமைத்து கிளுகிளு சம்பவங்களினூடாக தான் சொல்ல வந்த செய்தியினை கச்சிதமாக நாவலாசிரியர் நகர்த்தியிருப்பதாகவே எண்ணத்தோன்றுகின்றது. ஆனாலும் படுக்கையறைக் காட்சிளைத் தவிர்த்திருக்கலாம் என்றே எண்ணத்தோன்றுகின்றது. ஏனெனில் அவைகள் சொல்ல வந்த செய்திகளின் வீரியத்தை இருட்டடிப்புச்  செய்து தூக்கலாகாக நிற்கின்றன. பாரிஸில் நான் வாழ்ந்த காலப்பகுதிகளில் பங்கு பிரிப்புகளில் ஏற்பட்ட முரண்களில் நடைபெற்ற இரட்டைப் படுகொலைகளை விலாவாரியாக விபரித்த ஆயுத எழுத்து, தான் சார்ந்த நிறுவனத்தின் ஆரம்ப கால உறுப்பினர் ஒருவரின் படுகொலையை எடுத்துச் சொல்லாது கள்ள மௌனம் சாதிப்பது ஏன் என்ற கேள்வியை எழுப்புகின்றது. ஏனெனில் அந்த உறுப்பினர் செய்த ஒரேயொரு குற்றம் தான் சார்ந்த நிறுவனத்தை விமர்சித்தது ஒன்றே .இந்த சம்பவம் நான் வாழ்ந்த காலப் பகுதியில் நடைபெற்று என்னை உலுக்கிய சம்பவமாகும் அதே வேளையில் ஆயுத எழுத்தானது இந்தியாவில் நடைபெற்ற இந்தியப்பிரதமரின் கணக்குத்தீர்ப்பு மர்மமுடிச்சுகளையும் அவிழ்க்கத் தவறிவிட்டதாகவே  எண்ண இடமளிக்கின்றது. அத்துடன் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட பலரால் இந்த நாவல் செம்மைப்படுத்தப்பட்டாலும், ஆங்காங்கே லகரங்களிலும், ழகரங்களிலும், இடைவெளி விடுவதிலும் ஆயுத எழுத்து தடுக்கி விழுந்திருப்பதை அவதானிக்க முடிகின்றது. 

இறுதியாக நாவலில் வருகின்ற கதை சொல்லியான " அவன் "  இறுதியில் கார் விபத்தில் அகால மரணமானதை இரண்டு விதமாகப் பார்க்கத் தோன்றுகின்றது. ஒன்று இன்றைய அரசியல் சூழலில் (அவன் சார்ந்த நிறுவனத்தின் தலைவர் இருக்கின்றாரா இல்லையா என்பது போல ) அவன் தனது வாழ்க்கையை முடித்திருக்க வேண்டும். இரண்டாவதாக, அவன் தவிர்க்க முடியாத கார்விபத்தில் அகாலமாக  இறந்திருக்க வேண்டும். ஆனால் என்னைப் பொறுத்தவரையில் ஆயுத எழுத்து என்பது பலரின் வயிற்றில் புளியைகரைக்கும் ஆயு(த்)த எழுத்தாகவே இருக்கும் என்றே எண்ணுகின்றேன்.

ஆயுத எழுத்து நாவல் பற்றி மலைகள் இதழில் தமிழ்க்கவி அவர்கள் ..

“ஆயுத எழுத்து“  ( நாவல் )     “ படித்ததில் புரிந்தது“ /       தமிழ்க்கவி

Dec. 02 2014, இதழ் 63, டிசம்பர், பதிப்பக அலமாரி, முதன்மை 5 no comments

[ A+ ] /[ A- ]

போராட்டம் வலுவிழந்து நிற்கும் காலப்பகுதியில் வரும் ஒப்புதல் வாக்குமூலம்.1983ம் ஆண்டு தின்னவேலித்தாக்குதலோடு தொடங்கும்.கதை பரந்து விரிந்த போராட்டத்தின் பல பரிமாணங்களை விளக்குகிறது
”அப்பு ராசா வாடா போராட எண்டால் வரமாட்டாங்கள்” அவர்களை களத்துக்கு அனுப்ப சாம, தான, பேத, தண்டம் என்ற நான்கு வழிகளையும் கையாளவேண்டித்தான் வரும்.இங்கு அந்த காரணங்களில் சில வெளிவருகிறது.
1987க்குப்பினனரான காலத்தில் நடக்காத எதையும் புலிகள் செய்யவில்லை. இந்திய ராணுவத்தின் அனுசரணையுடன் ஆள் பிடித்தவர்களால் தமிழீழப்பிரதேசமே அரண்டு போய்க் கிடந்ததை நாம் மறக்க முடியுமா? இயக்கத்துக்கு போவதற்கு பல காரணங்கள்உண்டு.
சிலவற்றை முடிச்சவிழ்க்கிறது. ஆயுத எழுத்து. போர் பிரபலமடைந்ததே இயக்க மோதல்கள் தொடங்கியபின்னர்தான்.அதையும் புலிகள்தான் தொடக்கி வைத்தார்களா?  தனிப்பட்ட பகைகளால் நடந்த அசம்பாவிதங்கள். உயிர் நண்பா்களால் விடுவிக்கப்பட்டபுலியால், உயிர் நண்பனைக் காப்பாற்ற மனசில்லாமற் போனதும், வெட்கமற்று விரிகிறது காரணத்தோடும் காரணமேஇல்லாமலும் மனித உயிரகள் தமர் பிறர் என்றில்லாமல் காவு கொள்ளப்பட்ட விந்தை. வலக்கரத்தில் துப்பாக்கி பிடித்தபின் இடக்கரத்தால் மாலை போட்டு வீரவணக்கம் செலுத்தும்..அசகாய சூரத்தனம்..ஒருபுறம்.
பெண்கரும்புலிகளின் போ் சொல்ல முடியாத சாதனைகள்.
“வாய்விட்டு போ் சொல்லி அழ முடியாது
வெறும் வார்த்தைகளால்… உன்னை தொழ முடியாது… இவரகள் புகழ் பாட முடியாது எனற பாடலடிகளுக்கு விளக்கம் வெளியிடப் பட்டுள்ளது.
ஒருதேச விடுதலைப் போராட்டத்தின் மறுபக்கம் உடைக்கப்பட்டிருக்கிறது.அது ஆயுத எழுத்தாக வெளிவந்திருக்கிறது.
”நீதி வழங்கப்பட்டால் போதாது…நீதிவழங்கப் பட்டதாக காட்டப்பட வேண்டும்” என்றசட்டப் பழமொழிக்கமைய அதிக  நீதியை கடைப்பிடிக்க முடியாத நிலையே உலக யதார்த்தமாகும்.
இந்த நுாலின் தாத்பரியமும் அதில் வரும் ஒரு பாத்திரத்தால் பேசப்படும்.” எனது நாட்டுக்காகவும் எமது மக்களுக்காகவும்”  என்ற போர்வையில் நடந்தேறிய அராஜகங்கள்தான்..என துடைத்தெறிய முடிகிறதா பாருங்கள்.
திட்டங்களைத் தீட்டி ஏவாமல் ஏவப்பட்டவரே திட்டங்களைத் தீட்ட முடிந்துள்ளது.
“சினைப்பர் “திரைப்படத்தில் வருவது போல ” அங்க அறைக்குள்ள இருந்து திட்டம் போடுறவன்ர கட்டளைகள நாங்க நிறைவேற்ற முடியாது.   இஞ்ச என்ன சூழ்நிலை இருக்கோ அதற்கு ஏற்றமாதிரிதான் நாங்கள் செயல்பட முடியும்”
மற்ற இயக்கப் போராளிகள் பரவலாக வந்து போகிறார்கள். இயக்க மோதல்கள் மிக தெளிவாக அதற்கான துாசுக் காரணங்களுடன் விபரிக்கப்படுகிறது.மனித உயிர் நண்பன் பகைவன் என்ற வேறுபாடின்றி பந்தாடப்பட்டுள்ளது.
கதைக்கு தேவையானதற்கு மேலாகவே உடலுறவுச் சம்பவங்கள் ஏராளமாக,தாராளமாக.உள்ளது சில இடங்களில் அது தேவையானதாக உள்ளது இன்னொரு வகையில் பழைய மித்திரன் தொடர்களான ,பட்லீ, அலீமாராணி, பூலான்தேவி தொடர்களை நினைவூட்டத் தவறவில்லை. ஆடை களையும் வரை அருகிலிருந்து குறிப் பெடுக்கும்  எழுத்தாளர்களைப் போலல்லாது விடயத்தைசுருங்கச்சொல்லி விலகி விடுகிறார். சாத்திரி
கற்பனையல்ல நிஜம். என்பது சிறீசபாரத்தினம் கொலைச்சம்பவஙகளில் விழிகளைத் திறந்து வைத்திருக்கிறது
எல்லாம் சரி இப்போது எதற்காக இதையெல்லாம் வெளியே சொல்லவேண்டும். தகவல்களை வைத்துக் கொண்டிருக்க முடியாமல் தத்தளித்து கொட்டிவிட்டார் ஆசிரியா். கொடூரமான சம்பவங்கள்ஊடாக பயணிக்கும்போதும் எழுத்தில் எள்ளல் சுவை துள்ளி நடை போடுகிறது. எல்லாம் நானே என்பதான கர்வம் தொனிக்கிறது.
ஆயுத எழுத்துக்குள் மக்கள் எவ்வளவு மட்டமாக முட்டாள்களாக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பதுபல இடஙகளில் செரிமானமாகாமல் வலிக்கிறது.அழகான இந்த ஆயுத எழுத்தை எழுதிய நபர்  இங்கு நடமாடுவது  நானல்ல,இது உங்களில் ஒருவராகவும் இருக்கலாம். ஒவ்வொரு இடத்திலும் வெவ்வேறு நபர்களைப் பொருத்திப்பாருங்கள்.என்கிறார்.
இவைபற்றி இயக்கவேறுபாடின்றி எல்லோரும் கருத்துக் கூறப் போகிறார்கள். எனபது சர்வ நிச்சயம். ஆசிரியரின் தீர்க்க தரிசனம் அல்லஇது
ஏற்கெனவே தெரிந்திருந்தும் நாம் பேசாது விட்ட பல விடயங்களை உடைத்து வெளிவந்திருக்கிறது ஆயுத எழுத்து .ஒரு சுய விசாரணை கற்றுக்கொண்ட பாடங்களிலிருந்து மீளெழுகைக்கான வழிகாட்டலாக…..நிச்சயமாக இது இருக்கவேண்டாம்.
                     •••

ஐந்தாம் ஆண்டு அஞ்சலியா ஐந்தாம் கட்ட ஈழப்போரா

ஐந்தாம் ஆண்டு அஞ்சலியா ஐந்தாம் கட்ட ஈழப்போரா?? சாத்திரி:-

24 நவம்பர் 2014

இலங்கைத்தீவில் தனித்தமிழ் ஈழம் கேட்டுப் போராட்டம் நடத்திய புலிகள் அமைப்பும் அதன் தலைமையும் அழிக்கப்பட்ட பின்னர் பிரபாகரன் அவர்களின் மாவீரர்தின உரை இன்றி  புலம் பெயர் தேசங்களில் நடக்கப் போகும் ஐந்தாவது மாவீரர் நாள் கொண்டாட்டத்தினை எதிர்கொள்ளப் போகிறோம். தமிழர்கள் புலம்பெயர்ந்து வாழும் நாடுகளில் நடக்கும் மாவீரர் நினவுநாளினை நான் எனது கட்டுரைகளில் மாவீரர் நாள் கொண்டாட்டம் என்று எழுதுவது வழமை ஏனெனில் அந்த நாள் மாவீரர் அஞ்சலி நாளாக இல்லாமல் ஆட்டம் பாட்டம்.கடைகள் . என்று கொண்டாட்டமாகவே நடைபெறுவது வழமை.அப்படி இன்னொரு கொண்டாட்டத்தினை எதிர்கொள்ளப் போகிறோம்.2009 ம் ஆண்டு மாவீரர் தினத்தின் போது தலைவரின் உரை கட்டாயம் வருமென அதன் ஏற்பாட்டளர்களால் அடித்துக் கூறப்பட்டிருந்தது.எப்படியும் தலைவரின் உரை வந்துவிடுமென நம்பிக்கையோடு பலரும்.வருமா வரதா என்று குழப்பத்தில் சிலரும்.வரக்கூடாது என்றவர்களும்.வராது என்று சொன்னவர்களும்.மாவீரர் தினஉரை வந்து விடுமோ என்று காத்திருக்க  2008ம் ஆண்டின் மாவீரர் தின உரையை மீள் ஒலிபரப்பு செய்திருந்தார்கள்.தலைவர் மாவீரர் தின உரை நிகழ்த்தினால் அவரின் இரகசிய இடத்தினை எதிரிகள் கண்டு பிடித்துவிடுவார்கள் அதனால்தான் பழைய உரையை மீள் ஒலிபரப்பு செய்தோம் அடுத்த வருடம் கட்டாயம் வரும் என்றார்கள்.அதையும் சிலர் நம்பதான் செய்தனர்.ஆனால் அடுத்த வருடமும் வரவில்லை.அது மட்டுமல்லாமல் ஐந்தாயிரம் பேரோடு தலைவர் ஐந்தாம் கட்டப் போருக்கு திட்டமிட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்.எரித்தியாவில் நூறு குண்டு வீச்சு விமானங்களும் தயார் நிலையில் உள்ளது  என்கிற பிரசாரமும் நடந்துகொண்டுதான் இருந்தது.

ஆண்டுகள் செல்லச் செல்ல ஐந்தாயிரம் பேரும் காணமல்போய் எரித்தியாவில் நின்றிருந்த குண்டுவீச்சு விமானங்கள் பற்றிய கதைகளும் பறந்து போய். தலைவர் இருக்கிறார் என்பதும் இல்லாமல் போய்விட்டது .

ஈழத்துக்கான போராட்டத்தை புலம்பெயர் தமிழ் மக்களிடம் ஒப்படைத்துவிட்டேன் என்று தலைவர் தனது கடைசி மாவீரர் தின உரையில் சொல்லியுள்ளார் எனவே நாம்தான் ஈழத்துக்கான அடுத்த கட்டப் போராட்டங்களை நடாத்தப் போகிறோம் என்று வெளிநாடுகளில் பல தமிழ் அமைப்புக்கள் கிளம்பியிருந்தார்கள்.அதில் பெரும் எதிர்பார்ப்போடும் பரபரப்போடும் தொடங்கப்பட்ட நாடு கடந்த தமிழ் ஈழ அரசு தனது முதலாவது தேர்தலை அறிவித்ததும் நான் நீ என போட்டி போட்டு அடிபட்டு தேர்தல் நடந்து முடிந்து அமைச்சர்களும் தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டார்கள்.தேர்தலில் நின்றவர்கள் சிலர் பிரதமராக நியமிக்கப்பட்ட உருதித் ரகுமருக்கு எதிராக அறிக்கையும் விட்டு நாடுகடந்த தமிழ் ஈழ அரசைப்புறக்கணித்து பிரிந்து போனார்கள் .

இது இப்படிப் போய்க்கொண்டிருக்கும்போதே புலிகளின் வெளிநாட்டு பிரிவாக இயங்கிய அனைத்துலகச் செயலகம் அதன் மீது இருந்த தடை காரணமாக சில நாடுகளில் தமிழர் பேரவை என பெயர் மாற்றம் செய்துகொண்டு வட்டுக்கோட்டை தீர்மானத்தின் மீதான மீள் வாக்கெடுப்பு என்று ஒன்றை பெரும் பொருட் செலவில் நடத்திமுடிதிருந்தர்கள்.அந்த வாக்கெடுப்பின் பின்னர் அனைத்து நாடுகளிலும் 90.99வீதம் தேர்தல் வெற்றி மக்கள் தீர்ப்பை அப்படியே ஐ.நா  சபையில் கொண்டுபோய் கொடுப்போம் அடுத்தமாதம் தமிழீழம் என்கிற  பரபரப்பு பிரச்சாரங்களும் நடந்து முடிந்திருந்தது.

முள்ளிவாய்க்கால்  பேரவலத்தில் மனம் கொதித்துப் போயிருந்த மக்களும் எதாவது ஒரு மாற்றம் வந்துவிடாதா என்கிற ஆதங்கத்தில் இந்த இரண்டு வாக்கெடுப்புக்களுக்குமே பெருமளவில் வரிசையில் நின்று வாக்களித்துவிட்டு காத்திருந்தார்கள். வட்டுக்கோட்டைக்கு வாக்கெடுப்பு நடத்திமுடித்து மாதங்கள் வருடங்களாக ஓடி விட்டது.அதை நடத்தியவர்களும் ஓடி விட்டார்கள் யாரையும் காணவில்லை.

நாடு கடந்த தமிழ் ஈழ அரசோ அடுத்த தேர்தலை அறிவித்து.. தேர்தலில் நிக்கவும் யாரும் முன்வரவில்லை என்பது மட்டுமல்ல ஓட்டுப் போடவே எவரும் போகாத நிலையில் அவர்களாகவே சில அமைச்சர்கள் என்று பெயர்களை அறிவித்து மீண்டும் உருத்திரகுமாரே பிரதமர் ஆனார்.நாடுகடந்த சில அரசுகள் இந்த உலகத்தில் இன்றும் இயங்குகின்றது. ஆனால் உலகத்திலேயே ஒரு மென்பொருளில்(SKYPE) அரசாங்கம் இயங்குகின்றது என்றால் அது நாடு கடந்த தமிழ் ஈழ அரசுதான்.அதற்காக மேன்மை தாங்கிய எமது பிரதமர் திரு .உருதிரகுமார் அவர்களுக்கு ஸ்கைப் நிறுவனம் எதாவது விருது வழங்குமாயின் நான் பெருமகிழ்வடைவேன்.

மேலே குறிப்பிட்ட இரண்டு பெரிய புலம் பெயர் அமைப்புக்களின் நிலைமை இப்படியென்றால் அடுத்ததாக புதியதோர் விதி செய்யப் புறப்பட்ட இளையோர் அமைப்புக்கள் கோடை காலத்தில் கொண்டாட்ட நிகழ்வுகள் நடாத்தி ஆடிப்போடுவதோடு சரி.உலகத்தமிழர் பேரவை அவ்வப்போது எதாவது அறிக்கை மூலம் தனது இருப்பை அறிவிப்பார்கள் அதேபோல அண்மையில் தங்கள் அமைப்பு தமிழீழக் கொள்கையை கைவிட்டு விட்டதாக ஒரு அறிக்கையை விட்டிருகிறார்கள் இவர்கள் தமிழீழக் கொள்கையை கையில் தூக்கிப் பிடிதிருந்தபோதும் எதுவும் செய்யவில்லை.இனி அதை கை விட்ட பின்னரும் எதுவும் செய்யப்போவதில்லை என்பது உண்மை.பிரித்தானிய தமிழர் பேரவை அண்மைக் காலங்களாக தங்கள் போராட்டங்களில் புலிக்கொடியை கைவிட்டுள்ளனர் அதேபோல அவர்களும் தமிழீழக் கோரிக்கையையும் கை விட்டுவிட்டு ஊரில் வாழ்வாதாரத்துக்காக போராடும் மக்களுக்கு எதாவது செய்ய முன்வந்தால் மகிழ்ச்சி.

புலிகள்  அமைப்பு அழிக்கப்பட்ட பின்னர் வெளிநாடுகளில் புதிதாக  போட்டி மாவீரர் தினத்தை  தொடங்கிய தலைமை செயலகதினரின் தலைகளையே காணவில்லை நாடு கடந்த தமிழ்ஈழ அரசுடன் கலந்து கரைந்து போய் விட்டார்கள்.மக்கள் அவையினரின் நிலைமை மிக மோசம் என நினைகிறேன் அறிக்கைகளும் இல்லை போராட்டங்களும் இல்லை..ஆனாலும் சிலர் தங்கள் தனிப்பட்ட முயற்சிகளாக முகப்புதகத்தில் புலிக்கொடியையும் பிரபாகரன் படத்தையும் தங்கள் படங்களோடு கிரபிக்கில் இணைத்து தினமும் ஒரு குறள் என்பது போல தினமும் ஒரு வீரவசனத்தை இணைத்துப் போராடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் .

வெளி நாடுகளில் ஈழபோரட்ட அமைப்புகளின் நிலை இப்படியென்றால் தமிழகத்தில்  ஜெயலலிதா அம்மையார் ஆட்சிக்கு வந்ததுமே ஈழ ஆதரவுப் போராட்டம் டான்சி நிலமாக மாறிவிட்டது.ஒட்டு மொத்த ஈழப் போராட்டத்தையும் அவரே குத்தகைக்கு எடுத்து அவற்றை வளைத்து வேலி போட்டுவிட்டார் .ஈழம் ..ஈழத்தமிழர் பற்றி அவர் மட்டுமே அறிக்கை விடமுடியும் ..போராட்டம் நடத்த முடியும்..கடிதம் எழுதமுடியும் .அவரை மீறி யாராவது செய்தால் சட்டம் தன் கடமையை செய்யும். அதனால் ஐந்தாம் கட்டப் போர் .ஆயுதப்போர் என தொண்டை கிழியக் கத்திக் கொண்டிருந்தவர்கள் வாயிலிருந்து இப்போ காத்துக்கூட வருவதில்லை ஆகவே அவர்களது ஈழ ஆதரவுப் போராட்டம் என்பது இப்போதிரைப்படங்களை எதிர்க்கும் போராட்டமாக மாறிவிட்டிருக்கின்றது.

தினம் தினம் தமிழ்நாட்டில்  ஈழத் தமிழர்களுக்காக இப்படிப் போராடும் எந்த அமைப்புக்கும் சிறப்பு முகாம் என்கிற பெயரில் தமிழகத்தில் வருடக்கணக்காக சிறையில் இருக்கும் ஈழத் தமிழர்கள் பற்றி ஏனோ நினைவில் வருவதேயில்லை.சரி தமிழகத்தில் இருக்கும் சிறப்பு முகம்களுக்காக போராட்டம் நடாத்தினால் சட்டம் ஒழுங்கு பிரச்சனையாகிவிடும் என்று கருதினால்  இலங்கையில் தேயிலைத்தோட்டங்களில் வேலைக்கு கூலிகளாக ஆங்கிலேயர்களால் தமிழ் நாட்டிலிருந்து அழைத்து வரப்பட்டு நூற்றாண்டுகள் கடந்தும் இன்னமும் எந்தவித முன்னேற்றமும் இல்லாமல் இன்னமும் அடிப்படை மனித உரிமைகள் கூட மறுக்கப்பட்டு அடிமைகளாக  குறைந்த சம்பளத்தில் தினக் கூலிகளாக வேலை செய்துகொண்டு லயங்கள் என்கிற சிறு குடிசைகளில் வாழ்நாள் முழுதும் கழித்துமுடித்து அதே தேயிலை செடிகளுக்கு உரமாகிப்போகின்ற மலையகத் தமிழர்களுக்காக இதுவரை தமிழ் நாட்டில் எத்தனை போராட்டம் நடந்திருகிறது ...இபோதும் கூட  பதுளையில் மீரியபெத்தை ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்கு பகுதியில் குடியிருப்பதற்கு பாதுகாப்பற்ற பகுதி என அறிவிக்கப்பட்டிருந்த இடத்தில் ஏற் பட்ட மண் சரிவில் அங்கு குடிசைகளில் வசித்தவர்கள் புதையுண்டு போயுள்ளார்கள்.பன்னிரண்டு சடலங்கள் மீட்கப் பட்டுள்ளது முன்னுறுக்கும் அதிகமானவர்கள் காணமல் போயுள்ளனர் .அவர்களும் இறந்து போயிருக்கலாம் என்றுதான் நம்பப் படுகிறது என்று செய்திகள் தெரிவித்தாலும் அதுதான் உண்மை .உலக நாடுகளில் காணமல் போனவர் பட்டியலில் பெயர்களை இணைப்பதில்  இலங்கைக்கு நிகரான நாடு எதுவுமில்லை  ..வாழ்வதற்கு பாதுகாப்பற்ற பகுதி என்று தெரிந்தும் அங்கு வசித்தவர்களுக்கு மாற்று ஒழுங்குகள் செய்யாத அரசு மட்டுமல்ல அந்த மக்களின் பெயரால் அவர்களின் வாக்குகள் பெற்று பாராளுமன்றம் சென்ற கட்சியும் இத்தனை மனித இழப்புக்களுக்கும் பொறுப்பு. அதே நேரம் இந்த மலையக தமிழர்களுக்கு தமிழகத்து தமிழர் போராட்டமெல்லாம் நடத்த வேண்டாம். சிறை செல்ல வேண்டாம் இது போன்ற சந்தர்ப்பங்களில் ஒரு ஆதரவுக்கரம் நீட்டினலே போதும் அவர்களுக்கான உதவிகள் கூட செய்ய முடியாதா ?.தினசரிப் பத்திரிகையில் முன்பக்க செய்தியாக வராது என்கிற காரணமாகவும் இருக்கலாம் .அதைப்போலவே இவர்களைப் பற்றி ஒரு சிறு பக்க செய்தி கூட தமிழக பத்திரிகைகளில் வரவில்லை  என்பது மட்டுமல்ல தமிழகப் போராளிகள் இரங்கல் கூட தெரிவிக்கவில்லை என்பது வேதனை . 

தமிழகத் தமிழர்களின்  உண்மையான தொப்புள்கொடி உறவு மலையகத் தமிழரே ..அவர்கள்தான் இரத்த உறவு .ஈழத் தமிழன் மாமன் மச்சான் உறவுதான் .முதலில் இரத்த உறவுகளுக்காக அவர்களின்  நிம்மதியான வாழ்வுக்காக போராடுங்கள் .பின்னர் ஈழத்தமிழர்களுக்காக  போராடலாம் காரணம் அவர்களுக்காக போராட வெளி நாடுகளில்  புலம்பெயர்ந்த  அவர்களது உறவினர்கள் யாரும் இங்கு இல்லை ..

அதே நேரம் இந்தக் கட்டுரையை எழுதத்தொடங்கிய நேரத்தில்மேலும்  இரண்டு சம்பவங்களும் நடந்து முடிந்து விட்டிருக்கிறது ஒன்று தமிழக முதலமைச்சர் ஜெயலிதா அவர்கள் இலஞ்ச ஊழல் குற்றச்சாட்டில் தண்டனை பெற்று பிணையில் வெளியே வந்திருக்கிறார்.அவர் எப்படியும் பிணையில் வந்து விடுவார் என்று தெரிந்தும் தமிழகமே கொந்தளித்து வன்முறைகள் வெடித்திருந்தது .நூற்றுக் கணக்கானவர்கள் உயிரிழந்திருக்கி றார்கள்.நாடு கடந்த தமிழீழ அரசங்கமும் ஜெயலிதாவின் கைதை எதிர்த்து அறிக்கை விட்ட கோமாளிக்கூத்தும் நடந்தது. 

ஆனால் ராஜீவ் காந்தி கொலை வழக்கில்   எந்தக் குற்றமுமே செய்யாமல் வெறும் சந்தேக நபர்களாக கைது செய்யப்பட்டு தூக்குதண்டனை  நிறைவேற்றப் பட்டு 23 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக சிறையில் வாடியபின்னர் உச்ச நீதி மன்றத்தால் அவர்களை விடுதலை செய்யும்படி தீர்ப்பு கூறிய பின்னரும் அவர்கள் விடுதலை செய்யப் படாமல் சிறையிலேயே வாடுகிறார்கள் இவர்களுக்காக தமிழகத்தில் ஒருசில மனிதவுரிமை ஆர்வலர்கள் அமைப்புகளை தவிர்த்து எந்த அரசியல் கட்சியும் போராட்டம் நடத்தவுமில்லை தமிழகம் பொங்கி எழவும் இல்லை என்பது வேதனையான விடயம்.இரண்டாவது சம்பவம் ஐரோப்பவில் புலிகள் இயக்கம் பயங்கரவாத இயக்கமாக தடை செய்யப் படுவதற்காக  ஐரோப்பிய யூனியன் கையாண்ட வழிமுறைகளில் தவறு உள்ளது மூன்று மாதங்களுக்குள் சரியான வழிமுறைகளை கையாண்டு தடையை நீடிக்கவேண்டும் அல்லது நீக்கவேண்டும் என்று ஐரோப்பிய நீதிமன்றம் தெரிவித்துள்ளது.அதனை அரைகுறை விளக்கத்தோடு  வெளிநாடுகளில் தங்களைத் தாங்களே தமிழ்த்தேசிய ஊடகங்கள் என சொல்லிக் கொள்பவர்கள் புலிகளின் மீதான தடையை ஐரோப்பிய நீதிமன்றம் நீக்கிவிட்டதாக கும்மியடித்துக் கொண்டிருகிறார்கள் .

உலகம் முழுவதும் வாழும் தமிழர்களின் ஈழப் போராட்ட நிலை இப்படியென்றால் தமிழர் தாயகத்திலோ கடந்த தேர்தலில்  ஆளும் அரசு புனரமைப்பு என்று என்னதான்  பளபளப்பான வீதிகளைப் போட்டு, கட்டிடங்கள், பாலங்கள். என்று காட்டி தண்டவலதைப் போட்டு இரயிலை கொண்டுவந்து விட்டிருந்தாலும் தமிழ் மக்களுக்கு அதையும் தாண்டி தங்களுக்கான தேவைகள் என்பது வேறு இருக்கின்றது என்று கட்டவும் அரசின் மீதான அதிருப்தியை காட்டவும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு  தங்கள் பெரும் பான்மை வாக்குகளை போட்டு அவர்களை பாராளுமன்றம் அனுப்பி விட்டிருந்தார்கள்.ஆனால் பாராளுமன்றப் படியில் கால் வைக்கும் போதே  வாக்குப் போட்ட தமிழ் மக்களை கால் மண்ணைப்போல தட்டிவிட்டு உள்ளே போய்விட்டார்கள் . தமிழர் பிரதேசங்களின் புனரமைப்புக்கு ஒதுக்கப்படும் நிதியைக் கூட மெத்தனப் போக்கால் சரியாக கையாளாது விட்டு அது திரும்பிப் போனதும்.கூட்டமைப்பு என்கிற பெயரை வைத்து வாக்கு கேட்டு வென்று விட்டு பின்னர் தனித் தனி கட்சிகளாக பிரிந்து நின்று உள்மோதல்கள்..மாகாண சபை நிருவாகத்தில் ஊழல் என்று ஒரு பக்கம் போய்க்கொண்டிருந்தாலும் ..மக்களின் அத்தியாவசிய தேவைகளில் ஒன்றான போக்குவரத்து குறைந்த விலையில் பயணம் செய்யக் கூடிய  யாழ்தேவி இரயிலின் வருகையை எதிர்ப்பார்களாம்..ஆனால் தங்களுக்கு வேண்டிய சொகுசு வாகனங்களை அரசின் அன்பளிப்பாகவும்  வரிச் சலுகைகளும் பெற்றுக் கொள்வார்களாம் ..மகிந்தவை வடக்கு வரவேண்டாம் என்று எதிர்த்து புறக்கணிப்பு செய்வாங்களாம் ..ஆனால் இவர்களே கொழும்பு போய் மகிந்தவை கட்டிப் பிடித்து கை கொடுத்து பக்கத்தில் அமர்ந்து விருந்துண்பார்களாம்.பாராளுமன்ற சொகுசுகள்,சொகுசு வாகனங்கள் , வெளிநாட்டுப் பயணங்கள் செலவுகள் எல்லாமே அரசாங்கத்திடமிருந்து இவர்கள் பெற்றுக் கொள்வார்கள்  ..ஆனால் மக்களுக்கு அரசிடமிருந்து கிடைக்கும் அத்தியாவசிய தேவைகளை புறக்கணிப்பர்களாம் . மக்களின் தேவைகளை புறக்கணிக்க முன்னுக்கு நிக்கும் இவர்கள் எத்தனை பேர்  காணமல் போனவர்களின் உறவினர்கள் நடாத்தும் போராட்டங்களிலும் இராணுவம் ஆக்கிரமித்து நிக்கும் தங்கள் நிலத்துக்காக போராடும் மக்களோடு நின்று போராடுகிறார்கள் என்று பார்த்தால் யாரோ ஒருவரோ இருவரோ தான் அங்கு நிக்கிறார்கள் .மிகுதிப்பேர் செய்திகளிலேயே அதனைப்படிகிறார்கள் ..எனவே இலங்கை அரசுக்கு எதிராக போராடும் மக்கள் அல்லது அமைப்புக்கள் அது தமிழர் பிரதேசமாகட்டும்,  தமிழ் நாடாகட்டும், வெளி நாடுகளாகட்டும் ,இனிவரும் காலங்களில் தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்புக்கும் எதிராக போராடினால்தான் அவகளிற்கு மக்கள் மீது ஒரு மரியாதையாவது வரும்.அடுத்த தேர்தலும் நினைவுக்கு வரும்.

மேலே குறிப்பிட்ட விடயங்கள் எல்லாமே அனேகமாக தெரிந்த விடயங்கள் தானே எதுக்காக  மீண்டும் மீண்டும் எழுதுகிறேன்  என பலர் நினைக்கலாம்.வேகமாக ஓடிக்கொண்டிருக்கும் வெளிநாட்டு வாழ்க்கை.இன்றைய செய்திகளே நாளை மறந்துபோகும் அல்லது  ஒரு செய்தியை இன்னொரு செய்தி முக்கியமற்றதாக்கிவிடும் காலத்திலேயே நாம் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறோம்.மக்களின் மறதியிலும். என்ன நடந்தாலும் எனகென்ன என்று விலகிப்போகும் சுயநலத்திலுமே இன்றைய அரசியலும் வியாபாரங்களும் நடை பெறுகின்றது .எனேவேதான் அவ்வப்போது சில விடயங்களை நினவு படுத்த வேண்டிய கட்டாயம் உள்ளது .

இவையெல்லாவற்றையும் தாண்டி புலிகளும் .புலிகளின் தலைமையும்.மாவீரர் தின உரையுமற்ற    ஐந்தாவது மாவீரர் தினம் வரவுள்ளது.இனியும் தலைவர் இருக்கிறார் மாவீரர்தின உரை வருமென்று கதை விட்டுக்கொண்டிருக்க முடியாது எனவே இனிவரும் காலங்களில் பிரபாகரன் பற்றிய பேச்சுக்களே இல்லாமல் அவர் சாவகாசமாக மறக்கடிக்கப்பட்டு விடுவார் என்பது உறுதி.ஆனால் ஈழத் தமிழினத்தின் விடிவு வேண்டி ஆயுதப்போரை வழிநடத்தி உலகின் உறுதியான கட்டமைப்பைக் கொண்ட கெரில்லாக்களாகவும் பின்னர் முப்படைகளையும் கொண்ட மரபுவழி இராணுவத்தையும் உருவாக்கி நிழல் அரசு ஒன்றையும் நடத்திக்காட்டி தான் கொண்ட கொள்கைக்காக தனது குடும்பத்தையும் தன்னையும் பலியிட்ட பிரபாகரன் என்கிற மனிதனுக்கு ஒரு அகல் விளக்கேற்றி அஞ்சலி செலுத்த துப்பில்லாத இனமாக தமிழினம் இருகின்றதேன்பதே உண்மை.ஆனால் உண்மையாக மாவீரர்களையும் பிரபாகரனையும் நேசிப்பவர்கள் தங்கள் வீடுகளில் விளக்கேற்றி அஞ்சலி செலுத்திக் கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். பெருமெடுப்பில் மண்டபங்களில் நடக்கும் மாவீரர் தினக் கொண்டாட்டங்கள் தொடரட்டும்.மண்டபங்கள் எங்கும் கொத்துரொட்டி வாசனை நிரவட்டும் ...

பீனாகொலடா

 பீனாகொலடா  (சிறுகதை )
.............................................................
மலைகள் இணைய   சஞ்சிகைக்காக  சாத்திரி

இன்று லீவு நாள் வழக்கம்  போல ஆறுதலாக நித்திரையால் எழும்பி சோம்பல் முறித்து எழும்பி போய் ஒரு பிளேன் டீ  யை போட்டு எடுத்த  படி ஹாலுக்குள் வந்து டிவியை போட்டு விட்டு  சோபாவில் அமர்ந்து டீ யை ஆசையாய் ஒரு உறுஞ்சு உறுஞ்சும் போதே "என்னாங்கோ ஒருக்கா வாங்கோ "எண்டு  அறையில் இருந்து  மனைவியின் சத்தம்.."லீவு நாளிலை  கூட நிம்மதியாய் ஒரு டீ குடிக்க முடியேல்லை"  என்று  சின்ன சினத்தோட அறைக்குள் போய் எட்டிப்பார்க்க கட்டிலில் குவிந்து கிடந்த துணிகளில் சிலதை எடுத்து என்னிடம் நீட்டியபடி இதுகளை கொண்டு போய் ரெட் குறொஸ் பெட்டிக்குள்ளை போடிட்டு வாங்கோ முக்கியமா இந்த பச்சை ரீ  சேட் நீங்கள் போடுறதும் இல்லை வருசக் கணக்கா கிடக்கு  இந்த வருசமாவது எறியுங்கோ என்றபடி அதை மட்டும் தனியாக கையில் தந்தாள்.. வருசத்துக்கு ஒரு தரம்  இப்பிடித்தான் அலுமரிக்குள் இருக்கிற பாவிக்காத  உடுப்புகளை பொறுக்கி யெடுத்து கொண்டுபோய் செஞ்சிலுவைச்சங்க பெட்டிக்குள் போடுவது வளமை. செஞ்சிலுவை சங்க காரன் உன்மையிலேயே  அந்த உடுப்புக்களை இங்கை கஸ்டப்பட்ட ஆக்களுக்கு குடுக்குறானா அல்லது ஆபிரிக்காவுக்கோ ஆசியாவுக்கோ அனுப்புகிறானா அதையும் விடுத்தது  குப்பையிலை போடுகிறானா என்பதெல்லாம் அவங்களுக்கு மட்டுமே வெளிச்சம்.மனிசி தந்த உடுப்புக்களை கொண்டு மறுபடியும் ஹாலுக்குள் நுழைந்து சோபாவில் சரிந்த படி அங்கிருந்த சின்ன மேசையில் உடுப்புக்களை போட்டுவிட்டு அந்த பச்சை ரீசேட்டை கையில் எடுத்தபடி டிவி றிமோட்டை அமத்திய படி  டீ யை உறுஞ்சத்தொடங்கினேன் ..
        00000000000000000000000000000000000000000000000000000000
கொழுத்திய கோர வெய்யில்  தலையில் பட்டு விடாமல் தடுக்கும் முயற்சியாக புத்தக பையை தலைக்கு மேலே துக்கிப்பிடித்த படி புழுதி படர்ந்த பாதையில்  வீட்டை நோக்கி ஓட்டமும் நடையுமாக போய் கொண்டிருந்தாள் அமுதவல்லி.வீட்டை நெருங்கும் போது அவள் வீட்டிலிருந்து புறப்பட்டு வெளியே வந்த புல்லட் வண்டி அவளை கடந்து போகும்போது அதிலிருந்த ராமலிங்கம் அவளைப்பார்த்து லேசாய் புன்னகைத்து விட்டு போனான் .ஐயையோ இவன் என்னத்துக்கு வீட்டுக்கு வந்திட்டு போறான் அன்னிக்கு இப்பிடித்தான் தனிய வந்து கொண்டிருந்த நேரம் தீடிரென முன்னாலை வந்து  "ஏய் என்னை கட்டிகிறியா" எண்டு கேட்டிவிட்டு போனான் அவளும் பயத்தில யாருக்கும் சொல்லவேயில்லை .இப்ப நேர வீட்டிலேயே வந்து  வீட்டிலேயே கேட்டிட்டு போறனா..??

அமுதவல்லிக்கு இதயத்துடிப்பு அதிகரிக்க இன்னமும் வேகமாக வீட்டுக்குள் ஓடிப்போய் நுழைந்து மூச்சுவாங்க நின்றவளை   ஏய் பெட்டைக்கழுதை இப்பிடியா ஓடி வாறது கலியாணமாகி நாளைக்கே அடுத்தவன் வீட்டுக்கு வாழப்போற பெட்டச்சி அடக்க ஒடுக்கமா ஒழுங்க இரு என்று அவள் அம்மா திட்டியதும் எதோ நட்டக்கப்போகிறது என்று அவளுக்கு புரிந்தது நேரே அடுப்படிக்குள் போய் பானைக்குள் இருந்த தண்ணீரை செம்பில் நிரப்பியெடுத்து அவசரமாய் அண்ணாந்து குடிக்கும் போதே பாதி நீர் கடவாயால் கழுத்து வழியாக அவள் சட்டையை நனைத்தபடி கீழிறங்கிக் கொண்டிருக்க குடித்து முடித்தவள் சட்டையை உதறியபடி அம்மா எதுக்கு அவன் இங்கை வந்திட்டு போறான் முடிக்க முதலே கையை ஓங்கிக் கொண்டு  முன்னால் வந்த அம்மா மூடுடி வாயை. கட்டிக்க போறவனை போய் அவன் இவன் எண்டுகிட்டு...

என்னது கட்டிக்க போறவனா யாரை ??

உன்னையத்தான் ..

எனக்கு புடிக்கல நான் படிக்கபோறன்.

நீ பத்தாவது வரை படிச்சதே போதும் அப்பா வரட்டும் மீதியை பேசிக்கலாம் பொத்திக்கிட்டு உள்ளை போய் இரு...

அமுதவல்லிக்கு ஓடி வந்த களைப்பு கோபமாய் மாறி இப்போ அழுகையாக வெடிக்கும் போல இருந்தது அறைக்குள் போய் சாத்திக்கொண்டாள்.
சிறிது நேரத்திலேயே அப்பாவும் தங்கையும் வந்து சேர்த்து விட்டிருந்தனர்.அம்மாவும் அப்பவும் மாறி மாறி கதைப்பது லேசாய் கேட்டது இடையே அறைக்குள் ஓடி வந்த தங்கை அவளை சுரண்டி அக்கா உனக்கு கல்யாணமாம் என்றுவிட்டு ஓடி விட்டாள்.விவாதம் முடிந்து அப்பா உள்ளே வந்த சதம் கேட்டு கட்டிலில் அமுதவல்லி  எழும்பி உட்கார்ந்து கொள்ள லேசாய் அவள் தலையை தடவியவர் .இந்தா பாரும்மா எனக்கும் பெரிசா பிடிக்கல ஆனா அம்மா சொல்லுறதிலையும் நியாயம் இருக்கு. நான் சாதாரண வாத்தியார் உனக்கு அடுத்ததும் பெண்ணு ஒன்னு வீட்டில இருக்கு. அதவிட அவங்கள் நம்ம ஜாதிக்காரங்க ஊரிலேயே பெரிய பணக்காரங்க வேறை.. ஒரே பையன்  அவனா  வீடு தேடி வந்து கேட்டிட்டு போயிருக்கான் போற இடத்துல நிச்சயமா நீ நல்லயிருப்பாயம்மா.தடவிய அப்பாவின் கைகளை பிடித்த படி இல்லலப்பா எனக்கு படிக்கணும் அவள் குரல் அடைத்தது.எனக்கும் நீ படிக்கணும் எண்டுதான் ஆசை ஆனா வாத்தியார் பிள்ளை மக்கு என்கிற மாதிரி உனக்கு அதுவும் பெரிசா வரல்லையே அதைவிட மேல உன்னை படிக்க வைக்கிற வசதி கூட என்கிட்டை இல்லம்மா யோசிச்சு சொல்லு.. அவள் தலையை தான் மார்போடு அணைத்தார்...

அமுதவல்லி அப்பாவின் பேச்சில் கரைத்து போனாள். ராமலிங்கம் வீட்டில் அவன் செல்லப்பிள்ளை ஊதரித்தனமாய் ஊர் சுற்றி திரிந்தவன் கலியாணம் ஆகிட்டால் அடங்கிடுவான் என்பதால் அவனது ஆசைக்கு யாரும் குறுக்கே நிக்கவில்லை.அதைவிட அமுதவல்லியின் தந்தை வசதி இல்லாது விட்டாலும் வாத்தியார் ஊரில் நல்ல பெயர் எடுத்தவர் உள்ளூர் யோசியரும் ஜாதகம் பார்த்து  கோவில் பூசாரியும் பூ போட்டு பார்த்து சரி சொன்னதில்  சீர் வரிசை அதிகம் எதிர்பார்க்காமல் திருமணத்திற்கு சம்மதித்தார்கள்.நிச்சயதார்த்தத்தின் போதே  "ஏம்மா மருமகளே நீ முதல்லை எனக்கு ஒரு பேரனை மட்டும் பெத்துக்குடுத்துடு அது போதும் எனக்கு அவனுக்கு நான் எங்க குல தெய்வம் முனியாண்டிக்கு மொட்டை போட்டு காது குத்தணும்"என்று அவளின் வருங்கால மாமியார் சொன்னபோது அங்கு நின்ற அனைவரும் விழுந்து விழுந்து சிரித்தாலும்  அமுதவல்லிக்கு மட்டும் அடிவயிற்றில் இருந்து உருண்டைகள் உருள்வதுபோலஇருந்தது.

000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000

சிங்கப்பூரின் இசூன் பகுதியில் நுழைந்த டாக்ஸி ஒரு அடுக்கு மாடி கட்டிடத்தின் முன்னால் நின்றுகொள்ள பணத்தை கொடுத்து விட்டு நான் இறங்கியதும் பின்னால் வந்து டிக்கியில் இருந்த சிறிய சூட்கேசை எடுத்து என் முன்னால் வைத்துவிட்டு டாக்ஸி காரன் விடை பெற்றான்.பாத்துமணிநேர விமானப்பயணம் போய் குளித்து விட்டுமுதல் வேலையாக வீட்டுக்கார  ஓனரம்மாக்கு போன் அடிச்சு நான் வந்திட்டன் எண்டு சொல்லிட்டு  வாடகையை கொண்டு போய் குடுக்க வேணும் என்று நினைத்தபடி வீடிற்குள் நுழைத்ததும் சூட்கேசை திறந்து அதில் இருந்த பைலை  எடுத்து பீரோவில் வைத்து பூட்டி விட்டு வீட்டு யன்னல்கள் எல்லாம் திறந்து விட்டேன்.மூன்று வாரதுக்கு மேலாக வீட்டில் இல்லை குளியலறை குழாய்களில் இருந்து வரும் நாத்தம் வீட்டை லேசாய் நிறைத்திருந்தது.குளித்து முடித்து வீட்டு வாடகையையும் கொண்டு போய் கொடுத்து விட்டு சாப்பிட்டு முடித்து வீட்டுக்கு வரும் வழியில்  கொஞ்சம் பியர்களையும் வாங்கிவிட்டு வழக்கம் போல அந்த  மலே டாக்சிகாரனின் இலக்கத்தை அழுத்தினேன்
போனை எடுத்தவன் சார் வந்தாச்சா எது வேணும் தாய்லாந்து. மலேசியா .பிலிப்பின் .ஸ்ரீலங்கா இந்தியா..

ஜப்பான் இல்லையா..??

என்ன சார் எப்ப பாத்தாலும்ஜப்பான் கேக்ககிறிங்க அது ரெம்ப கஷ்டம் சார்.. இந்தியா ஒண்ணு இப்பதான் புதிசு..

இந்தா பார் எல்லாருக்கும் சொல்லுற மாதிரி எனக்கும் இப்பதான் புதிசு எண்டு சொல்லாதை.எனக்கு புதிசெல்லாம் வேண்டாம் .பிறகு நான் பாடமெடுக்கவே விடிஞ்சிடும் அனுபவசாலியா அனுப்பு..

கடவுளே உங்களுக்கு போய்  பொய் சொல்லுவனா...

சரி எதுக்கு கடவுள் அவரை விடு .நோத்தா ?.சவுத்தா ?..

ஒரு நிமிசம் சார் கேட்டு சொல்லுறன் .

அவன் வேறு யாருக்கோ இன்னொரு போனில் பேசிவிட்டு.. சார் சவுத்தாம் சார்

கேரளாவா ..கன்னடாவா ..ஆந்திராவா??

அதெல்லாம் நீங்களே நேரில கேட்டு தெரிஞ்சுக்குங்க ஒரு நைட் தானே??

ம்......  ஆனா அடுத்த தடவையாவது ஜப்பான் றை பண்ணு.....

பேசாமல் நீங்க ஜப்பானிலயே போய் றை பண்ணுங்க இப்போ இந்தியாவை கூட்டிட்டு  அரை மணி தியாலத்தில வாரன்.தொலை பேசி கட்டானது ..

சே...இந்த ஜப்பான் மட்டும் கிடைக்கிதேயில்லை சின்ன வயசில இருந்தே சோனி .ஏசியா ..ஹோண்டா ..டொயோட்டா..கானோன்.. எண்டு பார்த்து பழகிட்டாதாலை ஜப்பான் மேலை அப்பிடி ஒரு ஈர்ப்பு. அவன் சொன்ன மாதிரி ஜப்பானுக்கே போக வேண்டியதுதான் .

இளையராஜாவின் இசை கானங்கள் காசெட்டை  எடுத்து வி .சி.ஆர் . இற்குள் போட்டுவிட்டு ஒரு சிகரட்டை பத்தவைத்து பால்கனியில் நின்று இழுத்து விட்டுக்கொண்டிருந்தபோதே டாக்ஸி காரன் வீட்டு பெல்லை அடித்தான் .டிவி யில் இளயராஜா "நான் தேடும் செவ்வந்திப்பூவிது  ஒரு நாள் பார்த்து அந்தியில் பூத்தது"   பாடிக்கொண்டிருந்தார் .அவனிடம் பணத்தை கொடுத்து அனுப்பி விட்டு அவளை உட்கார் என்றபடி கதவை சாத்தி  திரும்பினேன் சோபாவின் நுனியில்  கைப்பையை இறுக்கி மார்போடு அணைத்தபடி தலையை குனிந்து அந்தரத்தில் அமர்திருந்தவளிடம் சம்பிரதாய ஹாய் சொல்லிவிட்டு அவளை கண்களால் அளந்த படியே  ஆங்கிலத்தில் என்ன குடிக்கிறாய் ..

நீங்க தமிழா ?

"இல்லை இங்க்லீஷ் காரன் தமிழ்ப்பாட்டு கேட்கிறேன்"..சிரித்துவிட்டு  தமிழ்தான் ..கொஞ்சம் பதட்டத்தோடு.. எந்த ஊருங்க
பயப்பிடாதை நான் உன்னோட ஊர் இல்லை சிலோன் . என்ன குடிக்கிறாய்
தயங்கிய படியே ..தண்ணி என்ற படி வலக்கை பெரு விரலால் குடிப்பது போல சைகையிலும் கேட்டாள்.அவள் களைத்துப் போயிருந்தது கண்களிலேயே  தெரிந்தது கொண்டு வந்து கொடுத்த தண்ணீர் டம்ளரை அண்ணாந்து மடக்கு மடக்கென குடிதவள்  வாயை துடைத்தபடி நீட்டிய டம்ளரை வாங்கி படி   "என்ன சரியான டயட்டா இருக்கா" ...?

ஆமாங்க நேத்திக்கு ஒரு அரபிக்காரன் இன்னிக்கு மதியம் வரை குடுத்த காசுக்கு தூங்க விடவேயில்லை.ஒருக்கா குளிச்சிட்டா எல்லாம் சரியாயிடும் பாத் ரூம் எங்கயிருக்கு...
அந்த ரூமுக்குள்ளை போ அதுக்குள்ளையே பாத் ரூம் இருக்கு ஒண்டும் அவசரம் இல்லை குளிச்சிட்டு கொஞ்ச நேரம் தூங்கு எனக்கும் கொஞ்சம் வேலையிருக்கு வெளியே போயிட்டு வாரன் என்ற படி அறை க்குள் போய் துவாயைஎடுத்து அவளிடம் நீட்ட  கைப் பையுடனேயே பாத் ரூமில் நுழைந்து கொண்டாள்.

அநியாயத்துக்கு அப்பாவியா இருக்கிறாளே எப்பிடி இந்த தொழிலுக்கு ..ஏமாந்திருப்பாளோ,?  ஆனா இப்பதான் புதிசு எண்டது உண்மை .நான் இங்கேயே இருந்தால் பயத்தில படுக்க மாட்டாள் கொஞ்சம் வேலையும் செய்வம்.போட்டோ கொப்பி கொஞ்சம் அடிக்கவேண்டியிருந்தது பூட்டியிருந்த பீரோவை திறந்து பைலை எடுத்து அதிலிருந்த சில ஆவணங்களை எடுத்துவிட்டு மீண்டும் அதை பீரோவில் வைத்து பூட்டி வெளியே வந்து கதவையும் பூட்டி விட்டு போட்டோ கொப்பி கடையை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தேன் .
                                    .........................................................
ஒரு மணி நேரம் கழித்து ஆறுதலாக வீடுக்கு வந்து கதவை திறந்தேன் நன்றாக இருட்டி விட்டிருந்தது பாட்டுக்கசெட் முடிந்து திரும்பவும் ரீவைண்ட் ஆகி விட்டிருந்தது.லைட்டை  போட்டு விட்டு அறைக்கதவை மெதுவாக திறந்து பார்தேன் இரண்டு கைகளையும் கூப்பி தலைக்கு வைத்தபடி  முழங்கால்களை மடித்து ஒருக்களித்து ஒரு குழந்தையைப்போல படுத்திருந்தாள்.இன்னும் கொஞ்ச நேரம் படுக்கட்டும் என நினைத்தபடி கொண்டு வந்த போட்டோ கொப்பிகளையும் வேறு ஆவணங்களையும் மேசையில் பரப்பி வைத்து விட்டு பெச்சில் .அழி ரப்பர் .கலர் கலராய் பேனைகளையும் எடுத்துப்போட்டு விட்டு எலோக்ரோனிக் டைப் ரைட்டரை எனக்கு முன்னால் இழுத்தபடி வேலையை  தொடங்கினேன் ..நேரம் போனதே தெரியவில்லை இரண்டு மணித்தியாலங்கள் ஓடி விட்டிருந்தது.காசை குடுத்து கூட்டியந்து தூங்க வைக்கிறமோ ..என்று யோசனை வர  எல்லாவற்றையும் கொஞ்சம் ஒதுக்கி வைத்து விட்டு எழும்பும் போதே அவளும் எழும்பி வெளியே வந்தவள் ..ஐயையோ ரெம்ப நேரம் தூங்கிட்டனா மன்னிச்சுக்கோங்க என்றவளிடம் .மன்னிப்பு எல்லாம் கிடையாது தண்டனை உண்டு என்றபடி இன்னொரு பாட்டுக்கசெட்டை வி சி ஆர் ரில் தள்ளிவிட்டு  பிறிச்சை திறந்து பியரை எடுத்தபடி குடிப்பியா..??

விரும்பி குடிச்சதில்லை  கசப்பு ...ஆனால் குடிப்பன். கஸ்டமர் சந்தோசத்துக்காக பழகிட்டன்

சந்தோசம் கஸ்டமருக்கா.. உனக்கா??

எனக்கும்தான்..அந்த போதையிலேயே எல்லாத்தையும் மறந்து நல்லா தூங்கலாம்...

கசப்பு பிடிக்காது போதை பிடிக்கும் அப்பிடித் தானே..?

லேசா வெட்கத்தோடு. ம் .....தலையாட்டினாள்.இப்போ பயம் படபடப்பு இல்லாமல் சாதாரணமாக பேசியது பிடித்திருந்தது.ஒரு நிமிசம் என்றபடி அவசரமாக கீழே இருந்த கடைக்குப்போய் பொருட்களை வாங்கிவந்து கிச்சனில்  பரப்பி விட்டு ஒரு ரசாயன ஆய்வு கூ டத்தில் விஞ்ஞானி பல திரவங்களை குடுவையில் கலப்பதைப்போல.வாங்கி வந்த திரவங்களில் எல்லாத்திலும் கொஞ்சமாய் சில்வர் குடுவையில் ஊற்ரி ஐஸ் கட்டியை ஒரு துணியில் போட்டு அதை மேசையில் ஓங்கி அடித்து உடைத்த துண்டுகளையும் குடுவையுள்  போட்டு குலுக்கி அதை இரண்டு கிண்ணத்தில்  ஊற்றி மேலே லேசாய் நுரையோடு இருந்த இரண்டு கிண்ணங்களையும் தூக்கி வந்து ஒன்றை அவளிடம் நீட்டி விட்டு மற்றதை அவளது கிண்ணத்தோடு முட்டி சியஸ் சொன்னதும் அதுவரை ஒரு மாய வித்தை காரனை பார்ப்பது போல என்னையே  பார்த்துக்கொண்டு நின்றவள்  ஐ....கலர் கலரா இருக்கு என்றபடி கிண்ணத்தை  இரண்டு தடவை மூச்சை நிறுத்தி குடித்து முடித்து  பால் குடித்து முடித்த  பூனையொன்று தன் நாவால் உதடுகளை நக்குவது போல் தன் மேல் உதட்டில் ஒட்டியிருந்த நுரையைதனது நாவால் லாவகமாக நக்கி துடைத்தவள்.. மீண்டும் கிண்ணத்தை நீட்டி நல்லாயிருக்கு இன்னும் கொஞ்சம் யூஸ் குடுங்களேன்..

இது யூஸ் இல்லை  பீனாகொலடா..

என்னங்க எதோ கெட்ட வார்த்தை மாதிரி இருக்கு..

வார்த்தைகளில் கெட்டது நல்லது தீர்மானிக்கிறது யார் வார்த்தைகளை உருவாக்கியது?நாங்கள் தானே பிறகு எதுக்கு கெட்ட வார்த்தைகளை உருவாக்கினோம்..

"ஒன்னும் புரியல எனக்கு யூஸ் வேணும்" குடித்து முடித்த கிண்ணத்தை நீட்டியபடி  ஆமா உங்க பேர் என்ன சொல்லவேயில்லை ..

நீயும் கேட்கல நானும்  கேட்கல அதை தெரிஞ்சு என்ன பண்ணப்போறம்...

கொஞ்சம் யோசித்தவள்  என் பேரு ரோஸி ஊரு சென்னை
என் பேரு ரஜேந்திர சோழன்  என்று சிரித்த படியே அடுத்த கிண்ணத்தை நிரப்பி அவளிடம் நீட்டினேன் . முன்றாவது கிண்ணமும் முடிந்து விட்ட நிலையில் அறைக்குள் புகுந்து ஜன்னல் சீலைகளை இழுத்து மறைக்க அவளும் லேசாய் தள்ளாடியபடி பின்னால் வரவே விளக்கை அணைத்தேன்  "புதிய பூவிது பூத்தது புதிய வண்டு தான் பாத்தது " இளையராஜா சிற்றி வேசன் சோங்  போடத் தொடங்கியிருந்தார் .
                                      ...............................................................
முயங்கி முடித்த மூச்சுக் காற்றின் வேகம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் இறங்கிக் கொண்டிருக்க போர்வையால் மார்புவரை போர்த்தபடி கட்டிலில்  நிமிர்த்து அமர்தவள் லேசாய் விசும்புவது போலஇருக்க காற் சட்டையை  தேடியெடுத்து மாட்டி க்கொண்டு விளக்கை போட்டுப் பார்த்தேன்.அழத்தொடங்கியிருந்தாள்.
சே எதுக்கு இப்ப அழுகிறாய் ஆதரவாய் அவள் தலையை மார்போடு இழுத்து தடவிக் கொடுக்க.."நான் உங்களுக்கு பொய் சொல்லிட்டன் என் பேரு ரோசியிலை  அமுதவல்லி"

ரோஸி இல்லைன்னு தெரியும்.அமுதவல்லி என்னுதெரியாது..

ரோஸி இல்லேண்டு எப்பிடி தெரியும்..?

உன்னோட ஏஜெண்டு எல்லாருக்குமே வைக்கிற பேர் ரோஸி தான்..

என் ஊர் கூட சென்னை இல்லை..

ம் ...சொல்லு..

நான் பத்தாவது படிக்கும்போதே நம்ம சாதி சனத்தில வசதியான இடத்தில கல்யாணம் பண்ணி வச்சிட்டாங்க எனக்கு முதலாவது பெண்ணு பிறக்கும் வரைக்கும் எல்லாம் நல்லாத்தான் போய்க்கிட்டிருந்தது.எங்களோட சாதி சனத்தில முதலாவது பையனா பிறந்தா தான் ஊரிலை ஒரு மரியாதை பையனுக்கு ஊரையே கூட்டி  எங்க குல சாமி கோயில்லை மொட்டை போட்டு காது குதுவங்க.பெண்ணா பிறந்திட்டா கண்டுக்கவே மாட்டங்க.நானும் பிரசவத்துக்கு அம்மா  வீட்டுக்கு போயிருந்தனா பெண்ணு பிறந்திருக்கு எண்டு கேள்விப்பட்டதுமே என்னோட வீட்டுகாரர் வந்து பாக்கவேயில்லை.என்னோட துணிமணி எல்லாம் ஒருதரிட்டை குடுத்தனுப்பி என்னை வீட்டுப்பக்கம் வரவேண்டாம் எண்டு சொல்லிட்டாங்க.அப்பாக்கு ஊரில கொஞ்சம் மரியாதை இருந்ததாலை ஊர் பெரியவங்க எல்லாரும் போய்  அடுத்தது பையனா பெதுக்குடுப்பா எண்டு சமாதனம் பேசி  என்னையும் பிள்ளையையும் கொண்டுபோய் விட்டிட்டு வந்தாங்க.பெண்ணுக்கு நானே மகா லட்சுமி  என்னு பெயர் வச்சு நானே கூப்பிட வேண்டிய கொடுமை .அங்கை முன்னைய மாதிரி பெரிசாயாருமே  என்னை கண்டுக்கவேயில்லை  கொடுமையா இருந்திச்சி அப்பதான் எனக்கு ....

 எனும்போதே உடைந்து அழத்தொடங்கியவளின் வாயிலிருந்து வார்த்தைகள் வர மறுத்து விக்கலாக வந்து கொண்டிருக்க தண்ணீரை எடுத்துக் கொண்டு போய் கொடுத்து.. ஒண்டும் கவலைப்படாத ஆறுதலா மீதிய சொல்லு என்று  சமாதனப் படுத்தி விட்டு சிகரெட்டை  பற்ற வைத்து ஜன்னலை  திறந்து புகையை வெளியே தள்ளிக் கொண்டிருக்கும் போது சில மடக்கில் தண்ணீரை குடித்து முடித்தவள் பெட் சீட்டை  இழுத்து உடலில் சுத்திய படி குளியலறைக்குப் போய் முக்கை சீறி முகத்தை கழுவி விட்டு வந்து கட்டிலில் ஏறி குந்தியிருந்தபடி விட்ட இடத்தில இருந்து தொடர்ந்தாள்.அப்பதான்  எனக்கு இரண்டாவது பிரசவம் ஆச்சு. என்னோட உடம்பு ரெம்ப வீக்கா இருந்ததால பக்கத்து  ஊரில இருந்த கவர்மன்ட்  ஹாஸ்பிட்டல   கொண்டு போய் போடிட்டங்க அடுத்ததும்   பெண்ணாவே பிறந்திடிச்சு.செய்திய கேள்விப் பட்டு யாருமே வந்து பாக்கல.நாலு நாள் கழிச்சு அப்பதான் வந்து வண்டிய பிடிச்சு புருசன் வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போனார்.ஆனா வாசல்ல வண்டிய பாத்ததுமே  என் மாமியார்  எதுக்கு இங்க வந்தீங்க நாங்க தலை முழிகிட்டம் அப்பிடியே போயிடுங்க என்று கத்தினார். சரி என் பெண்ணு மகா லட்சுமியை குடுத்திடுங்க நான் போயிடுறன் எண்டதும் ..நீ பிரசவத்துக்கு போனதுமே அதுக்கு விசக் காச்சல் வந்து செத்துப்போச்சு  புதைச்சிட்டம் எண்டு சொல்லிட்டு உள்ளை போய் கதவை சாத்திட்டாங்க என்று....திரும்ப உடைந்து அழுதவள்   பாதி அழுகை பாதி வார்த்தைகளாக சொல்லி முடித்து  சில நிமிட மௌனத்தை இடைவேளையாக எடுத்துக் கொண்டாள் ...


எனக்கு இன்னொரு ஜுஸ்தாறிங்களா...

அது ஜுஸ் இல்லை பீனா கொலடா..

எதோ ஒண்ணு.. தாங்களேன்..

அவளின் கதையோ அழுகையோ எனக்குள் எந்த தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்தியதாக தெரியவில்லை  சண்டையும் பாட்டும் இல்லாத ஒரு  படம் பார்ததை போலஇருந்தது அடுத்த இரண்டு பீனகொலடாவை தயாரித்துக் கொண்டிருக்கும் போதே கிச்சனுக்குள் வந்தவள். சாரிங்க என்னோட கதைய சொல்லி உங்களை குழப்பிட்டனா .?

அதெல்லாம் இல்லை இதவிட நிறைய கதை என்னட்டை இருக்கு இந்தா..  என்று கிண்ணத்தை நீட்டி விட்டு எப்பிடி சிங்கப்பூர் வந்தாய்
கிண்ணத்தில் உதட்டை வைத்து ஒரு உறுஞ்சு உறுஞ்சியவள் மேசை மேலே ஏறி அமர்ந்தபடி சிங்கப்பூர் வந்தாதா..அது வந்து ...ம் ..நான் அப்பாவோட வீட்டுக்கு போயிட்டானா திரும்பவும் ஊர் பெருசுகள் எல்லாம் ஒண்டு கூடி  இரண்டு வீட்டையும் எங்க குல தெய்வம்  சாமி கோயில்ல கூப்பிட்டு பேசினாங்க ஆனா புருசன் வீட்டில அறுத்து விடுங்க எண்டு சொல்லிட்டாங்க .அப்பா எனக்காக எவ்வளவோ கெஞ்சி கூத்தாடிப்பார்த்தார். உன் பொண்ணுக்கு சுகம் வேணுமெண்டால் அப்பப்ப அனுப்பிவை இனி சேர்ந்தெல்லாம் வாழ முடியாது எண்டு அப்பாக்கிட்ட என்னோட  மாமியார் சொன்ன வார்த்தை  அன்னிக்கு செத்துப்போயிடலாம் எண்டு தோனிச்சு..
மூதேவி முண்டை ..என்று தொடங்கி சில கெட்ட வார்த்தைகளால் திட்டி  பக்கத்துல இருந்த குப்பைத் தொட்டியில் காறித் துப்பியவள்.  ஊ ர் காரங்க அவங்களுக்கு அடங்கிப்போயிட்டங்க அறுத்து விட சொல்லிட்டாங்க .அப்பா போலிசில கூ ட போய் சொல்லிப் பார்த்தார் இது பெரிய வீட்டு பிரச்னை நீங்களே பேசி தீத்துக்குங்க எண்டு சொல்லி அனுப்பிடங்க .என் மூத்த மகளுக்கு என்ன நடந்தது உண்மையிலேயே காச்சல் வந்தாதா அல்லது கொன்னு போட்டங்களா எதுவுமே தெரியல ஒரு மூண்டு மாசம் அழுதபடியே வீட்டுகுள்ள கிடந்தனா அந்த ஊரிலையே எனக்கு இருக்கப் பிடிக்கல.கொஞ்சம் மாற்றம் வரட்டும் எண்டு அப்பா மதுரைக்கு  சொந்தக்காரங்க வீட்டுக்கு அனுப்பி வைச்சாங்க அதிகம் படிக்காததாலை வேலையும் எதுவும் கிடைக்கல அங்கை ஒரு மூனு  மாசம் ஓடிட்டுது.

அப்பதான் ஒரு ஏஜெண்டு  சிங்கப்பூரில வீட்டு வேலை இருக்கு அம்பதாயிரம் செலவாகும் ஒரு வருசத்திலேயே அதை சம்பாதிச்சுடலம்  போறியா எண்டு கேட்டாரு. அப்பா ஊரில வீட்டை அடமானம் வச்சு குடுக்கும்போதே பின்னாடி உனக்கு ஒரு தங்கச்சி இருக்கு பாத்து நடந்துக்கோ இனி எல்லாம் உன் கையில தான் இருக்கு எண்டு சொல்லி கொடுத்திட்டார் .அப்பதான் நானும் சம்பாதிச்சு என்னோட ஊரிலையே போய் எல்லாரும் பாக்கிற மாதிரி வாழணும் எண்டு ஒரு வேகத்தோட  ஒரு வயசு குழந்தைய அம்மாக்கிட்ட குடுத்திட்டு இங்கை வந்து சேர்ந்தனா ..என்று அவள் இழுத்ததும் .ஒ கதை இன்னும் முடியலையா.. பொறு என்று விட்டு ஒரு கதிரையை எடுத்து அவளுக்கு முன்னால் போட்டு அவள் கால்களுக்கிடையில் அமர்ந்து கொள்ள கால்களை கதிரையில் தூக்கி வைத்தவள் ..

இங்கைவந்த என்னையும் இன்னொரு கேரளா பெண்ணையும்   ஏஜெண்டு கூட்டிப்போய் ஒரு வீட்டில விட்டிட்டு எங்களோட பாஸ்போட்டை வாங்கிட்டு போயிட்டான்.அங்க அம்மு எண்டு ஒரு பெண்ணு இருந்திச்சு அதுதான் எங்களை கவனிச்சுக்கிட்டு இருந்திச்சு இரண்டு நாளா சாப்பிடுறதும் கதை பேசிறதும் படுக்கிறதும் தான் வேலை எங்களுக்கு என்ன வேலை எண்டு அம்முவை கேட்டபோதுதான் நான் சட்டில இருந்து அடுப்பில விழுந்தது புரிஞ்சுது.ஆரம்பத்தில கொஞ்சம் கடுமையா எதிர்ப்பு காட்டி சாப்பிடாமல் இருந்தும் பார்த்தோம் ஆனால் என்னைப்  போலவே மற்ற கேரளா பெண்ணும் குடும்பத்தால பதிக்கப் பட்ட பெண்ணுதான்.எங்களோட குடும்ப பிரச்னை நாங்க பட்ட கடன் எவ்வளவு எண்டு எல்லா விபரமுமே அம்முவுக்கு அத்துப்படியா தெரிஞ்சிருக்கு.அதெல்லாம் சொல்லி அம்மு நிதானமா பேசினப்போ தான் இந்தியாவில உள்ள ஏஜென்ட் பிளான்பண்ணியே என்னை மாதிரி பெண்ணுங்களை தேடிப்பிடிச்சு அனுப்பிறான் என்று எனக்கு புரிஞ்சுது  .
பாஸ்போர்ட் கையில இல்ல. வெளியே போலிஸ் பிடிச்சா ஜெயில். அடம்பிடிச்சு ஊருக்கு திரும்ப போனாலும் வாங்கின கடனை அடைக்க முடியாமல் குடும்பத்தோடை தற்கொலைதான் செய்ய வேணும். ஆனா எல்லாத்துக்கும் ஒத்துக்கொண்டா ஒரு வருசத்திலேயே கடனை அடைச்சிடலாம்.இனி எங்களுக்கெண்டு ஒரு வாழ்க்கை இல்லை குடும்பத்துக்காக பிள்ளைக்காக வாழப்போறம் அதை எப்படி வாழ்ந்தால் என்ன  எண்டு அம்மு சொன்னதெல்லாம் சரி எண்டே தோணிச்சுது நாங்களும் ஒத்துக்கொண்டம்.அம்முவே கஸ்டமரோட எப்பிடிஎல்லாம் பழக வேணும் எண்டு சொல்லிக் குடுத்தா.நாங்க சரி சொன்னதுக்கப்புறம் எங்களை வேறை ஒரு வீட்டுக்கு மாத்தினாங்க அங்கே கஸ்டமர் வந்து போவங்க ஒரு மாசத்துக்கு மேல வெளியே அனுப்பவே இல்லை.நான் நல்லபடியா நடந்துக்கிட்டதால வெளியே அனுப்புறாங்க.ஆனா பிரச்னை ஏதும் வந்திட கூடாதுன்னு தமிழ்நாட்டு  கஸ்டமர்கிட்ட அனுப்புறதில்லை விசாரிச்சுத்  தான் அனுப்புவாங்க ஆனா நான் இங்க வந்ததுமே தமிழ்ப்பாட்டு போட்டிருந்துதா நான் அதிர்ச்சியாயிட்டன்.நீங்க சிலோன் எண்டதும் கொஞ்சம் நின்மதி இங்க வந்த மூனு மாசத்தில நான் பாத்த முதல் தமிழ் கஸ்டமர் நீங்கள்தான்.


ஒ அதுதான் உன் கஸ்டமெல்லாம்என்கிட்ட சொன்னியா...??

செல்லமாய் என் தலையை இழுத்து வயிற்றோடு அணைத்தவள்.நீண்ட நாளா யாரிட்டயாவது சொல்லவேணும் போல இருந்த மனப்பாரம். நீங்களும் நல்லவராஇருந்தீங்களா இந்த ஜூசும் நல்லா இருந்திச்சு அதுதான் சொல்லிட்டன்.

ஜுஸ் நல்லா இருந்திருக்கும் ஆனால் என்னை எப்பிடி நல்லவன் எண்டு சொல்லுறாய் ...?

உள்ளை வந்ததுமே உடனையே துணியை கழட்டச் சொல்லாமல் தூங்க சொன்ன போதே ..

அப்ப உன்னை தூங்க சொன்னது விடிய விடிய விழித்திருக்கலாம் என்கிற சுயநலம் தான் என்றபடி அவளை அப்படியே அள்ளிக் கொண்டு அறைக்குள் போய் கொண்டிருக்கும்போது என் கழுத்தை கைகளால் கோர்த்தபடி
அதுசரி நீங்க எதுக்கு சிங்கப்பூர் வந்தீங்க சொல்லவே இல்லையே
இதுக்குத்தான் ...என்ற படி அவளை கட்டிலில் போட்டு விட்டு விளக்கை அணைத்தேன் .
                         .......................................................................

தொலை பேசி சத்தம் கேட்டு திடுக்கிட்டு விழித்து அதை எடுத்து காதில் வைத்தேன்    இன்னும் ஒரு மணி நேரத்தில வந்துடுறன் ரெடி பண்ணுங்க போன் கட்டாகி விட்டது.அவளை கட்டிலில் காணவில்லை நேரத்தைப்பார்த்தேன்  பத்துமணியை தாண்டிக்கொண்டிருந்தது எதையாவது எடுத்துக்கொண்டு போயிருப்பாளோ சட்டென்று உறைத்தது.போக முடியாது இரவே கதவை பூட்டி சாவியை மறைத்து வைத்திருந்தேன். காற்ச்சட்டையை தேடினேன் காணவில்லை அவசரமாக பெட் சீட்டை இழுத்து இடுப்பில் சுற்றியபடி எழுந்தபோது அடுப்படிக்குள் இருந்து சத்தம் வந்தது போய் பார்த்ததும் முதல்நாள் இரவு அப்படியே போட்டு விட்டிருந்த பத்திரங்கள் அனைத்த்தும் கழுவி அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்தது நான் போட்டிருந்த துணிகள் தோய்க்கப்பட்டு யன்னலுக்கு வெளியே கொடியில் தொங்கிக்கொண்டிருந்தது .நிலத்தை துடைத்துக்கொண்டிருந்தவள் என்னை கண்டதும்..

எழும்பியாச்சா போய் குளிச்சுட்டு வாங்க டீ செய்யிறன் என்றவளிடம்
 எதுக்கு உனக்கு இந்த வேண்டாத வேலை

இதுக்கு எக்ஸ்ராவா எல்லாம் பணம் கேட்க மாட்டன் ...

டாக்ஸி காரன் போன் அடுச்சவன் ரெடியாகு ...

சட்டென்று  முகம் மாறியவள்   என்னும் எவ்வளவு நேரத்தில வருவான் ...?

ஒரு மணி நேரதுக்குள்ளை..

சரி...  பிறிச்சில குடிக்கிறதை தவிர சமையல் சாமான் ஒண்டும் இல்லை சீக்கிரமா குளிச்சுட்டு போய் கறி காய் எதாவது வாங்கிட்டு வாங்க எதாவது சமைச்சு வச்சுட்டு போயிடுறன்..அதெல்லாம் வேண்டாம் நான் குளிச்சுட்டு வாறன் நீ ரெடியாகு வெளியில எதாவது சாப்பிடலாம்.என்றபடி குளியல் அறைக்குள் போகும்போதே "ஒரு தடவையாவது உங்களுக்கு சமைச்சு போடணும். என்னமோ தோணிச்சுது உங்களுக்கு பிடிக்காட்டி வேண்டாம்" .அவள் குரல் தழுதழுத்தது.ஒரு விநாடிநின்று  அவளை உற்று பார்க்க  தலை குனிந்து நின்றாள் முதல் தடவையாக அவள் மீது எனக்கு கொஞ்சம் கரிசனை பிறந்திருந்தது .சரி வாறன் என்றபடி குளித்து முடித்து அவள் தந்த டீ யை அவசரமாக உறுஞ்சி விட்டு கீழே போய் ஏ .ரீ. எம்  மிசினில் எனது மட்டையை விட்டு எவ்வளவு பணம் இருக்கு என்று பார்த்தேன் உடனடி செலவு போக கூட்டிக் கழித்து விட்டு  டாக்ஸி காரனுக்கு போனடித்து அந்த பெண்ணு இன்னும் ஆறு நாள் என் கூடவே இருக்கட்டும் வந்து பணத்தை வாங்கிட்டு போ  என்றதும் ஐயையோ அதெல்லாம் முடியாது பிரச்சனையாயிடும் அவங்கள் சந்தேகப் படுவாங்க சார் மோசமான  ஆக்கள் பிறகு நான் தொழில் பண்ண முடியாது என்று கெஞ்சினான்.

அவனை சமாதனப் படுத்தி  அவளை  எனக்கு இன்னுமொரு ஆறு நாளைக்கு பிடிச்சிருக்கு அவ்வளவுதான். அதுக்கு மேல என்னட்டை பணம் இல்லை அவங்களுக்கு பணம் தானே வேணும் வந்து வந்து வாங்கிட்டுப் போ என்றேன்.டாக்ஸி காரன் இறங்கி வந்தான் டாக்ஸி  யிலிருந்து.இப்போ அவனே திட்டத்தை போட்டான்.இப்ப கூட்டிட்டு போயிட்டு இன்னொரு  பார்டிக்கு ஆறு நாளைக்கு வேணும் எண்டு சொல்லி சாயந்தரம் திரும்ப கொண்டாந்து விடுறேன் ஒருத்தருக்கும் பிரச்னை இல்லை என்றான்.அவன் சொன்னதும் சரியாகப் பட்டது.மேலே வந்த என்னிடம் என்னங்க வெறும் கையோட வாரிங்க எதுவுமே வாங்கலையா..இல்லை நீ இன்னிக்கு சமைக்க வேண்டாம் நாளைக்கு விரும்பின மாதிரி சமைக்கலாம் இப்ப புறப்படு என்று சொன்ன என்னை புரியாமல் பார்த்தவளிடம் டாக்ஸி காரனிட்டை பேசிட்டன் இன்னும் ஆறு நாள் என் கூடத்தான்.ஆனா இப்ப போயிட்டு சாயந்தரம் வரணும்.சொல்லி முடித்ததும் அவளிடம் முதலில் சந்தேகம். விபரமாய் சொன்னதும்  ஆச்சரியம். கட்டியணைத்து ஒரு இச் வைத்ததும் மகிழ்ச்சி.புறப்பட்டு போய் விட்டாள் .
                                   ...................................................

அன்று மாலை எதிபார்த்து கீழேயே நின்றிருக்க மானின் துள்ளலோடு டாக்ஸியை விட்டிறன்கினாள்.பணத்தை எண்ணி டாக்ஸிகாரனின் கையில் வைத்தேன்.சார் பிரச்னை ஒண்ணும் பண்ணிட மாட்டின்களே.. குழைந்தான். என்னை எவ்வளவு காலமா உனக்கு தெரியும் இதுவரை எதாவது பிரச்னை வந்திருக்கா..?

இல்லை சார் ஆனால் நீங்களும் முதல் தடவையா ஒரு வாரத்துக்குகேக்கிறீங்க .. தலையை சொறிந்தான்
சட்டப்படி செய்கிற எல்லா தொழிலையும் தான் பொய்யும் பித்தலாட்டமும் நிறைய இருக்கும்.இது மாதிரி நாங்கள் செய்கிற தொழில் எல்லாத்துக்குமே  நம்பிக்கைதான் முதல்ல முக்கியம் ..அது எப்ப போகுதோ அங்கை உயிரும் போயிடும்.ஒண்டு எடுக்கவேணும் அல்லது குடுக்கவேணும் இது எல்லாருக்குமே தெரியும்  ஒண்டும் பிரச்னை இல்லை நம்பலாம் போ...  சரி சார் பொண்ணு கிட்ட  போன் குடுத்து அனுப்பியிருக்கிறாங்க காத்தால ஒருக்கா ராத்திரில ஒருக்கா மறக்காம அவ ஏஜெண்டுக்கு போன் பண்ணிட சொல்லுங்க  ஒரு பாதுகாப்புக்கு அவ்வளவு தான் இல்லாட்டி அவங்களா போன் பண்ணினா உங்களுக்கு தொந்தரவு.. டாக்ஸி காரன் கிளம்பும் போது  ஆமா அவங்களிட்டை வேற பார்டி எண்டு தானே சொல்லியிருக்கிறாய்  சொல்ல மறந்திட்டன் சீனா காரன் எண்டு சொல்லியிருக்கிறன்  அவ போன் றின்ங் ஆனா நீங்க எடுத்திடாதீங்க சார் ... போய் விட்டான்.
பாவிப் பயலே ..ஆபிரிக்கா காரன் எண்டு சொல்லியிருந்தாலும் பெருமையா இருந்திருக்கும் இப்பிடி சீனாக்காரன் எண்டு சொல்லி சிறுமைப் படுத்திட்டானே என்று எரிச்சலாய் இருந்தது.ஆனாலும் அடுத்த ஆறு நாட்கள் எல்லாம் மறந்து சினிமா கடைகள் பார்க் என்று  சிங்கப்பூர் முழுதும் சுற்றினோம்.விதவிதமாய் சமையல் செய்தாள். அவளுக்காக சில துணிகள் எடுத்துக் கொடுத்தேன். .ஜீன்ஸ் ரீ சேட்டில் அழகாயிருந்தாள்.ஆறாவது பொழுதாக  சூரியனும் சுருங்கி விரிந்திருந்தன் என்னைப்போலவே.அன்று அவள் போக வேண்டிய நாள் இந்த ஆறு நாளில் நிறையவே பேசியிருந்தோம்.அவள் அழுகை, சிரிப்பு, கோபம் என்று அனைத்தையும் கொட்டியி ருந்தாள்.அதைவிட பீனா கொலடா காக்ரெயிலை  சுவையாக கலக்க கற்றுக்கொண்டிருந்தாள்.

எல்லாம் தயார் செய்து விட்டு டாக்ஸி காரனுக்காக காத்திருந்த அந்த இறுக்கமான பொழுதில் இரண்டு பீனா கொலடாவை தயாரித்து இரண்டு கிண்ணத்தில் கொண்டு வந்தவள் ஒன்றை என்னிடம் நீட்டி கடைசி சியர்ஸ் என்றவள்  உங்க கிட்ட ஒன்னு கேக்கலாமா ....
என்ன இழுவை நீளமா இருக்கு. ம் ..கேளு
நீங்க எதுக்கு என்னைய மாதிரி பெண்ணுகளோட சகவாசம்.... ஒரு நல்லா பெண்ணா பார்த்து கல்யாணம் பண்ணிக்கலாமே
நான் நல்லவனா ,?

ம் ...ரெம்பவே ..

உன்னோட ஏஜெண்டு ?

நல்லவந்தான் .....

உனக்கு எல்லாம் சொல்லி தந்த அம்மு ?

அவளும்தான்...

உன்ன வைச்சு சம்பாதிக்கிறவனும் நல்லவன் உன்கிட்டை சுகம் அனுபவிக்கிறவனும் நல்லவன் .அப்போ நீ மட்டும் உன்னை எதுக்கு கெட்டவளா நினைக்கிறாய்..

நான் செய்யறது எனக்கு மனச்சாட்சி உறுத் துதே.அது என்னை கெட்டவள் எண்டு சொல்லுது..

நீ யாருக்காவது நம்பிக்கை துரோகம் செய்திருக்கிறியா..??

ம் ......எனக்கு தெரிஞ்சு இல்லை..

அப்போ நீ நல்லவள் தான்.இந்த உலகத்திலேயே நம்பிக்கை துரோகம் ஒண்டு மட்டும் தான்  கெட்டது மற்றபடி கொலை செய்தவன்.கொள்ளை அடிக்கிறவன்  கூட  நல்லவந்தான்.நீ முதல்ல உன்னோட மனச்சாட்சியை கொன்னுட்டு உனக்கு சரி எண்டு பட்டதை செய்திடு .காலமும்  நீ செய்தவைகளால் உனக்கு என்னவெல்லாம் கிடைக்கிறதோ அவைதான் நீ செய்தவை சரியா தவறா எண்டு தீர்மானிக்கும்...என்று குட்டி பிரசங்கத்தை முடித்தேன் .
என்னங்க எதோ சாமியார் மாதிரியே பேசுறீங்களே
அதலைதான் உன்னை மாதிரி அழகான பெண்கள் பக்கத்தில் இருக்கிறார்கள்
லேசாய் வெட்கப் பட்டு சிரித்தவள்  தனது பையிலிருந்து ஒரு சிறிய பார்சலை எடுத்து நீட்டி  இது உங்களுக்கு.வாங்கி பிரித்துப் பார்த்தேன்  எனக்கு பிடிக்காத பச்சை நிறத்தில் ஒரு ரீ சேட் .

இது எப்ப வாங்கினாய் ?

நீங்க எனக்கு ஜீன்ஸ் வாங்கும் போதே உங்களுக்கு தெரியாமல் வாங்கிட்டன்.பிடிச்சிருக்கா..?

ம் ..பிடிச்சிருக்கு என்றபடி அதை போட்டுக் கொள்ள டாக்ஸி வரவும் சரியாக இருந்தது.அவளிடம் கொடுக்க நினைத்து ஐம்பது டாலரை கையில் எடுத்ததுமே என்ன எனக்கு டிப்ஸ்சா என்கிற அவளது கடும் தொனியிலான கேள்வியால் கொஞ்சம் தடுமாறி.. ச்சே ..இந்த ஆம்பிள புத்தியே இப்பிடித்தான் சொதப்பிடும் என்று நினைத்தபடி பணத்தை சட்டென்று சட்டைப்பையில் வைத்து விட்டு என்ன குடுக்கலாம் யோசித்தேன் சட்டென்று பொறி தட்டியது காக்டெயில் கலக்கும் சில்வர் கிண்ணத்தை எடுத்து வந்து இந்தா உனக்குப் பிடித்த பீனா கொலடா செய்ய என்னோட ஞாபகமா...... அவள் முன்னால் நீட்ட அதை வாங்கி விட்டு என் கழுத்தை கையால் வளைத்து கன்னத்தில் அழுத்தமாய் ஒரு ப்... ச்  .....

நிச்சயமாய் அது சம்பிரதாய முத்தமாக இருக்கவில்லை ஒரு ஆத்மார்த்த அன்பு இருந்தது.ஏதோ என்னால உனக்கு செய்ய முடிஞ்ச உதவி இவ்வளவுதான்  இந்த ஆறு நாள் நின்மதியா சந்தோசமா இருந்தியா என்றதும் தலையை குனிந்து "கல்யாணமாகி மூண்டு வருசம் என் புருசனோட இருந்ததை விட இந்த ஆறு நாள் ஆயுள் முழுதும் போதும் நன்றி"  என்றவள்  டாக்ஸியில் கையசைத்து விட்டு சென்று விட்டாள்.நானும் சில நாளில் வேறு நாடுகளிற்கு போய்விட்டு சில மாதங்கள் கழித்து சிங்கப்பூர் போய் டாக்ஸி காரனிடம் விசாரித்தேன் அவளை கொங்கொங்  அனுப்பிவிட்டார்கள் இன்னொண்டு சவுத் இந்தியன் புதுசு வேணுமா என்றன்.சாமி இந்தியாவே வேண்டாம் என்று சொல்லிவிட்டேன்.ஆனால் நான் ஜப்பான் கேட்பதை நிறுத்தவில்லை அவனும் கடைசிவரை கொடுக்கவேயில்லை .
                     00000000000000000000000000000000000000000000000

கடந்த வருடம் நானும் மனைவியும் தமிழ்நாடு முழுக்க ஒரு சுற்றுப்பயணம் போவதாக முடிவு செய்திருந்தோம் ட்ராவல் ஏஜென்சி ஒரு வாரத்துக்கான பயண திட்டத்தை தந்தான்.அதிலிருந்த இடங்கள், கோவில்கள், ஊர்கள்  என பாத்துக்கொண்டு வந்தபோது ஒரு ஊ ரின் பெயரைப்பார்ததும் சட்டென்று அமுதவல்லி நினைவுக்கு வந்தாள்.பல வருடங்களுக்கு முந்திய நினைவுகளை என் மூளையின் நியாபக மடிப்புகளில் இருந்து வெளியே எடுக்க முயற்சித்தேன் அதில் பலனும் கிடைத்தது.அவளின் ஊருக்குள் எங்கள் வண்டி நுழைத்ததும் டிரைவரிடம் முனியாண்டி கோவிலை விசாரிக்கச்சொன்னேன்.பிரதான வீதியில் இருந்து  புழுதி படர்ந்த மண் பாதையில் வயலும் சிறிய பற்றை காடுகளையும் தாண்டிப்போய் முனியாண்டி கோவிலுக்கு முன்னால் வண்டி நின்றது.பரந்து விரிந்த பெரிய ஆல மரம் ஒரு மண்டபத்தில் சிறிது பெரிதாய் சிலைகள் அங்காங்கு நடப்பட்டிருந்த சூலமும் வேல்களும் லேசாய் ஒரு வித அச்ச உணர்வை தந்தது வண்டியில் இருந்து இறங்கிய மனைவி என்னங்க இப்பிடி ஒரு கோயிலுக்கு கூ ட்டியந்திருகிறீன்கள்
இது சக்தி வாய்ந்த கடவுளம் போய் கும்பிடு..

யார் சொன்னது ?

ஒரு பேஸ்புக் பிரெண்ட் சொன்னான்..

பேஸ்புக் பிரெண்ட் சொன்னதை எல்லாம் நம்பி வாறதா லூசா.உங்களுக்கு...

பேஸ்புக் பிரெண்ட் எண்டால் அவ்வளவு கேவலமா ..

இல்லை கோயில் சின்னதா இருக்கே.,??

கோயில் சின்னதா இருந்தா சாமியில சக்தி இருக்காதா??

என் கையில் இருந்த கற்பூரத்தை வெடுக்கென்று பிடிங்கியவள் கோயிலுக்குள் போய் கற்பூரத்தை கொழுத்தி கும்பிடும்போதே நான் கோவிலை நோட்டம் விட்டேன் அமுதவல்லி சொன்ன அடையாளங்கள் உபயகரரின் பெயர்கள் சரியாகவே இருந்தது இதுதான் அவளது குலதெய்வகோவில் என்று உறுதியானது.மனைவி கும்பிட்டு முடித்ததும் புறப்பட்டோம் பிரதான வீதிக்கு வந்ததும் வண்டியை நிறுத்தச் சொல்லி போன் றீ சார்ச் பண்ணிட்டு வாறதா சொல்லிடு போய் அங்கிருந்த கடையில் நின்றிருந்த பெண்ணிடம் போன் இலக்கத்தை சொல்லி ஏர் செல் என்று ஐநூறு ரூபாயை நீட்டி விட்டு..இந்தாம்மா இங்கை அமுத வல்லி தெரியுமா பதினெட்டு வருசத்துக்கு முன்னாடி சிங்கப்பூரில வேலை பார்த்தவங்க தெரியுமா என்றதும்.பதினெட்டு  வருசத்துக்கு முன்னாடியா அப்பஎனக்கு தெரியாதுங்க இது நான் வாழ்க்கைப்பட்ட ஊரு அந்த பெரியவரை கேளுங்க என்று மரத்தடியில் குந்தியிருந்தவரை காட்டினாள்.


அவரிடம் போய் அதே அமுதவல்லி கேள்வியை கேட்டதும் வாயில் குதப்பிக் கொண்டிருந்த வெற்றிலை எச்சிலை பக்கத்திலிருந்த செடியின் மீது பொழிந்து விட்டு நான் கேட்டதற்கு பதில் தராமல் தம்பி எந்த ஊரு எங்கையிருந்து வாறிங்க..எதிர் கேள்வியை போட்டார்.ஐயா நான் சிங்கப்பூரில அமுதவல்லியோடை  வேலை பார்த்திருக்கிறன்.இப்ப இந்த பக்கமா வந்தனா சும்மா பாத்திட்டு போகலாம் எண்டு விசாரிச்சன் அவ்வளவுதான் என்றதும் அமுதவல்லியா.... என்று தாடையை தடவியவர் மேலதிகமா எதாவது க்குளு  கிடைக்குமா என்னை பார்த்தார்.அவ அப்பா வாத்தியார் பெரிய வீட்டில சம்பந்தமாகி பிரிஞ்சிட்டங்க இரண்டு பெண்ணு அதில ஒண்டு செத்துப்போச்சு என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே கிழவர் கண்ணில் மின்னல் .அட நம்ம அமுதவல்லி வெளி நாட்டில வேலை செஞ்ச பெண்ணு அதோட மூத்த பெண்ணு செத்துப்போகல அவங்க மாமியார் தான் கோவத்துல குழந்தைய யாருகிட்டயோ குடுத்திருங்க அமுதவல்லி எப்பிடியோ அதை தேடிப்பிடிசுட்டுது இப்ப இரண்டு பெண்ணுங்களும் மெட்ராசில படிக்குது.

அமுதவல்லி இப்போ பெரிய ஏஜென்ட்டு எங்க ஊருல மட்டுமில்ல பக்கத்துக்கு ஊரு பெண்ணுகளை எல்லாம் வெளி நாட்டுக்கு வேலைக்கு அனுப்புது அடிக்கடி அதுவும் வெளி நாடெல்லாம் போய் வருது நம்ம சாதிக்கார பெண்ணு எண்டு சொல்லவே பெருமையா இருக்கு  என்று  இன்னொரு தடவை செடி மீது எச்சிலை பொழிந்தவரிடம்  வீடு எங்கை எண்டு சொல்லவே இல்லையே என்றதும்  இப்பிடியே நேரா போங்க இடப்பக்கம் பச்சை கலரில ஒரு மாடி வீடு வரும் அதோட பேர் கூட வாயில நுழையாத வெளிநாட்டுப் பேர் வைச்சிருக்கு அதுதான் வீடு .அவருக்கு நன்றி சொல்லிவிட்டு புறப்படும்போது தம்பி உங்க பேரை சொல்லவே இல்லையே .என் பேரு ராஜேந்திர சோழன் .அவர் முகத்தில் திருப்தியில்லை மீண்டும் உங்க முழுப்பேரு என்னதம்பி.

அவர் என்பெயரில் என்னத்தை தேடுகிறார் என்று புரிந்தது  ஆனால் புரியாத மாதிரியே முளுப்பெயரா அப்பிடின்னா என்றதும் உங்க அப்பா பெயர் என்னதம்பி என்றார் .போன் சார்ச் ஆகி எஸ். எம் .எஸ் வந்தது அப்பா பெயர் ராஜ ராஜ சோழன் என்றுவிட்டு வண்டியில் ஏறி ரைவரிடம் கொஞ்சம் மெதுவா போப்பா என்றுவிட்டு இடப்பக்கம் இருந்த வீடுகளை கவனித்துக் கொண்டேயிருந்தேன் பச்சைக் கலர் மாடி வீடு வந்தது முன்னால் ஒரு டொயோட்டா வண்டி. மாடிச்சுவரில் pinacolada என்று எழுதியிருந்ததை பார்த்ததும் சிரிப்புத்தான் வந்தது.வீட்டுக்கு இப்பிடி பெயரை யாராவது வைப்பாங்களா  சில நேரம் அவள் வாழ்க்கையில் அதுவே ஒரு மற்றதை குடுத்திருக்கலாம் அல்லது என் நினைவுகள் இன்னமும் இருக்கலாம் என்னுடைய பெயர் தெரியாததால் நான் கற்றுக் கொடுத்த pinacolada வின் பெயரை வைத்திருக்கலாம்  என்று நினைத்தாலும்  அவள் வசதியாக வாழ்வது மகிழ்ச்சியாகவும் இருந்தது.

ஆனால்  பல பெண்களை வெளிநாட்டுக்கு அனுப்புறதா அந்த கிழவர் சொன்னாரே அமுதவல்லியே அந்த ஏஜென்டா மாறியிருப்பாளா..? இருக்காது எவ்வளவு சிரமங்களை அனுபவித்தவள் அப்படி செய்ய மாட்டாள்.அப்போ எப்பிடி இவ்வளவு வசதி வாய்ப்புவந்தது..? இப்படி சந்தேகத்தையும் சமாதனத்தையும் மனது சொல்லிக்கொண்டிருந்தது.வண்டி ஊர் எல்லையை தாண்டிக்கொண்டிருக்க  உடம்பு சூடாவது போல இருந்ததால் ஏ சி யை கொஞ்சம் கூட்டி விட்டு அப்படியே சரிந்து கண்களை மூடிக்கொண்டேன்.
                        .............................................................................

என்னப்பா நித்திரை இன்னமும் முறியேல்லையோ துணியளை கொண்டு போய் போட்டிட்டு கடைக்குப்  போய் பூனைக்கு சாப்பாடும் வங்கிக் கொண்டு வாங்கோ.. சத்தத்தை கேட்டு சோபாவிலில் சாய்ந்திருந்த நான் திடுக்கிட்டு விழித்துப் பார்த்தேன் ரீ  வி யில் செய்தி சொல்லிக்கொண்டிருந்த பிரெஞ்சு பெண் திடீரென என்னைப் பார்த்து நீ முதல்ல உன்னோட மனச்சாட்சியை கொன்னுட்டு உனக்கு சரி எண்டு பட்டதை செய்திடு .காலமும்  நீ செய்தவைகளால் உனக்கு என்னவெல்லாம் கிடைக்கிறதோ அவைதான் நீ செய்தவை சரியா தவறா எண்டு தீர்மானிக்கும்...என்று தமிழில் சொல்வது போல் இருக்க  கண்களை கசக்கிவிட்டு ரீ வி யை பார்த்தேன்.லெபனானில் கட்டிடங்களில் வீழ்த்து வெடித்த குண்டுகளின் கரும் புகை நடுவே வெள்ளையுடை அணிந்த குழந்தைகள் சிவப்பாய் இரத்த வெள்ளத்தில் கிடந்தன. கருப்பு துணியால் தன்னை முழுவதுமாக மறைத்த ஒருவன் ஆரஞ்சு துணியோடு முழங்காலில் அமர்திருந்த அமெரிக்க படப்பிப்டிப்பாளனின் கழுத்தை அறுத்துக்கொண்டிருந்தான்.செய்தியில் காட்சிகள் மாறிக்கொண்டிருந்தது. பச்சை நிற ரீ சேட்டை இந்த வருடம் எறிந்து விடுவதென முடிவெடுத்தேன் ..